Mattias Desmet, professor klinische psychologie: “Coronamaatregelen onthullen totalitaire trekken” – DeWereldMorgen.be

mattias-desmet,-professor-klinische-psychologie:-“coronamaatregelen-onthullen-totalitaire-trekken”-–-dewereldmorgen.be

25-01-21 08:16:00,

Weinig fenomenen hadden op globaal niveau zo snel een diepgaande impact als de huidige corona-uitbraak. In een mum van tijd werd het menselijk leven totaal gereorganiseerd. Hoe dit kon, wat de consequenties ervan zijn en wat we verder kunnen verwachten vragen we aan Mattias Desmet, psychotherapeut en professor klinische psychologie aan de Gentse universiteit.

Mattias Desmet.

Hoe staat het, bijna een jaar na het begin van de coronacrisis, met de mentale gezondheid van de bevolking?

Voorlopig is er weinig cijfermateriaal dat de evolutie van mogelijke indicatoren zoals de inname van antidepressiva en anxiolytica of het aantal suïcides in kaart brengt. Maar het is vooral belangrijk om het mentale welbevinden in de coronacrisis in zijn historische continuïteit te plaatsen. De mentale gezondheid ging al decennialang achteruit. Er was al lang een gestage toename van het aantal depressies en angstproblemen en van het aantal suïcides. En de laatste jaren was er een enorme groei van ziekteverzuim omwille van psychisch lijden en burn-outs. Het jaar voor de corona-uitbraak voelde je hoe dit onbehagen nog exponentieel toenam. Dit liet voorvoelen dat de maatschappij op een kantelpunt afstevende waarbij een psychologische ‘reorganisatie’ van het maatschappelijke systeem zich opdrong. Met corona gebeurt dit. Men zag aanvankelijk dat mensen zonder veel over het virus te weten verschrikkelijke angstbeelden oprakelden en er een ware maatschappelijke paniekreactie ontstond. Dat gebeurt vooral als er voordien al een sterke, latente angst in een persoon of bevolking schuilt. 

De psychologische dimensie van de huidige coronacrisis wordt zwaar onderschat. Een crisis werkt als een trauma dat het historische besef van de mens wegneemt. Men ziet het trauma als een gebeurtenis op zich, terwijl het deel uitmaakt van een continu proces. We zien bijvoorbeeld gemakkelijk over het hoofd dat een aanzienlijk deel van de bevolking op een merkwaardige manier opgelucht was tijdens de eerste lockdown, ze voelden zich bevrijd van een onbehagen. Ik hoorde regelmatig mensen zeggen: “Ja het is zwaar, maar de riem mag er eens af”. Doordat de sleur van het dagelijkse leven stopte, daalde er een rust over de samenleving neer. De lockdown bevrijdde de mensen vaak uit een psychische sleur. Dat creëerde een onbewust draagvlak voor de lockdown. Mocht de bevolking haar leven, en vooral haar jobs niet doodmoe geweest zijn, was er nooit een draagvlak voor de lockdown geweest.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: