Ruttes erfenis

12-04-19 06:42:00,

Volgens Ewald Engelen dankt het Forum voor Democratie zijn grote winst vooral aan proteststemmers: het anti-establishmentkarakter van de partij heeft Baudet zijn verkiezingsoverwinning bezorgd. Een groeiende groep kiezers is het politieke bedrijf gaan haten. En hoe meer de gevestigden afgeven op de buitenstaanders, hoe mooier die burgers dat vinden.

Het behoort inmiddels tot de Nederlandse verkiezingsfolklore: getergde Groningers die het geklungel van het kabinet met herstelbetalingen voor aardgasschade zo zat zijn dat ze op een partij stemmen die weliswaar spuwt op de politieke elite, maar tegelijkertijd wil doorgaan met het oppompen van aardgas. Ik heb het uiteraard over de Provinciale Statenverkiezingen van 20 maart jongstleden en over de fenomenale overwinning van het Forum voor Democratie.

Tonnen inkt zijn er verspild aan de duiding van deze Groninger verkiezingsparadox. Vaak wordt getamboereerd op het anti-multiculturalisme van de partij. Het commentariaat meent vrijwel unaniem dat de verschuiving van de PVV naar het Forum voor Democratie vooral te maken heeft met een wispelturig electoraat, dat ofwel uitgekeken was op Geert Wilders en iets nieuws wilde, ofwel Wilders’ politieke stijl te ordinair vond en op zoek was naar iets beschaafders.

En inderdaad klinkt ‘homeopathische verdunning’ een stuk  corporaler en deftiger dan ‘minder, minder, minder’, al wordt hetzelfde bedoeld en tappen beide partijen uit hetzelfde zondebokvaatje. En inderdaad steken de Latijnse citaten en de verwijzingen naar Duitse romantici die de speeches van Baudet bevolken, scherp af tegen de manke tegeltjeswijsheden waarmee Wilders schermt.

Voeg een scheut klimaatscepsis toe – een onderwerp waar Wilders zichtbaar meer moeite mee heeft dan de voorman van het Forum voor Democratie – en beweer doodleuk dat klimaatverandering onzin is en alle (flink overdreven) uitgaven voor emissiereducerende maatregelen dus overbodig zijn, en je komt aan 20 tot 25 zetels in de peilingen. Daarmee ben je vanzelf een van de grootste partijen in het gefragmenteerde politieke landschap van vandaag.

Toch is dit wat mij betreft niet het hele verhaal. Die analyse gaat er namelijk van uit dat datgene waar de media over berichten – vluchtelingen, islamitisch terrorisme, de keerzijden van de multiculturele samenleving, en pas sinds kort op enige substantiële schaal: klimaatverandering – ook de voornaamste dimensies zijn waarlangs kiezers hebben gekozen.

Waar wij over schrijven is belangrijk, omdat wij er over schrijven!

Dit soort analyses zijn typerend voor het wereldbeeld van een in zichzelf gekeerde,

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: