Het inspirerende verhaal van Bernie Sanders | Uitpers

Het inspirerende verhaal van Bernie Sanders | Uitpers

22-03-18 08:03:00,

Bernie Sanders. De naam zegt u allicht nog iets. De krasse knar die in 2016, schijnbaar vanuit het niets en tegen zowat het hele partij-apparaat in, bijna de nominatie in de wacht sleepte als presidentskandidaat van de Democratische Partij voor de VS-presidentsverkiezingen van dat jaar.

Aanvankelijk oogstte Sanders bij experts, media en politiek – inclusief bij de Democratische Partij – vooral spot. Hoe kwam die kerel – op zijn vierenzeventigste nog altijd eerder Don Quichot dan ouwe rot – zelfs maar op het idee aan een gevecht te beginnen dat hij toch alleen maar kon verliezen?

Een eenzame senator uit de onbetekenende noordoostelijke deelstaat Vermont, die wel al enkele tientallen jaren ervaring had als burgemeester, volksvertegenwoordiger en later senator, maar die als onafhankelijke door geen van beide grote partijen werd gesteund. Die zich al jaren opwierp als onafhankelijke democratische socialist, uiteindelijk in het parlement ging aanleunen bij de Democratische Partij, maar nu juist progressieve stemmen dreigde weg te kapen van Hillary Clinton, die de nominatie al zo goed als op zak had.

Op wie kon hij rekenen? En vooral: hoe zou hij ooit de vele miljoenen bij elkaar krijgen die nodig zijn om een iets of wat zichtbare campagne te voeren op federale schaal? Ocharme, misschien wel enigszins sympathiek, die Bernie (behalve dan bij de miljoenen conservatieven en reactionairen in de Republikeinse én de Democratische partij…) maar toch niet méér dan een marginaal verschijnsel.

Bijna

Maar op niet eens anderhalf jaar tijd slaagden Sanders en honderden en algauw duizenden enthousiaste medewerkers er in door een muur van geringschatting, doodzwijgen, openlijke of nauwelijks versluierde tegenwerking heen te breken. Uiteindelijk kreeg hij in de aanloop naar de Democratische nominatie 22 deelstaten achter zich en bijna de helft (46 %) van de afgevaardigden op de beslissende conventie. Dat was een onwaarschijnlijke prestatie; maar – zoals Sanders zelf nuchter schrijft – het was “niet goed genoeg”. Clinton werd de kandidaat van de Democraten, en verloor. Maar Sanders had binnen de Democratische partij en tot ver daarbuiten miljoenen ontgoochelden en onverschilligen een nieuw politiek perspectief gegeven.

Juist het volstrekt onverwachte en overrompelende succes van dat nieuwe ‘grass-roots’-élan maakt – veel meer dan de conventieresultaten – de echte waarde uit van Sanders’ campagne. Een terugblik op die campagne door de bezieler ervan verdiende ongetwijfeld een boek.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: