These 1: Revolutionaire politiek betekent dat je het potentieel van de samenleving (er)kent

These 1: Revolutionaire politiek betekent dat je het potentieel van de samenleving (er)kent

25-06-18 10:51:00,

De eerste van “11 Thesen over organiseren en revolutionaire praktijk voor een fundamentele heroriëntatie van links-radicale politiek”. Zie hier een uitgebreide inleiding op de serie.

(Oorspronkelijk geschreven door kollektiv, Bremen in mei 2016 Vertaling door Tommy Ryan, de serie is te volgen via deze tag, informaties over steun aan globalinfo.nl vind je hier).

Het maakt niet uit waar we kijken, of het nu de actiegeoriënteerde en praktijkgerichte groepen zijn, of de meer theoretische en meningsvormende kringen – één ding hebben deze verschillende delen van de links-radicale beweging gemeen: ze bezitten een diepe afkeer tegen de samenleving en voelen zichzelf hierboven staan.

En het is in eerste opzicht ook niet zo moeilijk om redenen te vinden waar deze afkeer van de maatschappij vandaan komt; of het nu het voortschrijdend nationalisme is, de gezagsgetrouwheid of dat het de racistische, seksistische en homofobe tendensen zijn. Daarnaast heerst het zelfgenoegzame en hypocriete idee een gidsland voor de democratie te zijn en verdediger van mensenrechten, welke uiteindelijk de binnenlandse politieke verhoudingen witwassen. Deze ideeën dienen er vooral toe mensen te verblinden voor de verantwoordelijkheid van de [Europese] geopolitiek die oorzaak is van wereldwijde ellende, uitbuiting en onderdrukking. Dit gaat zelfs zo ver dat er onterecht een nationale mythe en onwankelbaar nationaal zelfbeeld wordt geconstrueerd zélf slachtoffer of benadeelde te zijn (*1)(*2).

Hierdoor voert een groot deel van onze beweging niet alleen strijd tegen economische machtsstructuren of de machtsstructuren van de staat, maar ook een strijd met deze eerdergenoemde tendensen in de samenleving. Hierin schuilt echter het gevaar dat je je tegen de samenleving als geheel keert.

De samenleving in zijn geheel afschrijven (en jezelf hier van afscheiden) betekent echter niets anders dan, bewust of onbewust, elke aanspraak op een radicale en emancipatorische maatschappijverandering op te geven.  De daadwerkelijke overwinning van staatsstructuren en kapitalistische, patriarchale verhoudingen kunnen namelijk niet voor de samenleving overwonnen worden, noch zonder of tegen diens wil in worden doorgevoerd. De revolutie is veel eerder een voortdurend proces, dat gezien moet worden als iets dat door brede delen van de bevolking gedragen en bevochten moet worden. Anders verwordt de revolutie tot een project van overheersing en dwang van een kleine minderheid die buiten of boven de samenleving staat. Daarmee vervalt links-radicale politiek óf tot elite-politiek óf de strijd voor de samenleving wordt uitbesteed in plaats van dat deze gezamenlijk gevoerd wordt.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: