Gefeliciteerd, mensheid!

rubikon.news

Dienstag, 23. Januar 2018, 16:30 Uhr ~7 Minuten Lesezeit
Eerdere publicatie: https://apokalypsnu.nl/2018/01/26/gluckwunsch-menschheit/
Vertaald uit het Duits: A.Nicola

De collectieve ondergang in tuimelen.

van het jongerenkantoor van Rubikon 

Foto: frankies/Shutterstock.com

Hoe de kapitalistische industriële samenleving niet alleen zaagt aan de tak waar we op zitten, maar het hele bos in de fik steekt – en niemand wil het opmerken.

Redaktioneel voorwoord: hoe ver, hoe onneembaar lijken de vestingen van het mainstream medialandschap vanuit het perspectief van de jongeren, hoe bepalend door hun redactionele stijl. Gastbijdrage? Misschien na drie stages! Maar in een democratie moeten ook wij jongeren inspraak hebben. De Rubicon is hiervoor de basis. In onze column „Jonge veren” publiceert onze jeugdredactie dan ook consequent artikelen van jonge auteurs waarvan de thema’s vrijwel onbeperkt zijn. Als dit u aanspreekt, neem dan contact met ons op: jugend@rubikon.news.

De kapitalistische grondstoffeneconomie kwam met de belofte van vrijheid en welvaart. Nauwelijks meer dan twee eeuwen later is daar niets meer van over dan vernietiging, niet alleen in de samenleving en de essentie van de mens, maar ook – en dat effect is veel langduriger – in de natuur, waaruit we allemaal voortkomen, en waarvan we ook nog steeds afhankelijk gedurende eeuwen van emancipatiepogingen / bewustzijnsontwikkeling.

De uitbreiding van de industrialisatie, aangewakkerd door kapitalistisch groeifetisjisme, verslindt een toenemende hoeveelheid grondstoffen, waarvan sommige als giftige stoffen in het milieu terugkeren en die meer en dieper in bossen, bergen en aarde doordringen en niets anders achterlaten dan bergen steen, woestijnen en olieachtig asfalt. Geleidelijk onderwerpt de mens de natuur, onderwerpt deze aan zijn eigen wetten, zijn obsessie met macht en zijn dwang om te groeien. We maken de hele wereld – zoals we willen, om tegelijkertijd in het geheim te vermoeden dat deze cursus uiteindelijk tot een ramp moet leiden. Ook negeren we dapper alle horrorberichten die een omkering aanbevelen, een scheuring van het roer dat nog steeds op de thuishaven afkoerst.

De door NASA gefinancierde studie, die het einde van de beschaving schetst aan een niet-meer-zoverre horizon, en ook zeer concrete oorzaken identificeert,  wordt beschouwd met een verbazingwekkend mediale minachting. In deze interdisciplinaire studie onderzocht de NASA de ondergang van alle geavanceerde beschavingen in de afgelopen 5.000 jaar en kwam tot de conclusie dat de belangrijkste (zo niet de enige) oorzaken aan de ene kant de toenemende verdeeldheid waren tussen de weinige rijken en de snelgroeiende armen in een samenleving aan de andere kant, betrof het overmatig gebruik van vruchtbare gronden.

Dit is in overeenstemming met een studie van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), die vorig jaar werd gepubliceerd. Deze kwam tot de conclusie dat met een ongestoorde voortgang van de kapitalistische, industriële landbouw, de mensheid nog 60 oogsten heeft, dus nog 60 jaar wereldvoedsel beschikbaar is.

Geïndustrialiseerde landbouw gericht op kortetermijnwinsten heeft de ooit vruchtbare grond zo verslechterd en op vele plaatsen veranderd in woestijnen, dat zelfs de massale uitgaven voor kunstmest en genetische manipulatie deze nadelen niet kunnen compenseren. En het massale sterven van steeds meer insecten en de toenemende droogten zijn hierin zelfs nog niet inbegrepen.

De niet-gouvernementele organisatie Oxfam veroordeelde de groeiende ongelijkheid in de samenleving vóór het World Economic Forum in Davos dit jaar. Volgens de organisatie bezit het rijkste procent meer welvaart dan de rest van de wereld, dat zijn 2043 miljardairs, die zich vorig jaar 82 procent van de wereldwijde welvaartstoename hebben toegeëigend (1).

Overmatig gebruik van vruchtbare bodems, evenals een toenemende verdeling van de samenleving – de belangrijkste voorwaarden voor de ondergang van de beschaving – zijn dus al vervuld. Andere factoren, zoals de toenemende bevolking, die nooit hoger was dan in de huidige tijd of de toegang tot drinkwater, komen alleen als een decoratief accessoire daar bovenop. Dus, als iets niet snel verandert (en dat zal niet gebeuren), is de teloorgang van de samenleving slechts een kwestie van tijd. Het enige verschil tussen deze maatschappij en al degenen die in de afgelopen 5000 jaar omgekomen zijn, is:

Wij zijn een wereldwijde samenleving. Als we ten onder gaan, gebeurt het niet ergens, in de jungle, in de woestijn of in de poolgebieden. Natuurlijk zal het daar beginnen, zelfs vandaag zijn de migrerende bewegingen die we meemaken een voorafschaduwing van wat komen gaat, van oorlog en conflict, van honger en van de strijd om land en water. Dat laatste heeft misschien nog niet het geïndustrialiseerde noorden bereikt, maar maakt al lang deel uit van het dagelijks leven in andere delen van de wereld, met name Afrika.

Het systeem begint aan de randen te rommelen, en binnenkort zullen de gevolgen van onze acties ook op ons zelf terugslaan. Maar zodra zulke massieve veranderingen in gang zijn gezet, zal het moeilijk zijn om ze te stoppen, dan is het einde van de beschaving geprogrammeerd. Op dit punt willen de grote kapitalisten en zakelijke liberalen zichzelf graag een schouderklopje geven, omdat ze een felicitatie hebben verdiend.

Dat de gevolgen van hun economische kortzichtigheid hen zullen raken, hebben ze misschien nog niet begrepen, kunnen ze niet geloven. Zolang de muren maar hoog genoeg worden gebouwd en de grenzen verdedigd met scherpe munitie, zullen de geëxternaliseerde kosten van rijkdom voor eeuwig onaangetast beperkt blijven tot de berichten die over de beeldschermen flikkeren. Maar dat zal dit keer niet werken omdat klimaatverandering, vervuiling en ook de mensen, als dit eenmaal voldoende is vastgesteld, zich niet meer zullen laten stoppen.

Sinds het begin van het kapitalisme heeft het ‘Noorden’ graag zijn voordeel gedaan, maar de duistere kant van het kapitalisme verdrongen, en nu, wanneer het zich openbaart, voelen de profiteurs van deze destructieve ideologie zich onterecht behandeld en schreeuwen ze om muren.

Er zijn ook onder de vermeende winnaars veel verliezers. Winnaars, dit zijn alleen die miljardairs die steeds meer van de wereldse bezittingen opzuigen, waarvoor ze dan wanhopig op zoek gaan naar investeringsmogelijkheden, omdat ze in principe niet al dit geld kunnen gebruiken. Alle anderen, de vele onderbetaalde werknemers in de fabrieken, die in de westerse wereld, en nog veel meer in het zuiden van de wereld, hebben geen geld meer, zij zijn eerst de verliezers.

De verliezer is ook de omgeving, die ten prooi viel aan ongebreidelde speculatie door land te stelen van kleine boeren dat vervolgens werd bevrucht tot in de dood en bespoten met pesticiden die werden opgegraven en in stortplaatsen of opslagplaatsen werden veranderd in ons afval dat slechts overbodig is geworden.

De verliezers zijn de dieren die leefden in het regenwoud, dat geleidelijk wordt getransformeerd in palmolie of sojaboonplantages. Verliezers zijn alle dieren- en plantensoorten die de mens efficiënt uitroeit, of het nu om varkens, rundvee of kippen KZ’s gaat of in het wild levende dieren.

Verliezers zijn ook de mensen die leven in door crises en oorlogen geschokte regio’s, die het kapitaalvernietigende kapitalisme noodzakelijk heeft gemaakt om overvloed te blijven produceren voor zijn groei. Het Heidelberg Instituut voor Internationaal Conflictonderzoek telde 19 oorlogen in 2016. Sindsdien is het nauwelijks minder geworden.

Omdat de prijs van de beloofde welvaart zo hoog is, wegen de negatieve effecten op de lange termijn zwaarder dan het positieve, en zelfs het voortbestaan van de hele menselijke soort staat op het spel, deze kwesties zijn meestal verborgen voor het publiek. Natuurlijk worden de symptomen sympathiek afgeschilderd, hoofdschuddend, hier een burgeroorlog, een tankongeval daar, en natuurlijk de zogenaamde ‘vluchtelingencrisis’ in 2015, waar we in de toekomst weemoedig op terugkijken.

Maar de onderliggende ziekte, een ontketend, kapitalistisch systeem ontworpen om kortetermijnwinsten te genereren, ontbreekt in het publieke debat. In plaats daarvan worden mensen afgeleid door eindeloos verkennend en coalitietheater, het leven van sterren en starlets, massamedia-evenementen zoals het WK en, natuurlijk, de nieuwste misstapjes van Donald Trump.

In de tussentijd is iedereen zelf verantwoordelijk om zichzelf te bevestigen in dit destructieve systeem, om hun rol te vinden en het zonder klacht te accepteren, zodat ze zich onderdeel kunnen voelen van iets dat is aangekomen in een geaccepteerde samenleving. Maar iedereen die ergens deel van uitmaakt, zal elke kritiek op datgene dat de betekenis van zijn verwantschap in twijfel trekt, afschudden. Hij wordt geholpen door een collectieve afleidingsindustrie die het verleidelijk gemakkelijk maakt om aan de ellende van de wereld te ontsnappen en in parallelle werelden te verblijven.

Aldus struikelt de mens naar zijn ondergang en uiteindelijk valt er niet veel meer te zeggen dan: “Gefeliciteerd, mensheid.”

Felix F .; Geboren in 1992, is een kritische en soms geamuseerde waarnemer van de dagelijkse waanzin van mediahysterie. Fulltime maakt hij zich zorgen over de staat van de democratie en de planeet in het algemeen, als een hobby studeert hij rechten. Hij wil graag buiten het publieke debat blijven en de mensheid aan zijn lot overlaten, maar hij kan niet weerstaan aan de natuurlijke drang om zijn meningen en waarnemingen onder woorden te brengen.

Bronnen en opmerkingen:

Nederlandstalige- geselecteerde- maar niet gepubliceerde artikelen:

[rss url=https://www.instapaper.com/folder/3512068/rss/6196606/hBBwhP0ZNQTzoQKPjMpBOlQ75o show_title=true show_links=ture show_summary=true show_author=true show_date=true recent=false]