Corona: Verzorgingstehuizen veranderden in gevangenissen – Oorlogstaferelen en tekort personeel — Sott.net

corona:-verzorgingstehuizen-veranderden-in-gevangenissen-–-oorlogstaferelen-en-tekort-personeel-—-sott.net

06-07-20 03:34:00,

verzorgingshuis verpleeghuis

© Reuters/Yves Herman

Een rapport van de Vlaamse Ombudsdienst over de coronacrisis schetst een onthutsend beeld van hoe het er écht aan toe is gegaan achter de muren van sommige Vlaamse woonzorgcentra. De verhalen gaan door merg en been. ,,Er was zoveel angst voor besmetting dat mensen werden vastgebonden in hun rolstoel, zodat ze nergens naartoe konden.”

Op een kamertje van vier bij vier in een woonzorgcentrum in Vlaanderen ligt Marie (een gefingeerde naam) op haar sterfbed. Ze krijgt palliatieve zorg. Door de gangen van het tehuis raast Covid-19, dus bezoek is strikt verboden. Pas als de laatste uren zijn aangebroken, mogen twee familieleden bij Marie op de kamer. Ze krijgen 30 minuten. Niet langer. In die tijd kunnen ze op anderhalve meter afstand zien hoe Marie onder invloed van morfine stilletjes wegglijdt uit deze wereld. Onder het lichaam van de vrouw ligt een zwarte lijkzak.

Personeelsleden van het woonzorgcentrum hebben Marie er al ingelegd, zodat ze straks, na het overlijden, de lijkzak onmiddellijk kunnen dichtritsen. Zo wil men voorkomen dat de vrouw ook na haar dood nog mensen in het woonzorgcentrum besmet. De klok tikt. Het halfuur is om en aan de twee familieleden wordt gevraagd de kamer te verlaten. Marie is nog niet overleden, maar de regels zijn onverbiddelijk. Haar familie zwaait een laatste keer. De deur valt dicht. Marie is alleen. Ze wacht op het einde. In een plastic lijkzak.

Getuigenis

Bovenstaand tafereel mag fictie lijken, het heeft wel degelijk plaatsgevonden in het prille begin van de coronacrisis. Dat getuigt de verzorger die Marie op dat moment in het woonzorgcentrum naar haar dood begeleidde. ,,De bewoner wist dat ze stervende was. En ze wist dat ze alleen was. Het was voor mij een heel moeilijk moment”, vertelt hij in een rapport van de Vlaamse Ombudsdienst.

De getuigenis is ijzingwekkend en helaas exemplarisch voor de teneur in het 32 pagina’s dikke rapport. De afgelopen weken sprak de Ombudsdienst uitgebreid met 45 mensen die de coronacrisis in de Vlaamse woonzorgcentra van dichtbij hebben meegemaakt. 7 bewoners, 17 familieleden en 21 professionals (van verzorgend personeel tot technisch personeel en directieleden) deden hun verhaal.

,,Het is geen representatief onderzoek”, merkt de Ombudsdienst op. ,,Het zijn wel verhalen van mensen die anders zelden gehoord worden.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: