Gevangen in voorgeschreven gedachten – EnerzijdsAnderzijds

gevangen-in-voorgeschreven-gedachten-–-enerzijdsanderzijds

06-03-21 10:43:00, Van de redactie

In de ‘strijd tegen Corona’ is veel moois en waardevols verloren gegaan. Veel van de theatergezelschappen zullen de aanhoudende lockdowns niet overleven, evenmin veel horecagelegenheden en ontelbare kleine zelfstandige winkels. Wat ook verloren is gegaan is de onbevangenheid, de nuchterheid, de veelbesproken tolerantie en een gevoel van vrijheid. Burgerrechten, grondrechten, ze verdwenen in talrijke haastig geschreven noodwetjes. Tijdelijk, maar oneindig verlengbaar…

Afbeelding van 3D Animation Production Company via Pixabay

Het land van duizend meningen, land van nuchterheid, met z’n allen op het strand, en beschuit bij het ontbijt. Het land waar niemand zich laat gaan, behalve als we winnen, dan breekt daar de passie los dan blijft geen mens meer binnen. Het land wars van betutteling, geen uniform is heilig, een zoon die noemt zijn vader Piet, de fiets staat nergens veilig. Vijftien miljoen mensen op dat hele kleine stukje aarde, die schrijf je niet de wetten voor, die laat je in hun waarde.
Fluitsma en Van Tijn (1996)

Bij nadere beschouwing is deze opsomming in dit populaire lied zo treffend dat het als checklist kan dienen om ons een beeld te vormen wat daar nu van over is. En dat is niet zo veel.

Het land van duizend meningen.

Natuurlijk zijn er nog steeds veel meningen, maar in deze Coronatijd zijn dat toch vooral variaties op twee hoofdstromingen: je gelooft dat we met een ernstig virus van doen hebben dat de term ‘pandemie’ rechtvaardigt of je ziet het als een variant op een zware griep dat de extreme ongrondwettelijke maatregelen onbegrijpelijk maakt. Waar Nederland ooit een bloeiend medialandschap had, is die na maart 2020 volledig weggesmolten. Er heerst overwegend een algemeen geaccepteerde mening als het gaat om onze huidige tijd, de rest heet ‘complottheorieën van wappies’ of erger.
Het brede medialandschap bestond na de Tweede Wereldoorlog en de twee decennia erna uit een reeks verschillende omroepen. Deze vertegenwoordigden politieke, religieuze of maatschappelijke stromingen, toen ‘zuilen’ genoemd. Hetzelfde deed zich voor in de mediawereld, vakbonden, de politiek en verenigingsleven. Het was een ‘verzuilde’ samenleving. Daar kwam vanaf de laat 1960-er jaren kritiek op. Een jonge generatie wilde niet meer in een ‘zuil’ te worden gestopt en doorbrak de strikte scheidslijnen. (Meer over verzuiling).

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: