Ontslagen worden is het nieuwe normaal | Uitpers

ontslagen-worden-is-het-nieuwe-normaal-|-uitpers

03-05-19 08:35:00,

Ontslagen worden. Wie maalt daar nog om? Dat is toch doodnormaal in tijden van flexibiliteit en mobiliteit. Bovendien biedt een ontslag nieuwe kansen. Je moet ze maar grijpen. Ontslagen zijn bovendien noodzakelijk. Bedrijven moeten nu eenmaal hun concurrentievermogen en rendabiliteit veiligstellen. Zo luidt de managerspropaganda die ook door mensen die er het slachtoffer van zijn wordt overgenomen. Want wie wil nu nog zijn hele leven hetzelfde beroep uitoefenen of bij hetzelfde bedrijf werken? Wie wil nog zo ouderwets zijn?

Op grond van onderzoeken bij twee grote Franse bedrijven beschrijft de Franse sociologe Mélanie Guyonvarc’h wat ontslagen heden ten dage betekenen. Wat zet bedrijven ertoe aan mensen te ontslaan? Hoe ervaren die ontslagen personeelsleden hun ontslag? Mélanie Guyonvarc’h noemt de onderzochte bedrijven niet bij naam, maar vermeldt wel dat het ene een farmaceutisch bedrijf is en het andere een consulentenbureau gespecialiseerd in management en informatica. Beide bedrijven doen het economisch en financieel zeer goed. Guyonvarc’h spitste haar onderzoeken toe op de beste personeelsleden, die zich helemaal geïntegreerd hadden in het bedrijf, en die tot de top behoorden: kaders, managers, technici. Hoe komt het dat bekwame personeelsleden in goed draaiende bedrijven toch aan de deur worden gezet?

Flexibiliteit is de norm

Als bedrijven tot zogenaamde ‘herstructureringen’ overgaan, is het doel doorgaans het schrappen van werkplaatsen. Dat wordt als noodzakelijk voorgesteld in een ‘onzekere en onstabiele’ economie. Verder wordt in het managersjargon het ontslag niet langer een breuk genoemd, maar een overgang. Dat zou de zaak verteerbaarder moeten maken. Het ontslag behoort nu eenmaal tot de normale gang van zaken. De ene dag word je aangeworven, de andere dag bevorderd en de volgende dag ontslagen. Dat is allemaal normaal, banaal. Zo’n voorstelling van zaken past niet alleen in de hedendaagse bedrijfsideologie, maar ook in het werkgelegenheidsbeleid van nationale en Europese overheden die flexibiliteit als het hoofdkenmerk van dit beleid propageren. Onzekerheid en flexibiliteit worden de norm van het werkgelegenheidsbeleid. Zowel een vaste baan, een contract van onbepaalde duur, als het wegwerken van de massawerkloosheid behoren tot het verleden.

Over werkloosheid gesproken. In 1993 publiceerde de Europese Commissie onder voorzitterschap van de pseudo-socialist en grote vriend van de multinationals, Jacques Delors, een Witboek ter voorbereiding van de Europese eenheidsmarkt. Hierin lezen we dat de werkloosheid wordt veroorzaakt door een al te strikte reglementering van de arbeidsmarkt.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: