Een ander energiebeleid

Een ander energiebeleid

29-06-18 06:23:00,

Gezinnen betalen 150 keer meer voor Vlaams energiebeleid dan grote bedrijven. Dat ontdekten we onlangs ergens weggestopt in een nota van de Vlaamse regering. Tot dusver kende niemand de cijfers, maar nadat we het probleem aankaartten in De Morgen reageerde minister Tommelein dat de verhouding inderdaad scheef zat. Bij het volgende regeerakkoord moet hier verandering in komen, aldus de minister. So far so good, maar wat betekent dat precies? Welk ander energiebeleid willen we? Wij doen al enkele suggesties

De elektriciteitsfactuur van de gezinnen is hoog. In een eerdere blog legden we uit dat dit onder meer komt omdat de overheid de kosten voor het energiebeleid in hoge mate doorschuift naar de elektriciteitsfactuur van gezinnen en kleine bedrijfjes. Het gaat om steun voor hernieuwbare energie, premies voor energiebesparing en de kosten van het energie-armoedebeleid.

De Vlaamse overheid laat belangrijke onderdelen van het Vlaams energiebeleid uitvoeren door Eandis en Infrax.

De Vlaamse overheid laat belangrijke onderdelen van het Vlaams energiebeleid uitvoeren door Eandis en Infrax, de bedrijven die de Vlaamse distributienetten voor elektriciteit en gas beheren. Zo heeft ze de distributienetbeheerders (DNB’s) verplicht om een deel van de steun aan hernieuwbare energie uit te betalen. Verder moeten de DNB’s premies geven voor gebouwenisolatie of andere vormen van energiebesparing bij gezinnen en bedrijven. Ten slotte moeten ze maatregelen treffen om de negatieve effecten van energie-armoede te verminderen.

Eandis en Infrax rekenen de kosten voor deze openbare dienstverplichtingen (ODV’s) door in onze elektriciteitsfactuur (en veel minder in de gasfactuur. De gasfactuur is immers niet geschikt om beleidskosten door te rekenen omdat niet iedereen gas verbruikt). In figuur 1 zie je de verdeling. Er is de ‘zuivere’ kost voor de elektriciteit die betaald wordt aan de elektriciteitsleveranciers (34 procent) en er is het transportnettarief, zijnde de vergoeding die gaat naar de beheerder van het hoogspanningsnet, Elia (6,15 procent). Er zijn enkele kleinere heffingen en er is tenslotte de BTW. Maar het grootste deel van onze rekening zijn de distributienettarieven.

Figuur 1. Opbouw van de elektriciteitsfactuur van een gemiddeld gezin in april 2018 (Bron: VREG)


Distributienettarief?

Dat distributienettarief omvat verschillende soorten kosten (Figuur 2). Ten eerste zijn er de ‘zuivere’ netkosten (bijna 46 procent). 

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: