Door: Antoine Uytterhaeghe

Gepubliceerd door: Uitpers (24-7-2017)

commons.wikimedia.org

De Japanse regering Abe is op zoek naar middelen om een dominante positie te kunnen uitbouwen in de regio. Daarbij maakt ze handig misbruik van de Noord-Koreaanse testlanceringen van ballistische raketten om de  aanschaf van hightech wapens te forceren en de door de Japanse grondwet voorziene militaire beperking te schrappen. Inderdaad zoals geweten heeft Japan een pacifistische grondwet, maar Abe argumenteert dat het om zelfverdedigingsmaterieel gaat en niet om oorlogsmaterieel.

De regering Abe zoekt naar de mogelijkheid om een “preventieve” militaire actie tegen Noord-Korea te ondernemen. Dit wordt al lang nagestreefd door het Japanse imperialisme, voorgesteld als een vorm van zelfverdediging. Hiervoor werkt Tokio nauw samen met Washington, hoewel beider belangen niet altijd samen lopen.

wapens

De Japanse kabinetschef verklaarde dat Japan en de VS samenwerken om de verdedigingssystemen tegen Noord-Korea te verbeteren. Na de ontmoeting van Abe met de Amerikaanse president Trump en de Zuid-Koreaanse leider een dag voor de G20 in Hamburg, verklaarde de woordvoerder van het Japanse ministerie van buitenlandse zaken, Norid Maruqama, dat Noord-Korea een verhoogde bedreiging vormt voor Japan en de andere wereldstaten.

Tokio onderhandelt met Washington voor de aankoop van kruisraketten, o.a. van het Tomahawk type. Dat schreef de New York Times op 5 juli. Door de groeiende oppositie van de Japanse bevolking zag het ministerie van defensie in Tokio zich verplicht het bericht te ontkennen. Maar reeds in mei van dit jaar berichtte de Japan Times dat de Abe regering interesse had voor het aanschaffen van Tomahawk raketten en dat zij het defensiebudget voor 2018 hierop wilde voorbereiden. Japanse marineschepen zullen uitgerust worden met deze kruisraketten die een aanval tegen Noord-Korea mogelijk maken. Dat geldt ook voor de nieuwe 42 gevechtsvliegtuigen van het type F35a dat Tokio wil aankopen in het kader van het Amerikaans Military Sales programma. In de nabije toekomst wil Japan haar luchtmacht met nog meer gevechtsvliegtuigen uitbreiden.

Bovendien plant Japan de aankoop van afweersystemen zoals Aegis Ashore. Het aanschaffen van deze hightech wapens moet hen de mogelijkheid bieden om in deze regio van Azië een raketafweergordel op te stellen en een oorlog voort te bereiden. Japan heeft reeds zijn marineschepen met het Aegis Systems uitgerust. Het verwerven van hightech raketten is voor Tokio een concrete stap in de herbewapening van het land.

voorwendsel

Het testen van raketten door Noord-Korea biedt Abe en zijn LDP partij een voorwendsel om een klimaat van angst te creëren en aan te wakkeren, om zo de binnenlandse weerstand tegen de geplande bewapeningsplannen van zijn regering te overwinnen. De Abe regering wil verhinderen dat het opnieuw tot protesten komt zoals in de zomer van 2015 toen het nieuwe militair beleid aangenomen werd dat “collectieve zelfverdediging” toelaat. Op het hoogtepunt van de toenmalige protesten kwamen 120.000 burgers op straat voor het parlement (Diet) in Tokio. Er waren ook duizenden betogers in andere Japanse steden.

Dat is niet de eerste maal dat over de preventieve militaire plannen tegen Noord-Korea gediscussieerd wordt. In januari verkondigde Abe dat Japan het recht heeft in  geval van nood, Noord-Korea aan te vallen. In maart stelde de defensieraad van de LDP voor om kruisraketten aan te kopen om de afschrikking en reactiemogelijkheid van het Japans-Amerikaans bondgenootschap te versterken. De voorzitter van de LDP-veiligheidsraad, Hiroshi Imazu, meent dat Japan niet kan wachten tot het vernietigd wordt; een preventieve aanval van en vijandelijke basis met een kruisraket moet mogelijk zijn. “Maar we hebben daar voorlopig noch de middelen noch de capaciteit voor.” Herbewapening is voor de huidige regerende Japanse elite een ware obsessie. Imazu claimde ook het recht in geval van een vermeende aanval op een bondgenoot een tegenaanval te kunnen bevelen.

Wanneer Amerika een oorlog tegen Noord-Korea of China op gang zou brengen, dan kan Tokio dit perfect als pretext gebruiken voor een Japanse aanval in het kader van het begrip “collectieve zelfverdediging”, dat premier Abe voor het eerst in juli en september 2015 in een militaire wet heeft verankerd.

De Japanse Grondwet sluit preventieve zelfverdediging expliciet uit. Atikel 9 wijst uitdrukkelijk de oorlogsvoering door de staat af. Het doet afstand van het soeverein recht tot oorlogsvoering en het verbiedt het beslechten van internationale conflicten door middel van geweld. Het artikel bepaalt verder dat er in Japan geen gewapende machten met een capaciteit voor oorlogsvoering mogen bestaan. De legitimiteit van het artikel 9 wordt door de rechtse regering van Japan betwist. Abe wil dat Japan het recht krijgt om zijn militaire strijdmacht in te zetten om een “bondgenoot” te verdedigen in militaire noodgevallen. Hij is van mening dat het artikel 9 Japan te veel beperkingen oplegt .

spanning

Abe en Trump hebben zich in hun telefoongesprek akkoord verklaard om China verder onder druk te zetten, o.a. door gemeenschappelijke militaire manoeuvres ter zee, om zo hun militaire slagkracht te tonen. Abe en de Zuid-Koreaanse president Moon Jae hebben verklaard verder te zullen samenwerken, om zo de druk op Noord-Korea te verhogen, om de “bedreiging” van Pyongyang  met z’n testlanceringen te stoppen. Ze willen dat ook de buurlanden van de Noord-Koreaanse Republiek, met name China en Rusland, grotere inspanningen doen om Pyongyang te overtuigen voor ontwapening en ontmanteling van zijn arsenaal atoomraketten. Dit alles verhoogt het gevaar voor een catastrofale oorlog op het Koreaanse schiereiland en de Zuid-Aziatische regio. Het biedt Japan de mogelijkheid om versneld zijn militaire bewapeningscapaciteit uit te bouwen, zo zijn imperialistische invloed in Azië en de wereld te vergroten.

De Japanse LDP en de bourgeoisie hebben eigenlijk nooit de grondwet aanvaard die Japan door de VS na de tweede oorlog opgedrongen werd. Abe en zijn LDP willen dus niet alleen een grotere herbewapening, maar ook een grondwetswijziging om de democratische burgerrechten aan banden te leggen, om zo de machtsuitoefening van de Staat te versterken. De ware achtergrond is dat de Abe regering ontevreden is om in de regio de tweede viool te moeten spelen na de VS. Het beleid van Abe vergroot het gevaar voor een mogelijk (oorlogs)conflict tussen Tokio en Washington. Dergelijk belangenconflict was 75 jaar geleden de oorzaak voor de oorlog de Pacific.

boeman

Noord-Korea is voor het Westen de oorlogszuchtige duivel. Pyongyang neemt met zijn testlanceringen niet alleen China en Zuid-Korea in een tanggreep maar ook de Verenigde Staten. Na de Amerikaanse militaire veldtocht in Irak 2003, publiceerde het Noord-Koreaanse persagentschap KENA het officieel bericht dat Noord-Korea een strategie voor nucleaire afschrikking zou ontwikkelen. De redenering moet dan geweest zijn: een kernwapenland zal men niet durven aanvallen. Pyongyang ziet het kernwapen dus als zijn ultieme veiligheidsgarantie.

Voor wie een constructieve ontspanning en dialoog tot stand zou willen brengen is het essentieel dat er minder Amerikaanse militairen en strategische wapens in Zuid-Korea opgeteld worden. Noord-Korea wil vooral met zijn militaire politiek voldoende veiligheidswaarborgen bereiken voor zijn territoriale integriteit en het behoud van de maatschappelijke politieke orde. Pyongyang is er zich terdege van bewust dat bij een eventuele oorlog het land tot een puinhoop herleid zou worden.

China

Poetin en Xi Jimping, leiders van buurlanden van Noord-Korea, hebben nogmaals beklemtoond dat ze de voorkeur geven aan een ernstige dialoog met Kim Jong-un om het land te overtuigen af te zien van verdere testen. Ze zijn ook van mening dat de Verenigde staten en Zuid-Korea hun provocatieve militaire manoeuvres voor de neus van Noord-Korea, moeten stoppen. De pas verkozen Zuid-Koreaanse president Moon Jae, wil in de eerste plaats vermijden dat zijn land herschapen wordt tot een nucleair slagveld. Daarom heeft hij na zijn aantreden als president de opstelling van een bijkomende VS-Thaad batterij stop gezet. Hij wil de spanning doen zakken. Onderhandelingen is de enige denkbare weg, het kernwapenconflict moet beheersbaar blijven.

Noord-Korea op zich als staat,  nog versterkt door zijn uitdagende politieke lijn specifiek met de testlanceringen van ballistische raketten, vormt voor de VS ook een pracht van een voorwendsel om een grotere en krachtigere militaire aanwezigheid in dat deel van Azië te realiseren. Maar deze upgrade met het opstellen van een bijkomende Thaad batterij in Zuid-Korea, en door meer Amerikaanse marineschepen te sturen, verstoort Washington de strategische balans in de regio.

China wil Noord-Korea als bufferstaat met Zuid-Korea behouden. Dat doet ons denken aan de Koreaanse oorlog van 1950-1953 toen China aan de zijde van Pyongyang strijd leverde en aan de Indochinese Vietnamoorlogen van 1965 en 1978. De Chinese leiders zijn erg bevreesd voor een grote vluchtelingenstroom mocht er een buitenlandse militaire interventie in Noord-Korea  plaats grijpen. Bovendien zou een bezet Noord-Korea hen een 1400km lange grens met een zwaar bewapende vijandige buur opleveren. Peking lijkt ervan overtuigd te zijn dat de nucleaire koers van Pyongyang een soort overlevingsverzekering betekent voor het land. China is ook van mening dat er geen militaire oplossing is. De mogelijkheid om het Noord-Koreaanse raketten- en nucleair arsenaal te vernietigen is zeer beperkt. Wie het toch zou proberen riskeert een maximale tegenaanval met grote gevolgen voor onze planeet en zou de regio in een inferno storten. Bijgevolg verlangt de complexiteit van het conflict een voorzichtige diplomatie voor de-escalatie.

besluit

De vraag is of Washington een nucleaire oorlog wil starten, of alleen de spanning wil opdrijven om zo een gunstig klimaat te scheppen voor de Amerikaanse wapenverkoop in de Aziatische regio. Want bij het onderhouden van grote conflictueuze spanningen kunnen de wapenproducenten veel geld binnenhalen en de winsten maximaliseren.
De militaire uitgaven zijn een bron van winst voor het militair industrieel complex. Een president-zakenman bekijkt het wereldgebeuren zeker ook door dergelijke bril.

Bronnen:
Ben McGabrath – Japan benutz Nord-Korea als Vorwand für Anschaffung von Agriffwaffen
Isabel Reynolds – Yuki Hagiwaza: Japan Ruling Party Weigth First Offencive weapons since war
Reuter – Japan will take steps with US to deter North-Korea
Reuter: PM. Abe – Japan will take steps with VS to deter North-Korea
Luis Her den- Hundert Blumen, vier Gewissheiten
Jacques Pauwels –  Why America Needs War -The Myth of God War