Toenemende vervreemding | Van Rüdiger Rauls | KenFM.de

toenemende-vervreemding-|-van-rudiger-rauls-|-kenfm.de

27-10-20 01:16:00,

Noch bij Poetin, noch bij Troef en China’s Xi zijn de politieke kampen zo verenigd in hun afwijzing als bij Erdogan en Turkije. De standpunten van de westerse mainstream worden grotendeels zonder voorbehoud overgenomen, zelfs door degenen die ze anders afwijzen. Morele verontwaardiging kan echter niet in de plaats komen van objectieve analyse.

Een standpunt van Rüdiger Rauls.

Onbeminde vertegenwoordigers van het volk

Het is het overheersende patroon in de presentatie van de waarde West dat de schuld voor de verslechtering van relaties altijd bij de anderen ligt: Poetin, Xi Jingping, Loekasjenko, Maduro en natuurlijk Erdogan. Zij zijn de onruststokers in de wereld, omdat zij zich vanuit het oogpunt van de opiniemakers niet houden aan de normen die het Waarde Westen voor de hele wereld bindend heeft verklaard. Dit is een reden voor strafmaatregelen, meestal in de vorm van sancties.

Je hoeft Erdogan niet leuk te vinden. Men hoeft ook niet van Putin of Trump of Merkel of China’s Xi te houden. Maar ondanks alle persoonlijke afkeer mag één essentieel feit niet over het hoofd worden gezien: U vertegenwoordigt honderden miljoenen mensen. Vooral in het Westen worden emotionaliteit, morele verontwaardiging en smaad steeds weer als confrontatiemiddel gebruikt. Maar het zijn slechte adviseurs, terwijl het er in werkelijkheid om zou moeten gaan de politieke gebeurtenissen te erkennen en de sociale verbanden te begrijpen. Alleen een objectieve en op feiten gebaseerde analyse kan hierbij helpen.

De Turkse premier en de andere boeman van de waarde West – met uitzondering van China’s Xi Jingping – werden gekozen volgens procedures die algemeen worden beschouwd als de standaard voor democratische verkiezingen in Westerse zin. Volgens dit begrip moet het niet echt uitmaken of de resultaten overeenkomen met de wensen van het Westen, want verkiezing is verkiezing. De westerse kiezers stemmen immers niet volgens de wensen van de Turkse, Russische of Chinese regering.

De gekozenen vertegenwoordigen de belangen van hun land ten opzichte van andere staten, net zoals zijzelf en de meerderheid van hun bevolking deze belangen begrijpen. Dat geldt voor Erdogan net zo goed als voor Merkel, Poetin of Trump. Aan de andere kant raken de belangen van de ene staat soms die van een andere staat,

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: