9/11, een dubbele boekhouding met twee verhaallijnen. Een analyse…

Deze bijdrage is bedoeld als een vervolg op nr.18 (Publicatie van gisteren(red.)). In feite zou men eerst van de argumentatie in nr.18 kennis moeten nemen. Het komende rapport van prof. Leroy Hulsey, dat de media ongetwijfeld zullen proberen te marginaliseren, heeft een zeer explosieve inhoud. Het rapport is het eerste openbare en eerste onpartijdige en onafhankelijke onderzoek naar 9/11 door een Amerikaanse universiteit en naar 9/11 überhaupt. Het zet het hele 9/11 verhaal letterlijk op zijn kop. Want wat is het geval?      Aanvankelijk waren er twee verhaallijnen, die van de regering en een obscure verhaallijn van mensen die in conspiracies geloven. Er was een conspiracy theory en er was de zgn. ‘waarheid’. Het bezit van de waarheid was het alleenrecht van de regering die haar eigen mensen alle rapporten had laten schrijven.
Maar na Hulsey zijn die rollen omgedraaid. Nu is plotseling het verhaal van de
regering gedegradeerd tot een conspiracy theory. Of niet zozeer tot een conspiracy theory, maar gewoon tot de enige echte samenzwering. Dat is de betekenis van het werk van Hulsey. Zijn werk biedt Amerika opnieuw de spiegel waar het keer op keer in weigert te kijken.

A    Betekenis van het onderzoek van prof. Leroy Hulsey

De betekenis van het onderzoek van Hulsey is dat we voor het eerst in het verhaal van 9/11 met een concreet en vaststaand feit te maken hebben, namelijk de onmogelijkheid dat brand de oorzaak is van de instorting van Gebouw 7. Bij de instorting van 7 is er nu geen sprake meer van een zgn. ‘natuurlijke oorzaak’. De consequentie daarvan is, dat het gebouw door middel van explosieven moet zijn neergehaald en die explosieven zijn door mensen in dat gebouw gebracht en die mensen kunnen alleen maar Amerikanen geweest zijn. Zij waren het ook die de explosieven tot ontsteking hebben gebracht, en wel op 9/11.

Dat is de conclusie die direct uit het resultaat van zijn onderzoek voortkomt. Dit is daarmee hèt basis feit van heel 9/11 geworden. We moeten daarom van nu af aan ook over de destructie of over de implosie van Gebouw 7 spreken. Tot nu toe werd dat overigens al door velen aangenomen o.a. op grond van de beelden van de implosie van het gebouw. Die liegen namelijk niet.

De consequentie van zijn onderzoek is nu, dat we met dit feit voor het eerst over een vast punt beschikken. Een uitgangspunt waar alle verdere onderzoeken van kunnen en moeten vertrekken. (Bijdrage nr. 18 van ondergetekende is een van de eerste pogingen in die richting). Dat vaste punt was er in feite nog helemaal niet. In het officiële rapport waren er eigenlijk vooral losse draden, afzonderlijke gegevenheden , flarden van feiten die niet eens allemaal een feitelijke grondslag hadden en ook niet in verband met elkaar stonden. Een aantal voorbeelden:
a) We hebben geen passagierslijsten gezien met de namen van de terroristen erop, ook geen instapkaarten.
b) We hebben wel een toevallig paspoort van een van de terroristen gezien dat in de buurt van Ground Zero gevonden werd. Hoe zou dat daar gekomen zijn?
c) Ook liet een van de terroristen toevallig zijn tas op het vliegveld achter waar de namen van de terroristen zich bevonden, thank God.
d) Op Ground Zero zouden geen black boxes gevonden zijn.
e) Er stortte ook ergens in het land een vliegtuig neer dat direct daarop in de grond verdween.
f) Ook vond er in de lobby van WTC 1 of 2 een grote explosie plaats waardoor mensen tegen de muren werden gesmakt. Die explosie werd verklaard door een ‘vuurbal’ die van hoog boven (de plaats van de impact) door een van de liftschachten naar beneden viel en op twee eerdere verdiepingen explosies produceerde en ook op de begane grond even halt hield voor een enorme explosie (en ook nog een op een lagere verdieping onder de grond)…

Ik wil hiermee zeggen dat dit allemaal voorvallen zijn die totaal op zichzelf staan, of met veel kunst en nog meer vliegwerk (de laatste bijv.) met andere feiten oorzakelijk in verband worden gebracht. Op zijn zachtst gezegd: allemaal zeer onwaarschijnlijk. Ze bieden geen enkel aangrijpingspunt voor een doorlopend, logisch en samenhangend verhaal, voor een werkelijk onderzoek.

Hulsey heeft voor het eerst het hele onderzoek naar 9/11 op een vaste bodem geplaatst. De explosies van Gebouw 7 vormen het uitgangspunt, de start. Je zou geneigd zijn te zeggen dat het echte onderzoek nu eigenlijk pas kan beginnen.

B     Het probleem van de twee verhaallijnen

Het probleem van 9/11 is dat we met twee verhaallijnen te maken hebben. Dat is al eerder ter sprake gekomen bij het verhaal over Gebouw 7 (Bijdrage 2 en 18) waar die lijnen totaal met elkaar botsten en zelfs met elkaar in strijd waren. Ik doel op de noodzaak de branden te blussen, maar tegelijkertijd op het feit dat ze helemaal niet geblust mochten worden. Dat wil niet zeggen dat er twee werkelijkheden zijn, maar in ieder geval wel twee verhalen over die werkelijkheid, zodat ‘waarheid’ losgekoppeld kan worden van wat ‘werkelijkheid’ is. Waarheid en werkelijkheid vallen niet meer samen, waardoor waarheid devalueert tot een mening.

Het blussen was n.l. noodzakelijk voor de buitenwereld, want zo’n gebouw moest natuurlijk ‘gered’ worden. Men moest zich dus inspannen het te redden. Dat is kort gezegd het verhaal voor de buitenwereld; dat hoort dus bij de officiële verhaallijn.           Maar als een gebouw instort en men wil brand de oorzaak van die instorting laten zijn, dan dient die brand tot het einde toe te branden en liefst zo hevig mogelijk (wat hier niet eens het geval was). Er dient in dat geval juist tijdig opgehouden te worden met blussen. Immers, hoe eerder men ophoudt, hoe meer vuur. Dat is het andere verhaal, de geheime maar werkelijke verhaallijn.

Toch kan er maar een versie van de gebeurtenissen de juiste zijn. Wat nu?
Nu bedenkt men een list, een geheime ‘wissel’, die het ene verhaal in het andere overleidt. Men zegt namelijk: ‘het gebouw is instabiel, de brandweer loopt gevaar en moet zich terugtrekken’. Door deze geheime wissel is de geheime verhaallijn ineens de nieuwe ‘waarheid’ geworden. Maar de werkelijkheid is weerbarstig, want dat kan niet, er is nog nooit een gebouw door brand ingestort. Bovendien, geen gewoon mens had kunnen weten dat het gebouw inderdaad door twee grote explosies instabiel was geworden en dat het later ook neer gehaald zou worden. Dat was alleen bij de werkelijke misdadigers bekend. Het andere verhaal, dat voor de buitenwereld (het blussen), wordt nu meteen ontmaskerd als vals, als schijn, als een surrogaat.

Wat hier beschreven wordt, deze twee verhaallijnen, geldt in wezen voor alle grote onderdelen van het 9/11 verhaal. Zij hebben allemaal een tweevoudige, een dubbele achtergrond. Elk onderdeel van het gebeuren dat zijn plaats heeft in de verborgen maar werkelijke verhaallijn (WV), die van de werkelijke daders, zou tegelijk onderdeel uit moeten maken van de officiële verhaallijn (OV), het leugenverhaal van de regering. Daarbij is de WV de belangrijkste, de eigenlijke. De andere fungeert in zekere zin als ‘decoratie’; dat is de fictieve verhaallijnlijn waarmee het eigenlijke verhaal opgetuigd en zo onzichtbaar mogelijk gemaakt wordt.

Beide verhaallijnen zijn echter zelden zó met elkaar in strijd en liggen zó met elkaar overhoop als bij Gebouw 7. Dat komt omdat daar een aantal dingen zijn misgegaan. Naarmate de conflicterende verhaallijnen sterker in het ook vallen, begint de bom onder de OV ook luider te tikken.

Uiteraard maken niet alle onderdelen deel uit van de beide verhaallijnen. Zo geeft het gevonden paspoort vlakbij Ground Zero alleenmaar kleur aan de OV; het heeft in principe niets te maken met de WV. Maar het gaat bij dit onderzoek juist om de belangrijke openbare voor iedereen zichtbare momenten, die moeten in beide verhaallijnen een plaats krijgen en die plaats, d.w.z. hun betekenis verschilt enorm.

Door het rapport van prof. Leroy Hulsey is aangetoond dat Gebouw 7 is geïmplo-deerd, wil dat zeggen dat de Amerikanen zelf zowel de voorbereiders als de uitvoerders van die implosie moeten zijn geweest*. Alleen al hierdoor wordt het plotseling ook mogelijk en zelfs waarschijnlijk dat zij bij de hele operatie betrokken zijn geweest. Kort gezegd (zie de inleiding), heel 9/11 kan nu pas in het juiste licht worden gezien, n.l. als een geheime operatie, een inside job (WV) die met kunst en vliegwerk in het jasje van een OV moest worden gestoken. We spreken vanaf dit moment daarom ook niet meer over 9/11, maar over Operatie 9/11.

*) (Dat beweert Hulsey weliswaar niet, maar de beveiliging van dit gebouw dwingt tot die cinclusie.)

Het verschil tussen de beide verhaallijnen

Al eerder, in een andere bijdrage, is er stil gestaan bij de verschillen tussen de actie van de terroristen en die van de Amerikanen zelf. Het werk van de terroristen was relatief eenvoudig. Zij vlooiden uit welke vliegvelden, welke toestellen, welke vertrektijden het meest geschikt waren. Zij namen vlieglessen, kochten elk een stanleymes (boxcutter) en kochten daarna de tickets. Alles ook nog op hun eigen naam. (Als het überhaupt al zo gegaan is). Immers deze terroristen stonden gewoon in het telefoonboek en reden in auto’s rond die ook heel normaal op hun namen stonden. Zij hoefden kennelijk niets te verbergen of zich zorgen te maken.

De geheime voorbereiding, die van de WV, zag er totaal anders uit. Die was veel gecompliceerder. Aan alles moest gedacht worden, alles moest in elkaar passen. Honderden problemen. Er mocht werkelijk niets misgaan.                                                     Achteraf zeggen we dat de terroristen behoorlijk ‘geluk hebben gehad’ met hun actie. Bijv. dat een aantal verantwoordelijke personen toevallig die dag voor het eerst op een bepaalde belangrijke post zat, dat er toevallig enkele vliegoefeningen op die dag gepland waren, waardoor… , dat de luchtafweer van het Pentagon om onbegrijpelijke reden niet werkte, dat de jachtvliegtuigen die sowieso al veel te laat opstegen ook nog in de verkeerde richting vlogen. Dat (en nog veel meer) waren allemaal toevallig-heden die in het voordeel van de terroristen werkten, en die voor het uiteindelijke ‘slagen’ van de operatie van doorslaggevend belang waren. Zij wisten zelf echter van niets. De geheime voorbereiding van de waanzinnig complexe infrastructuur (de WV) kende daarentegen geen enkele toevalligheid. Hier was een geweldig aantal stappen nodig die naar de verschillende doelen moesten leiden. Behalve de directe, de korte lijn waren er nog vele, vele ‘zijlijnen’, secundaire ‘aanvoerlijnen’ die verzorgd en in het witboek ingepast moesten worden.

C     Waar stonden de mensen van Operatie 9/11 dus voor?

Laten we eerst zeggen dat we nog helemaal niet weten wie de mensen van Operatie 9/11 zijn geweest. We moeten aannemen dat Amerikaanse veiligheidsmensen en militairen het hoofdaandeel in de operatie hebben gehad, maar wie en wat is op dit moment niet belangrijk.

De vorm waaronder dat deeluitmaken (zie B) gebeurde is verschillend, maar hierboven werd het begrip jasje niet geheel willekeurig gekozen. Een jas bedekt namelijk en ook hierbij ging het erom dat alles wat ook maar enigszins naar de WV zou kunnen verwijzen bedekt en gemaskeerd moest worden. Laten we hiervoor het woord camouflage gebruiken. Camouflage wordt ook bij uitstek (als valse vlag) bij militaire operaties gebruikt en 9/11 was gewoon een superieure militaire operatie.

Camouflage, maskeren, verhulling, voorwendsel, misleiding
We proberen hieronder de twee verhaallijnen van zeventien gebeurtenissen tegenover elkaar te plaatsen. In ieder van de verhaallijnen heeft het voorval een andere functie. Verhulling, camouflage etc. was nodig om de eigenlijke taak of opdracht (die met de WV te maken had) aan het gezicht te onttrekken of voor het denken te verbloemen, het te misleiden. In de uiteindelijke operatie moest de WV verhuld aanwezig zijn. Hij moest zo veel mogelijk in de OV opgaan, er zo mogelijk mee samenvallen. Maar dat kon uiteraard maar gedeeltelijk.
Zo vond er in beide torens een inslag plaats. Zowel de OV als de WV berichtten daarover, maar wie op dat moment de besturing van de toestellen in handen hadden is uiteraard in beide verhaallijnen totaal verschillend. (Veel mensen zeiden overigens helemaal geen passagiersvliegtuigen, maar militaire toestellen gezien te hebben).

Er is inmiddels één voorval waarbij de werkelijke verhaallijn ontdaan is van zijn schaduw, de officiële verhaallijn, en dat is de implosie van Gebouw 7. Die staat daarom ook niet in de volgende lijst. Daarbij is aangetoond dat het officiële verhaal een technisch-bouwkundige onmogelijkheid is. Dat is het begin van de ontrafeling.

D     De demontage van de officiële verhaallijn in 17 stappen

  1. De twee torens. Dit is het kernpunt. Alle volgende punten hangen hier aan vast. Schrik niet van de conclusie aan het eind. In Nr. 18 is die met meer argumenten omkleed. Achter de instorting van de twee torens en het verhaal van de twee vliegtuigen en de 19 terroristen (de OV) gaat een heel andere verhaallijn schuil. Om het gebouw als een van de top plaatsen voor de verhuur van bureaulocaties te kunnen blijven afficheren (class-A!) waar ook top-huren voor gevraagd konden worden, zou de toenmalige eigenaar, de Port Authority of New York and new Jersey, ingrijpende verbeteringen en aanpassingen hebben moeten uitvoeren. Omdat de gebouwen inmiddels al 28 jaar oud waren had de eigenaar alleen al 800 miljoen dollar moeten investeren om de elektrische en koelingssystemen inclusief de hele electronische communicatie te vervangen. Samen met de noodzakelijk geworden verwijdering van alle asbest (waartoe de eigenaar door de autoriteiten verplicht werd) zouden de kosten tot 1 miljard kunnen oplopen. Door de rechter werd het neerhalen van de gebouwen door gecontroleerde destructie al in maart 2001 verboden vanwege het gevaar van de verspreiding van de asbest.

    Desondanks werden Frank Lowy en Larry Silverstein op 24 juli (!) 2001 (toen de voorbereidingen van Operatie 9/11 al in volle gang waren) de nieuwe eigenaren. Was dat niet vreemd? Nee, helemaal niet, want Silverstein moet op dat moment al lang ingestemd hebben met de explosieve destructie van zijn eigen Gebouw 7! Door hen werden de torens direct verzekerd tegen een dubbele aanslag door terroristen (zie Frank Lowy, Wikispook, Buiding 7 voor de bedragen). De terroristen en hun vliegtuigen zouden in de WV moeten dienen als camouflage voor de explosieve destructie: wat via een vergunning niet lukte, de destructie (de goedkoopste manier), hebben de nieuwe eigenaren uiteindelijk via een andere weg toch voor elkaar weten te krijgen (Jan Schoorl, 9/11 De show van de eeuw, hoofdstuk 09).

  1. Osama bin laden (ObL). In de OV was ObL de kwade genius achter de aanslagen. Tot hem werd alles herleid. Maar tot nu toe is er geen enkel bewijs geleverd dat ObL voor deze actie van Al-Qaida verantwoordelijk was. Zelf heeft hij zijn betrokkenheid altijd ontkend. Ook op de opsporingsafisches van de CIA ontbrak hij. De V.S. waren niet in staat de betrokkenheid van ObL feitelijk te onderbouwen. Dat was ook de reden dat de Talibaan (op dat moment in Afghanistan aan de macht) hem niet wenste uit te leveren. Desondanks begon Amerika de eerste niet door het internationaal recht gelegitimeerde oorlog. Die tegen Irak zou de tweede worden.

    De WL vertelt ons echter: alleen door ObL verantwoordelijk te houden voor de aanslagen kon de oorlog tegen de terroristen van ‘Al-Qaida’ er een worden tegen de Talibaan, d.w.z. tegen Afghanistan zelf. En daar ging het om. Die oorlog was overigens al voor 9/11 gepland; daarom fungeerde ObL slechts als voorwendsel. Het ging helemaal niet om die man. Het ging om oorlog. Niet voor niets werd de ongewapende ‘ObL’ (als hij het was) door lafaards direct doodgeschoten en niet gearresteerd. Zijn woorden mochten niet gehoord worden.

  1. Hetzelfde speelde bij de oorlog tegen Irak. Saddam was niet betrokken bij 9/11, Saddam had niets met Al-Qaida en die massavernietigingswapens? Of ze nu wel of niet gevonden zouden worden was totaal niet belangrijk. Dat was allemaal een doodgewone afleidingsmanoevre. Regime change daar ging het om. Hoe lang was de politiek van Amerika daar al niet op gericht? Al van voor de eerste Golfoorlog, ruim 10 jaar voor 2001. Woedend waren de neoconservatieven dat Bush I het werk destijds niet had afgemaakt ‘a hollow victory’, ‘unfinished war’ waren de reacties. (Zie: Jeffrey Record, Wanting War, 2010). Nú moest het gebeuren: ‘Saddam needs to go’(in een interview op 5.4.2002) of in de woorden van Colin Powell: ‘De president wilde iemand vermoorden’, (Bob Woodward, Bush at war). Dat was de WV.
  2. Toen de eerste terroristen jan. 2000 (ruim anderhalf jaar voor de aanslagen) in Los Angeles aankwamen werden ze daar opgevangen door een lid van het Saoedi-         Arabische consulaat en een veiligheidsman. Zij brachten de mannen kort daarop onder bij een hospes in San Diego. Die man bleek een Arabische FBI-informant! (Waarschijnlijk zal de informant zelf contact hebben opgenomen met de twee mannen die de nieuwkomers welkom heetten). De informant knoopte contacten met de terroristen aan en zal ongetwijfeld tegen hen iets hebben gezegd in de geest van: ‘zeg mannen, hoe kan ik jullie bereiken voor het geval dat…’. Zo kwam de FBI al vanaf het allereerste moment in bezit van de telefoon nummers van de eerste terroristen. Logisch toch? Al vanaf de eerste kleine stapjes in Amerika was het netwerk van Al Qaida geïnfiltreerd door de Amerikaanse inlichtingendiensten. Mission accomplished nog voor hij moest beginnen. Prima camouflage.
  3. De terroristen moesten vliegtuigen leren besturen. Zij kregen daartoe alle mogelijkheden. Door de vlieglessen moest de idee ontstaan, de schijn, dat zij een elementaire kennis voor het besturen van vliegtuigen bezaten. In werkelijkheid was hun kennis totaal onvoldoende. Dus misschien geen camouflage, maar misleiding van het publiek, een schijnsituatie.
  4. De vier toestellen stegen op van drie vliegvelden die alle drie niet over cameratoezicht beschikten. Dat was op dat moment in Amerika al een uitzondering. In Boston was daar al lang op aangedrongen, maar door de directie nog afgewezen. Er zijn dus nergens beelden van de terroristen die hun boardingcard kregen of door de douane gingen. Een super (echte) camouflage.
  5. Het volgende is natuurlijk (nog) niet te bewijzen, maar feit is, dat er uitgerekend op de dag van de aanslagen een aantal vliegoefeningen waren gepland, deze drills bootsten exact na wat er die morgen in het echt plaats vond. Zij simuleerden de aanvallen met vliegtuigen op Amerikaanse doelen. Dat was inderdaad de ideale manier om een totale verwarring onder de werkelijke luchtruimbewakers te veroorzaken, men wist niet meer wat echt en wat onderdeel van de oefening was. De werkelijke kapingen werden door de oefeningen compleet gecamoufleerd.
  6. Datzelfde moet eigenlijk ook gezegd worden van de jachtvliegtuigen die de ‘verkeerde kant’ opvlogen. Bespottelijk. Maar behalve dat ze sowieso al (te) laat waren opgestegen maakte dit hun werk volslagen ineffectief. Was dat ook een camouflerende zet?
  7. Nu komen we bij het centrale punt van de hele onderneming. De OV vertelt de story van de twee vliegtuigen die gekaapt zijn en in twee torens vliegen, plus wat daarop volgt. Een simpel verhaal. Zo simpel dat je het bijna zou geloven. De WV weet echter dat de twee torens vol zitten met explosieven (net als Gebouw 7, zie Hulsey). De latere instorting ervan is ook geheel identiek aan die van 7! Bovendien deden 156 direct betrokkenen (o.a. brandweerlieden) concrete uitspraken over de explosies die zij gehoord hadden. Als de torens inderdaad ook gereed zijn gemaakt voor explosieve destructie dan kan men de uiteindelijke vernietiging toch niet zomaar over hebben gelaten aan mensen die nog nooit een stap in de cockpit van deze Boeings hebben gezet? Zelfs als er maar één toren geraakt zou zijn was de hele operatie mislukt. Beide moesten tegen de grond. Dat kon alleen maar een ding betekenen: zij moesten zelf het commando over de vliegtuigen overnemen om 100% zeker te zijn dat de gewenste (primaire) doelen ook werkelijk geraakt zouden worden, ergo: elektronische afstandbesturing. Er stond gewoon veel te veel op het spel om dit aan onervaren terroristen over te laten. De kaping van de terroristen was de camouflage voor de overname door de ware misdadigers.* (Overigens waren er nog meer dan 10 andere doelen; zie bijdrage Nr.10 over de economische en geopolitieke doelen).
  8. In gebouw 7 bevond zich op de 23e verdieping het zgn. Emergency Managment Office (EMO). Dit bureau van de burgemeester van New York was bedoeld om als crisiscen-trum te fungeren bij eventuele catastrofes in de stad. Ook bevonden zich kantoren van de CIA in het gebouw. Dat laatste was volledig geheim en werd pas na de vernietiging van het gebouw bekend. (Op welke verdieping heb ik niet kunnen achterhalen). Als we aan de afstandbesturing denken dan zou die heel goed vanuit één van beide kantoren (verdiepingen) geleid kunnen zijn. Maar niet alleen moest de besturing van de vliegtuigen overgenomen worden, de hele Operatie 9/11 moest gecoördineerd worden. In ieder geval moet een van de twee verdiepingen gewoon als het zenuwcentrum van de hele operatie hebben gefungeerd! Een betere camouflage voor het hoofdkwartier van waaruit de organisatie van 9/11 werd geregeld (in het zicht van de beide torens) was er niet.         Deze beide taken die vanuit Gebouw 7 uitgevoerd moeten zijn, waren de eigenlijke reden dat dit gebouw dat net gedeeltelijk gerenoveerd was later op die dag ook vernietigd moest worden. Voor die raadselachtige vernietiging van dit pracht-gebouw (met behulp van explosieven) is geen enkele andere zinnige reden te bedenken.
  9. De kerosine in de vliegtuigen zou moeten dienen als de oorzaak van de branden. Ook dit was een schijnsituatie aangezien de kerosine in enkele minuten is opgebrand en de daarop volgende lokale branden zeker niet voldoende waren om de constructie die fireproof was ingepakt en zeker twee a drie uur bescherming tegen brand bood te ontmantelen. (WTC 2 stortte al na 56 minuten in, synchroon en symmetrisch!)
  10. De branden moesten echter in alle drie de torens gezien worden als de directe oorzaak van de instortingen. Daarom mocht in geen van de onderzoeken de mogelijkheid, de hypothese van het gebruik van explosieven onderzocht worden. Maar in feite dienden de branden als camouflage voor de (overigens duidelijk hoorbare) explosies. Het was deze explosieve destructie die alle drie de gebouwen neerhaalde. Van Gebouw 7 is dat bewezen (zie Hulsey).
  11. De explosies haalden de gebouwen dus neer. Maar daarvoor moeten explosieven in de gebouwen aangebracht worden.
    De enkele maanden durende ‘herstel’werkzaamheden aan de liften gaven toegang tot de liftschachten van WTC 1 en 2 die zich centraal in de gebouwen bevonden. Zij dienden als camouflage voor het aanbrengen van de explosieven in die schachten. Niemand zag daar iets vreemds in. Prima camouflage. De explosies konden zo bovendien naar alle vier de richtingen plaats vinden.
  12. Omdat er voor het lagere Gebouw 7 geen vliegtuig was gereserveerd, moest voor haar implosie een andere oplossing worden gevonden. De stof- en verpulverde puinwolken van WTC 1 (dat het dichtst bij WTC 7 stond) zouden hier als camouflage moeten dienen. Als WTC 7 inderdaad vlak nadat WTC 1 was neergehaald was opgeblazen, zou dat weliswaar vreemd zijn geweest (één vliegtuig en direct twee gebouwen neergehaald), maar ja, zulke dingen gebeuren nu eenmaal. ‘Het gebouw moet door het neervallend puin van WTC 1 zijn ingestort…’. Dat zou dan de officiële verhaallijn zijn geworden.
    Dit moet inderdaad de bedoeling zijn geweest, maar om onduidelijke redenen is de detonatie niet gelukt en moest het gebouw later die middag alsnog worden neergehaald. (zie Bijdrage 18, hoofdstuk VI). Door deze alsnog gedwongen explosieve destructie zou Gebouw 7 uiteindelijk de hele werkelijke achtergrond van Operatie 9/11 aan het licht brengen.
  13. Na de aanslagen werd er koortsachtig gezocht naar mogelijke levenden of resten van omgekomenen. De toegang tot Ground Zero was voor iedereen afgesloten. Geen fotografen. In werkelijkheid ging het er echter om alle stalen restanten van de constructie, waarvan er vele de sporen van het gebruik van explosieven moeten hebben gedragen, zo snel mogelijk af te voeren, weg te transporteren en naar het buitenland te verschepen voordat er enig onderzoek plaats zou kunnen vinden Uiteraard was dit laatste belangrijker dan dat andere zoeken… Camouflage, voorwendsel.
  14. De aanval op het Pentagon. Bij de aanval op het Pentagon vielen OV en WV samen. Maar de aanval had meer dan een reden (zie bijdrage 18 en 10). De belangrijkste was dat hij als voorwendsel zou moeten dienen voor een internationale War on Terror. De twee vliegtuigen die de torens neerhaalden waren daarvoor niet voldoende geweest. Waarom niet? Omdat het slechts binnenlandse vluchten betrof. Pas door de aanval op het Pentagon, het centrum van de Amerikaanse oorlogsmachine, werd het mogelijk een internationale coalitie te formeren. Pas daardoor kon voor het eerst in de geschiedenis artikel 5 van het Handvest van de NATO in werking treden: de verplichting van de leden hulp te bieden bij een aanval op één van de NATO-landen. Door de aanval op het Pentagon kon 9/11 pas als een militaire aanval worden gezien. Hiermee was de rechtsgrond voor een internationale aanval op het terrorisme gegeven . De aanval op het Pentagon moest dus het feit maskeren dat het militair-industrieel complex 10 jaar na ineenstorting van de Sovjet-Unie een nieuwe vijand nodig had om zijn jaarlijkse miljarden te rechtvaardigen. Binnen de WV werd het gewoon een voorwendsel.
  15. Vlucht UA93. Dit is het vliegtuig dat in Pennsylvania bij het plaatsje Shanksville neerstortte. Volgens de OV was er sprake van een opstand van de passagiers die de cockpit bestormden. De piloot stuurt daarop het vliegtuig scherp naar beneden. Het stort neer en ‘plowed than into an empty field in Shanksville’. Van het toestel (en de passagiers) worden overigens praktisch geen resten gevonden. Deze OV is totaal ongeloofwaardig, er is bijv. geen enkele poging ondernomen het vliegtuig te reconstrueren (daar waren ook praktisch geen resten voor aanwezig). Deze OV moest dienen als camouflage voor iets waar alleen maar over gespeculeerd kan worden. Hoe is het echt gegaan? Wat heeft er werkelijk plaats gevonden? Op deze manier, d.w.z. met deze verhaallijn, nam de massa genoegen. Alle sporen die naar een WV zouden kunnen leiden werden met succes verborgen gehouden. Men wist dat het verhaal van geen kant klopte, maar iedereen zweeg.
*) (The airoplanes. https://www.youtube.com/watch?v=8uM4z7vOJTk. Daar hoort tevens bij dat er geen bewijzen zijn geleverd dat resten van vliegtuigen gevonden op de plaatsen waar vliegtuigen zijn neergestort, positief zijn geïdentificeerd als behorend bij de bewuste passagiersvliegtuigen.
Overigens betekent deze versie niet dat er geen andere mogelijkheden zijn waarop de overname tot stand kan zijn gekomen (MCM).)

E     Voorlopige conclusie

Deze opsomming beweert niet de nieuwe story van 9/11 te zijn maar schiet wel enorme gaten in het officiële verhaal. Niet alle ‘verklaringen’ van dit werkelijke verhaal zijn nu al bewijsbaar, maar daardoor is het nieuwe verhaal dat oprijst nog niet speculatief. Het is zijn logisch, onderbouwd en daardoor niet uit te sluiten.

Wat we aan deze centrale voorvallen uit het hele 9/11 verhaal kunnen zien, is dat er telkens a.h.w. sluiers voor de WV worden gehangen. Sluiers die het echte verhaal onzichtbaar moesten maken. Want wat deze onderwerpen laten zien is dat het geen losstaande stukken zijn. Ze plaatsen elk voorval (en er zijn er natuurlijk veel meer) in een contextueel verband. Daardoor wordt zin en betekenis verleend aan wat aanvankelijk incidentele acties zijn die los van elkaar lijken te staan. Maar wanneer Karl Rove, de oud-adviseur van president Bush II, zegt: “We’re now an empire, and when we act we create our own reality,” dan is een eerste mogelijke interpretatie daarvan, dat er dan een werkelijkheid wordt geschapen waar de dingen logischerwijs allemaal met elkaar moeten samenhangen en doelbewust op elkaar zijn afgestemd.

Osama bin Laden komt in het hele 9/11 verhaal nauwelijks voor; alleen achteraf geeft hij zijn commentaar. In Nr. 2 blijkt de reden waarom hij als ‘hoofdman’ moet worden gezien ineens enorm belangrijk. Misschien had hij het boek van Benjamin Netanyahu uit 1985 wel gelezen ‘Terrorism, how the west can win’. Het boek waarover de schrijver in 1995 (dus zes jaar voor 9/11) zei, dat daarin reeds de waarschuwing aan het westen was vervat dat “if the west doesn’t wake up to the suicidal nature of militant Islam – the next thing you will see is that militant Islam is bringing down the World Trade Centre”. (https://www.youtube.com/watch?v=-QMLO558gec)

Twee drama’s
Een van de drama’s in dit post-fact-tijdperk is dus, dat wat we zagen niet hetgeen was wat er werkelijk plaats vond. Wat we meenden te zien was niet de ‘werkelijkheid’. De werkelijkheid was er een die ons verteld werd. Dat is niet alleen inherent aan het post moderne: ‘when we act we create our own reality’ van Karl Rove (en ik geef nu een andere interpretatie), maar toont ook de hubris van het Amerikaanse imperium aan: d.w.z.: ‘Wij leveren niet alleen de werkelijkheid bijv. van het slagveld (de discernable reality), maar wij leveren er tevens de context, het verhaal bij’. En nu begrijpt u het pas! Nu hebt u pas de ‘hele’ waarheid.

Dat is ook de reden dat journalisten (vanaf de Vietnamoorlog) van het slagveld geweerd worden. Zij zouden anders slechts één helft van de werkelijkheid doorgeven. Nee, zij worden geacht bij de officiële persconferenties te zitten waar de generaals het ‘hele verhaal’ vertellen. Want, de werkelijkheid, d.w.z. de waarheid waar het omgaat, beperkt zich niet tot de waarnemingen. Het gaat juist om de integratie van een waargenomen werkelijkheid en een die er boven staat, de meta-werkelijkheid en die door kundige propagandisten en manipulatoren wordt beheerd. Samen vormen ze de echte, de contextuele werkelijkheid. De naam daarvoor is Public Perception Management. En tegen deze nieuwe vorm van waarheid (= propaganda) blijken weinigen bestand.

Een ander drama bestaat eruit, dat the public op een vreselijke manier in slaap is gesust. Men geeft zich gewillig over, voelt zich machteloos en niet in staat zelf onderzoek te doen. En dan komt de psychologische wending: om zichzelf niet als een totale slappeling te zien, om dat niet te hoeven toegeven, stelt men zich met verve achter het officiële verhaal op en worden mensen die trachten zichtbaar te maken wat zich achter deze geconstrueerde waarheid bevindt als niet patriottistisch, als samenzweerders en/of ‘dissenters’ uit de gemeenschap geweerd.

De terugblik op onze persoonlijke waarnemingen levert geen houvast meer
Maar hadden we niet drie gebouwen zo maar in elkaar zien storten? En viel niet een ervan zelfs gedurende een bepaalde tijd in een vrije val? En die twee andere tegen een vrije val aan? En gebeurde dat niet zonder dat de enorme constructie enige weerstand bood? Hoe konden 47 enorme kolommen in de centrale core met 240 kolommen aan de buitenkant rond een oppervlak van 64 bij 64 m allemaal op hetzelfde moment hun dragend vermogen verliezen? De enorme top van WTC 2 kantelde zelfs. Hij drukte helemaal niet overal gelijk op het grondvlak. En leek de constructie niet gewoon van karton te zijn? Er was toch geen sprake van een enorme uitslaande brand geweest (op een enkele plaats na), de branden bevonden zich toch alleen maar op bepaalde locaties? En er waren toch alleen maar zwarte wolken, de branden waren toch allemaal al gedoofd? En waren de condities bij de beide torens (bijv. hoogte van de inslagen) niet totaal verschillend? Maar nee, alle drie de torens zegen op een volstrekt identieke manier hulpeloos in elkaar. Raadsel op raadsel.         Toch gaven de mensen zich gewonnen: ‘zij’ weten het immers beter en zo ketenden zij zich zelf aan hun eigen gewetenloze regering vast als galeislaven aan de vloer van het schip van staat. Wat zij gezien hadden was niet waar. Wat zij gedacht hadden klopte blijkbaar niet. Zij gaven het vertrouwen in het eigen denken op. Men liet zich met een verhaal afschepen, men nam genoegen met een sprookje. Kant noemde dit de ‘Selbstverschuldete Unmündigkeit’. In Rome had men ook een begrip voor deze houding: sapere aude, nieuwsgierigheid is leuk om iets te willen weten, maar soms is daar echt iets anders voor nodig, n.l. durf.

Jaren lang heeft het begrip ‘conspiracy theorist’ zijn verderfelijke werking mogen uitoefenen. Pas na het onderzoek van Hulsey en helemaal na wat u hieronder kunt lezen, zijn de borden verhangen. Inderdaad er is sprake van een samenzwering en wel een duivelse van mensen achter de regering die de hele loop van de geschiedenis voor een enorm groot deel heeft bepaald en nog steeds bepaalt tot vandaag de dag.

Magchiel C. Matthijsen; 10.04.2018

 

Toegift: Uit de petitie van The Lawyers Committe for 9/11 inquiry, inc.

Dit betreft een petitie die federale misdaden met betrekking tot 9/11 onder de aandacht van een Special Grand Jury wil brengen.

Deze petitie (52 pag.) wordt aangeboden door The Lawyers Committe for 9/11 inquiry, inc.

Enkele losse zinnen uit de inleiding:
Deze petitie die op 10 april j.l. werd aangeboden, wil het onderzoek naar de moordenaars hernieuwen, bewustzijn wekken, de waarheid aan het licht brengen en iedereen die veranwoordelijk is ter verantwoording roepen.

Overweldigend bewijs [conclusive evidence] dat hier wordt aangeboden laat zien dat vooraf geplaatste explosieven en/of ontstekingsmechanismen – en niet alleen vliegtuigen en branden – op die dag in New York drie World Trade Centre gebouwen met stalen constructie hebben vernietigd en daardoor zo veel van deze mensen hebben omgebracht.

Volgens de wet dient het Ministerie van Justitie bij monde van de U.S. Advocaat voor het Zuidelijke District van New York dit bewijs voor te leggen aan een Grand Jury. Rechtvaardigheid voor deze slachtoffers vraagt niets minder dan dat en de ziel van onze natie gebied het. [The soul of our nation commands it]

Een federale jury heeft de macht de hier bijeen gebrachte feiten te laten onderzoeken.

https://lawyerscommitteefor9-11inquiry.org/lc-doj-grand-jury-petition/

De grote vraag blijft of de Southern District van New York en New Jersey deze petitie in behandeling wil nemen. Al eerder werd deze weg geprobeerd, nu echter door zeven advocaten.

Nederlandstalige- geselecteerde- maar niet gepubliceerde artikelen:

[rss url=https://www.instapaper.com/folder/3512068/rss/6196606/hBBwhP0ZNQTzoQKPjMpBOlQ75o show_title=true show_links=ture show_summary=true show_author=true show_date=true recent=false]

%d bloggers liken dit: