Opzegging Iran deal begin van het einde | Uitpers

15-06-18 08:28:00,

foto wikimedia commons

De triomfantelijk uitgeroepen ‘American Century’ was gebaseerd  op de controle over olie. Hiervoor was een eindeloze opvolging van oorlogen nodig. De kern van het proces van de voorbije eeuw is inderdaad de strijd om de controle van olie en andere belangrijke grondstoffen en het machtsbehoud van de dollar in de wereldhandel. Maar schiet de VS onder president Trump zichzelf nu niet in de voet? Zal die olie, na de eenzijdige terugtrekking van de VS uit het nucleair akkoord met Iran, niet een rol gaan spelen in de neergang van Amerikaanse hegemonie? Ik las een artikel van William Engdahl, waarvan ik graag de hoofdlijnen met u deel.

Recente stappen van verschillende landen om weg te komen van de dollar-afhankelijkheid, waren op zichzelf onvoldoende om de dominantie van de Amerikaanse munt te beëindigen. Washington beschikt immers over de macht om deze landen te dwingen hun olie alleen in dollars te kopen of te verkopen. Toch dwingt elke unilaterale provocatie of sanctiemaatregel van Washington andere landen om oplossingen te zoeken die enkele jaren geleden wellicht niet mogelijk werden geacht.

petrodollars

Sinds de olieschok van 1973 en de Yom Kippur oorlog hebben Washington en Wall Street alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat de Opec, geleid door Saoedi-Arabië, haar olie alleen in Amerikaanse dollars zou verkopen. Hierdoor werd de vraag naar Amerikaanse valuta min of meer onafhankelijk van de interne staats- en economische problemen of van de overheidsschuld of tekorten in de VS.

Dat systeem dat Henri Kissinger de petrodollar-regeling noemde, verschafte de VS het vermogen om zijn macht wereldwijd te projecteren. Tegelijkertijd konden de grote bedrijven ontsnappen aan nationale belastingen en investeringen via het proces van uitbesteding naar plaatsen zoals Mexico, Ierland, China of zelfs Rusland. Mocht een significante groep van landen zoeken om de dollar te verlaten en zich te keren naar andere valuta, dan riskeert Washington scherpe rentevoetstijgingen te ondergaan en dreigt er ’n scherpere financiële crisis dan 10 jaar geleden.

sanction mania

Sinds 11 september 2001 is de Amerikaanse regering ijverig aan de slag om financiële sancties, zogenaamd tegen financiering van terroristische groepen, te gebruiken als een centraal oorlogswapen ter verdediging van de ‘Amercian century’. Het laatste besluit van het Amerikaanse ministerie van financiën om radicale, nieuwe en gerichte sancties tegen Rusland op te leggen,

 » Lees verder