dooft-dit-vuur-nooit-uitpers

31-12-18 09:04:00,

Net op een ogenblik dat de situatie van de Koerden er dramatischer dan ooit uitziet – via een Trump-tweet verneemt de wereld dat de Amerikaanse militairen hun job hebben gedaan (IS zou verslagen zijn!) en Syrië verlaten – verschijnen er twee uitstekende boeken in het Nederlands over de Koerdische regio. ‘Het Koerdisch utopia’ van Ludo De Brabander en ‘Dit vuur dooft nooit’ van Fréderike Geerdink dat al iets langer uit is. De twee uitstekende boeken zijn in zekere zin complementair en verdienen dan ook samen gelezen te worden.

Door die tweet krijgt Erdogan echter een vrijbrief om militair in te grijpen tegen die ‘terroristische’ Koerden. Erdogan liet zich geregeld in felle boze bewoordingen uit over de VS-steun aan de Syrische Democratische Strijdkrachten. Turkije beschouwt de belangrijkste groep binnen de SDF, de Koerdische Zelfbeschermingseenheden die bestaan uit de YPG (Yekineyên Parastina Gel) en de YPG, haar vrouwelijke tegenhanger, en ondanks het feit dat zij verschillende steden in Noord-Syrië van IS hebben bevrijd, als PKK-organisaties en bijgevolg als ‘terroristisch’.

Door die simpele tweet van Trump worden de kaarten in die rumoerige regio nu ineens anders gelegd. Het is een uitnodiging aan het Turkse leger om ‘het Koerdisch Utopia’, zoals de titel van Ludo de Brabanders boek luidt – Belgisch journalist en woordvoerder van ‘Vrede’ -, in noordelijk Syrië binnen te vallen.

Ook de Nederlandse journaliste Fréderike Geerdink waarschuwt in haar boek ‘Dit vuur dooft nooit’ voor het Erdogan-gevaar. ‘Als het de PKK lukt hun systeem van democratie van onderop (oftewel het democratisch confederalisme van Abdulah Öcalan, gesteund op het ideeëngoed van de Amerikaanse anarchist Murray Bookchin) op steeds meer plekken in Koerdistan en daarbuiten daadwerkelijk op te bouwen, is dat een bedreiging voor Erdogans macht.’ (p. 163) Het democratisch confederalisme van de Koerden is bijgevolg subversief en ‘terroristisch’ voor het dictatoriaal Turks nationalisme onder Erdogan.

Kritische medestanders

Ludo De Brabander en Fréderike Geerdink hebben nogal wat gemeen in hun benadering. Zij zijn beiden geen onbevooroordeelde getuigen – zij benadrukken zeer uitdrukkelijk aan welke zijde zij staan – maar ze blijven kritische waarnemers die niet blind zijn voor elementen in de Koerdische beweging die minder fraai zijn. De Brabander schrijft het zo: ‘Ik sta achter het emancipatorisch streven en spreek er ook openlijk mijn steun voor uit. Ik heb veel bewondering voor de inspanningen van de vele militanten die mijn pad al gekruist hebben,

 » Lees verder