de-onfrisse-erfenis-van-angela-merkel

08-11-18 11:01:00,

Bondskanselier Angela Merkel geeft er de brui aan: na het einde van haar huidige termijn in 2021 zal ze zich niet opnieuw verkiesbaar stellen. Ewald Engelen blikt terug op dertien jaar Duits neoliberalisme.

De internationale pers putte zich vorige week uit in complimenten aan het adres van Angela Merkel toen bekend werd dat ze zich niet opnieuw verkiesbaar zou stellen en zich met onmiddellijke ingang zou terugtrekken als partijvoorzitter. De ongekroonde koningin van Europa werd ze genoemd, de redder van de euro, de enige stabiele factor op het wereldtoneel, de anti-Trump, tegengif tegen het populisme.

Het is de zoveelste illustratie van de mate waarin de media zich zijn gaan identificeren met de heersende macht. En het zoveelste bewijs dat verburgerlijkte journalisten niet verder kijken dan hun neus lang is. Er is namelijk een keerzijde aan het dertienjarige bewind van Merkel, die veel minder rooskleurig is dan het beeld dat nu van haar wordt geschetst.

In dat universum heeft zij de euro niet gered, maar is zij mede verantwoordelijk geweest voor de lange Europese recessie die burgers in grote delen van de eurozone nog altijd parten speelt. En is zij niet de hoeder van politieke stabiliteit, maar de hoofdverantwoordelijke voor de onttakeling van het Europese politieke midden en daarmee de moeder van het populisme dat momenteel door de eurozone waart.

Ga maar na: als kind van het Duitse neoliberalisme is zij een van de belangrijkste hogepriesters van de Europese bezuinigingsfetisj geweest. In 2011 riep ze, na een van die nachtelijke Brusselse vergaderingen, het jaar uit tot ‘jaar van de Swäbische huisvrouw’. En daarmee bedoelde zij dat ook voor de lidstaten van de eurozone moest gelden dat de kost voor de baat uit gaat, en dat begrotingsevenwicht en een lage staatsschuld het alfa en omega van het nationale begrotingsbeleid zouden moeten zijn.

En dus kregen Europese burgers een aangescherpt groei- en stabiliteitspact dat de parameters van het begrotingsbeleid van de lidstaten van de eurozone in handen legt van de ongekozen technocraten van de Europese Commissie en haar medewerkers.

Merkels neoliberalisme is goed geweest voor de Duitse exportsector, maar heeft gewone Duitsers zwaar benadeeld

Je hoeft geen groot kenner van het werk van Friedrich Hayek te zijn om hier de door neoliberalen zo naarstig nagestreefde ‘onttroning’ van politiek en democratie in te herkennen.

 » Lees verder