Het vuur van klokkenluider Van Buitenen

Het vuur van klokkenluider Van Buitenen

24-06-18 11:34:00,

Afgelopen week presenteerde Paul van Buitenen, bekend als klokkenluider, zijn onderzoeksrapport over de Vuurwerkramp in Enschede van 13 mei 2000. Journalist Bart Nijpels, die Van Buitenen al langer volgt, was erbij en schreef een portret van de man die eerder de Europese Commissie ten val wist te brengen.

Van slapen is die nacht niet veel gekomen, hij was al vroeg wakker. Kort na zonsopgang is hij met zijn vrouw van huis vertrokken; de spanning maakte langer wachten lastig. Gelukkig vinden ze in de residentie een koffietentje dat al open is. Nu, vier uur later, staat hij voor een zaal vol journalisten. Voor de jongere toehoorders is dit een eerste kennismaking, maar de meesten kennen zijn geschiedenis.

‘Het is met grote spijt dat ik deze brief aan u schrijf,’ is in december 1983 de zin waarmee Paul van Buitenen, toen ambtenaar bij de Europese Commissie, zijn epistel aan een lid van het Europees Parlement begint. Aan die brief ging een jaar vooraf waarin hij vergeefs allerlei misstanden binnen de Brusselse instituties bij zijn meerderen aankaartte. Een reeks dossiers. Honderden pagina’s nauwgezet in kaart gebrachte fraude, corruptie en nepotisme. Maar de onderzoeken door OLAF, de antifraudedienst, werden gedwarsboomd. Van Buitenen vond geen gehoor bij zijn meerderen. Sterker nog, z’n hoogste baas dreigde hem te ontslaan. Ook de Nederlandse eurocommissaris Van den Broek wees Van Buitenen resoluut de deur.

Lang worstelt de ambtenaar met zijn geweten. Openbaarmaking van de onregelmatigheden is tegen de regels en gaat in tegen zijn mores, gestoeld op zijn diepgewortelde christelijke geloofsovertuiging. Een klokkenluider pleegt zelfmoord in existentiële zin, neemt afscheid van het leven dat hij tot dan toe geleid heeft en begraaft de persoon die hij was. In het geval van Van Buitenen is dat een gezagsgetrouwe boekhouder uit Breda. Even oprecht als naïef heeft hij geen idee van wat hem te wachten staat.

Aan het einde van de week waarin hij wereldnieuws is geworden, zit ik als verslaggever van actualiteitenrubriek Netwerk voor het eerst tegenover hem. Wanneer de camera loopt, vraag ik hem zijn brief aan parlementslid Magda Aelvoet voor te lezen. ‘Magda, ik hoop dat jij en andere Europarlementariërs de ernst inzien van de situatie die in deze brief beschreven wordt en moedig en krachtig zullen handelen…’ Dan trilt z’n onderlip en barst hij in snikken uit.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: