Het wezen van de mens en zijn DNA | Mieke Mosmuller

het-wezen-van-de-mens-en-zijn-dna-|-mieke-mosmuller

02-09-20 11:00:00,

door

Mieke Mosmuller

02-09-2020

0 commentaren
Print!

Omdat ik een indruk wil geven van wat een virus geacht wordt te zijn, volgt hier nu in enkele afleveringen de weergaven van mijn voordracht in Arnhem, 20-11-2018, over

Het wezen van de mens en zijn DNA.

Als arts weet ik wel iets van het DNA en het is een onderwerp dat intussen zo ingeburgerd is, het woord DNA ligt zo makkelijk in de mond dat we toch heel dankbaar zijn dat we de gelegenheid hebben om ons een keer daar verder in te verdiepen en daar dan ook met elkaar over te kunnen spreken. Ik heb in de jaren zeventig in Amsterdam de studie geneeskunde gedaan en toen was het DNA in zoverre bekend dat het als een dubbele helixfiguur in de studieboeken stond. Maar het was de oertijd in vergelijking met hoe het nu is.

Wanneer je dan probeert om vat te krijgen op hoe het nu is, dan is dat toch een hele onderneming.

Ik heb de geschiedenis nog even opgezocht, van verschillende kanten en we kunnen, wanneer we ons met DNA bezighouden natuurlijk niet zo gemakkelijk teruggrijpen naar de geesteswetenschap van Rudolf Steiner, we zullen toch het een en ander zelf moeten verrichten.

In 1869 was de Zwitserse biochemicus Johann Friedrich Miescher bezig pus uit het ziekenhuis te onderzoeken en hij heeft uit de leukocyten — dat zijn de witte bloedcellen die in dat pus aanwezig zijn — door onderzoek (hoe precies, daar ben ik niet achter gekomen) ontdekt dat de celkern van die leukocyten fosforhoudende stof bevat en hij heeft die stof nucleïne genoemd. Kernsubstantie. In 1909 ontstond er, vooral door het werk van een zekere Levene een theorie — dat moet je altijd goed waarnemen, het is een theorie, niet door onderzoek bevestigd — hij had de indruk dat er vier nucleotiden onderling verbonden zijn tot nucleïnezuur. Maar het was dus een idee. In 1928 werd er een interessant onderzoek verricht door een zekere Frederic Griffith. Hij gebruikte de bacterie de streptococcus pneumoniae, dat is een bacterie die longontsteking veroorzaakt en er bleken twee stammen te zijn. Wanneer een muis met de ene stam geïnfecteerd werd dan bleek het dodelijk voor die muis en wanneer een andere muis met de andere stam geïnfecteerd werd dan bleek het niet dodelijk te zijn.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: