Leopold II en de rest

leopold-ii-en-de-rest

23-06-20 07:34:00,

Er is op dit ogenblik veel te doen in België rond de positie van koning Leopold II en zijn avonturen in Afrika en dus vooral Congo. Reeds tijdens diens leven was er in de media hierover al veel herrie. Op de conferentie van 1885 in Berlijn werden de lijnen netjes afgebakend tussen de gebieden die bestemd waren voor – sorry de term – bloeddorstige Europese regeringen op zoek naar het lekkerste stukje Afrikaanse taart.

Britten, Spanjaarden, Portugezen, Fransen, Duitsers maakten er volop ruzie over wie het grootste voor hen interessantste deel van Afrika kon bemachtigen. Het was in wezen zelfs het voorspel voor de twee latere wereldoorlogen.

De Britten met o.a. Cecil Rhodes wilden daarbij hun kolonies in Noord-Afrika verbinden met die in het zuiden. Egypte was kort voordien in 1882 al Brits eigendom geworden. Maar daar staken de anderen een stokje voor en zo kon onze koning Leopold II ten private titel zijn stuk meepakken. Een enorm groot gebied waar men toen vooral ivoor zag en later rubber en nog later ijzer, kobalt, diamant en koper.

Britse schietschijf

En de Britten woedend dat die vervloekte Leopold II er mee was gaan lopen. Met Tanzania, Burundi en Rwanda voor de Duitse aartsvijand. Daar ging dus de gedroomde Noord-Zuid verbinding.

En dus begon Londen in de media de brutaliteiten van Leopold II breed in hun pers uit te smeren. Over hun praktijken met o.m. de opiumhandel zweeg men zedig. Men schakelde zelfs missionarissen in. Juist zoals men nu via ngo’s zoals Amnesty International andere tegenstanders als een Poetin of Kadhaffi en Xi Jinping er van langs geeft. Niets nieuws onder de zon.

Verdeling Afrika - 1884-1885 - Berlijn

Wie nog een lekker stukje? Tijdens de Berlijnse conferentie over Afrika die van november 1884 tot februari 1885 duurde kregen de aanwezigen ieder een lekker stukje Afrika. In wezen is er nog weinig veranderd als we de strijd om Libië, Irak en Syrië nu zien. De hebzucht tiert nog welig. En als toen verkoopt men die bloeddorstigheid via de media aan de goegemeente als het doen van goede daden. In die tijd was dat het brengen van de beschaving nu het steunen van de democratie en dies meer. Ook hier klink een wel bekend refrein.

En onder meer voor Vlaams nationalisten,

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: