Einde van stakingsrecht in Zuid-Afrika: het verhaal van Bhavna

Einde van stakingsrecht in Zuid-Afrika: het verhaal van Bhavna

22-05-18 06:48:00,

Advocaat Bhavna Ramji neemt het in Zuid-Afrika op voor arbeiders zonder contract. De overheid wil er het stakingsrecht aan banden leggen om de kracht van haar organisatie te breken. Toch zet ze door.

Wereldwijd staan mensen en organisaties die zich inzetten voor mensenrechten onder druk. Bhavna is een van hen. Ze is advocaat bij de organisatie Casual Workers Advice Office (CWAO). Die steunt tijdelijke, interim- en informele arbeiders.

De Zuid-Afrikaanse overheid drukt protest weleens hardhandig de kop in. Tegelijkertijd worden arbeiders geïntimideerd. Daarnaast zijn er wettelijke beperkingen die activisme onder druk zetten. Bhavna trekt drie conclusies over de druk op activisme in Zuid-Afrika.

1. Het is steeds moeilijker om op te komen voor mensenrechten

“Ook in Zuid-Afrika hangt er een probleemsfeer rond sociaal protest, nochtans een van de basisrechten opgenomen in de grondwet van 1994. Veel rechters, advocaten en bemiddelaars zijn erg conservatief. Ze zijn bang van stakingen, want denken daarbij automatisch aan brandende autobanden, onrust en geweld. Ze zien protest automatisch als iets negatief, niet als een middel om op vreedzame manier onrecht aan te kaarten.

Het hele systeem is erop gericht om protest in de kiem te smoren. Arbeiders en organisaties worden voortdurend geïntimideerd en tegen elkaar opgezet. Ontslag is een krachtig wapen voor de bazen. Over het algemeen is de moraal onder werknemers dus ook laag en heerst er veel angst.

Grote bazen zijn bang van organisaties. Ze vrezen onrust en problemen. Daarom gaan ze meteen over tot repressie. Bijvoorbeeld bij het grote Zuid-Afrikaanse chipsbedrijf Simba waar we met arbeiders samenwerken. Daar mogen werknemers zelfs niet afspreken op het parkeerterrein. Alles wat lijkt op een vergadering of overleg wordt meteen de kop ingedrukt. Als ik de Simbaworkers wil ontmoeten, spreken we af langs de snelweg.

Het valt op dat er allerlei wettelijke barrières worden opgetrokken die het moeilijk maken om rechten op te eisen. De arbeidswetgeving in Zuid-Afrika is behoorlijk progressief. Het leek een evenwicht te creëren tussen werknemers en werkgevers. Maar dat was enkel zo op papier, de realiteit is anders. De balans helt duidelijk over in het voordeel van de werkgevers.”

2. Het recht op staken wordt ingeperkt

“De discussie over nieuwe aanpassingen in de wetgeving woedt volop. Wij zijn tegen de wijzigingen.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: