Voor of tegen Venezuela? Nee, bedankt | Uitpers

voor-of-tegen-venezuela?-nee,-bedankt-|-uitpers

15-08-19 10:00:00,

Gek is het eigenlijk, hoe één enkel land de publieke opinie in zijn greep kan houden. Chavez vroeger, Maduro nu zou een dictator zijn. Er heerst grote ellende, de economie is ingestort en er zijn grove schendingen van de mensenrechten. Kortom, er zijn redenen om in te grijpen. Niets van, zegt de anti-imperialistische linkerzijde, de VS leggen het land lam met zijn sancties, nergens zijn er zoveel pogingen als in Venezuela om de gezondheidszorg, het onderwijs en de voedselvoorziening op peil te houden.

We moeten kiezen wie we willen steunen, pest of cholera … Elk sociaal voelend mens moet Venezuela verdedigen, stelde Lode Van Oost een paar dagen geleden, anders sta je de facto aan de kant van de VS. Daar bedank ik feestelijk voor. Ik wil voluit de imperialistische aanslagen op de integriteit van Venezuela veroordelen, maar geenszins mijn steun geven aan het regime van Maduro. Tussen beide in staan burgers die geen fascisten zijn, maar wel kritische mensen en dissidente chavisten. Mensen die blijven pleiten voor dialoog en een burgerplatform hebben gevormd. De integere academicus Edgardo Lander speelt er een belangrijke rol in. Hen steunen is steun voor Venezuela en zijn bevolking.

Vuil spel

Kort nadat Hugo Chavez aan de macht kwam, was ik diverse keren in Venezuela. Ik woonde er conferenties bij en een Wereld Sociaal Forum. Ik discussieerde er met politieke verantwoordelijken en burgers. Ik stond in beate bewondering voor dit land en zijn nieuwe president die een andere koers wou varen, weg van het neoliberalisme. Iedereen had toen nog de ‘caracazo’ in het geheugen, de zware rellen tegen de neoliberale besparingen, tien jaar eerder, waarbij honderden of duizenden doden vielen, niemand weet precies hoeveel.

Chavez had mooie plannen: een diversifiëring van de economie met meer aandacht voor binnenlandse productie. Venezuela was – en is nog steeds – afhankelijk van het buitenland voor zijn voedselproductie. Met uitzondering van de oliesector die onder controle van de overheid moest komen, wilde men een gemengde economie uitbouwen en beginnen met een schuchtere industrialisering. Er werden wetten uitgevaardigd om internationale investeringen te beschermen. Veel mooie principes werden in de nieuwe grondwet verankerd. Mensen werden aangemoedigd om zelf met landbouwproductie te beginnen. Later werd gedacht aan een communaal socialisme, naar het voorbeeld van Bolivië,

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: