hebben-de-gele-hesjes-een-punt

17-12-18 01:30:00,

De gele hesjes komen al wekenlang op straat tegen de daling van de koopkracht en onrechtvaardige belastingen, zoals verhoogde accijnzen op brandstoffen. Vanwaar komt hun woede en verbetenheid? Enkele euro’s meer per tankbeurt, dat is toch geen onoverkomelijk probleem? Of wel?

Het hangt er natuurlijk van af hoeveel je verdient. Tweeverdieners met een gezinsinkomen van 4.000 euro of meer voelen deze en andere kleine prijsstijgingen niet of nauwelijks. Zij hebben voldoende marge, voor hen betekent dat gewoon wat minder sparen. Maar voor alleenverdieners, uitkeringstrekkers, lage inkomens of mensen met een karig pensioen is dat een heel ander verhaal. Elke prijsstijging is er één teveel en duwt hen verder naar onder. 


De cijfers zijn ontstellend. 54 procent van de eenoudergezinnen en 70 procent van de werklozen loopt vandaag risico op armoede of sociale uitsluiting. Globaal loopt één op vijf van onze landgenoten vandaag het risico op armoede. 40 procent van de gezinnen kan niet sparen en een centje opzij leggen voor de oude dag of voor de kinderen. 27 procent van de gezinnen kan niet op vakantie gaan. 8 procent stelt een doktersbezoek of aankoop van medicijnen uit omwille van geldgebrek en 5 procent van de bevolking kan zijn woning niet verwarmen en kan zich maar om de twee dagen een warme maaltijd veroorloven. Voor zo’n rijk land als het onze is dat onbegrijpelijk en ontstellend. De gele hesjes komen uit die onderkant.

Globaal loopt één op vijf van onze landgenoten vandaag het risico op armoede. Voor zo’n rijk land als het onze is dat onbegrijpelijk en ontstellend. 


En het gaat helaas niet de goede richting uit. In 2016 en 2017 leverden de Belgische werknemers bijna 2 procent koopkracht in terwijl er in alle landen die ons omringen een aanzienlijke stijging was van de reële koopkracht. Als je de besparingsmaatregelen van de laatste jaren optelt dan gaat de gemiddelde Vlaming er minstens 800 euro per jaar op achteruit. 

Kinderarmoede is een zeer goede indicator om de kwetsbaarheid van de onderkant van onze samenleving te meten. Welnu, vandaag hebben we van de hele EU het slechtste cijfer wat betreft kinderen die opgroeien in een gezin waar niet of heel weinig wordt gewerkt.

 » Lees verder