Publicatie: Café Weltschmerz (29-7-2017)

In een democratisch systeem kan een kleine belanghebbende minderheid wetten maken, die een grote meerderheid in de samenleving tot grote last is. De juridische werkelijkheid is vaak losgeweekt van de menselijke waarden die ons juist hoort te verbinden.

Onze gesprekken worden opgenomen in de collectie van het Instituut voor Beeld en Geluid. Ze zijn relevant en blijven geldig voor de toekomst. Help deze toekomst met een donatie of adopteer voor 100,00 euro een aflevering en kom met je naam in de leader:
NL23 TRIO 0390 4379 13

De wet Algemene bepalingen, 1839 art.11 bepaalt; ‘De regter spreekt regt volgens de wet’. De wet stelt volgens Hulleman daarmee zichzelf hoger dan het recht. Je accepteert daarmee binnen wetgeving imperfectie in de weergave van de werkelijkheid. Het rechtsgevoel wordt dan met voeten betreden.

Een bizar voorbeeld; 18.733 autobezitters kregen een gevangenisstraf, omdat deze volgens de wetgever onverzekerd zijn, terwijl deze auto’s aantoonbaar niet meer op de openbare weg acteerden. In de papieren bureaucratie was wat misgegaan. Niettemin stelt een door de wetgever geaccordeerd computersysteem, dat de eigenaren in overtreding zijn. De basis voor deze wet is van oorsprong de verkeersveiligheid terwijl deze geen seconde in het geding is geweest.

Arno Wellens en Sven Hulleman in een 2e aflevering over de banken, over wetgeving, over het financiële systeem en over de rol van de overheid. Een gesprek voor een bovengemiddeld publiek wat met haar intelligentie helaas uittorent boven die van  politici en wetgevers.