Het dubbele gezicht van Femke Halsema | Uitpers

11-09-18 09:52:00,

Het is alweer ruim een maand geleden, dat Femke Halsema, voormalig polica van Groen-Links, op donderdag 12 juli 2018 officieel beëdigd is als burgemeester van Amsterdam.

Zij geldt als progressief en anti-racistisch, maar IK zeg, dat de werkelijkheid wel iets anders ligt: Halsema is “two faced”. Ze pretendeert het ene te zijn, maar doet het andere.

Twee van haar uitspraken:

“Als uw burgemeester beschouw ik het hoeden van vrijheid, helpen die belofte voor alle Amsterdammers gestand te doen, als mijn eerste en grootste verantwoordelijkheid.”

“Natuurlijk is de islam een probleem. Overigens met name de islam in combinatie met ongeletterdheid.”

En nu enkele onthullende punten.

Sociale rechten

Halsema trad in de negentiger jaren toe tot een partij, die stond [staat? wel wat veranderd sindsdien], voor de strijd tegen sociaal onrecht. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden, dat voordat Halsema ten tonele verscheen, al veel in ongunstige zin was veranderd, maar dat sociaal engagement werd nog verder afgebroken door La Halsema: Al gauw was daar bij Halsema steeds minder van terug te vinden.

In 2005 [Halsema was toen fractievoorzitter in de Tweede Kamer] bracht zij samen met Tweede Kamerlid Ineke van Gent het manifest ‘vrijheid eerlijk delen’ uit, waarin ze onder andere opriepen tot versoepeling [flexibilisering] van het ontslagrecht, bepaald geen progressieve maatregel, maar een, die leidt [heeft geleid, het is nu een feit] tot verdere rechteloosheid van werknemers.

Want de dames Halsema en van Gent beweren in hun Manifest:

“Starre regelgeving lijkt op de korte termijn goed voor de minder kansrijke werknemer. Maar op de langere termijn is dat juist niet zo. Het leidt tot een starre arbeidsmarkt, die weinig nieuwe kansen biedt. Dat is op zijn best goed voor de insiders op de arbeidsmarkt. Maar het is slecht voor outsiders en nieuwkomers. Werklozen, gedeeltelijk arbeidsongeschikten, herintreders, jongeren, en flexwerkers zijn niet gebaat bij een inflexibele arbeidsmarkt. Zij krijgen meer kansen (en rechten) als we naar Deens voorbeeld het ontslagrecht voor werknemers in vaste dienst versoepelen. Voor ambtenaren moeten dezelfde soepelere ontslagregels gelden. Dit vergroot de dynamiek op de arbeidsmarkt.”

Op papier klinkt dat mooi, want zowel “outsiders” als “insiders” zijn Kop van Jut. Het lijkt namelijk vrijheid voor zowel werkgever als werknemer [je kunt makkelijker van elkaar af,

 » Lees verder