Mijn kind is beschadigd – EnerzijdsAnderzijds

mijn-kind-is-beschadigd-–-enerzijdsanderzijds

10-03-21 11:54:00,

Tjitske Croese is moeder en werkzaam geweest in de hulpverlening. Haar zoontje moest al direct na de geboorte een operatie ondergaan. Het werd een tijd van mondkapjes, ‘smurfenpakken’ en door isolatie scheiding van je net geboren zoon. De gevolgschade van deze aanpak blijkt nu bijna 7 jaar na operatie: extreme verlatingsangst, nachtmerries, slaapwandelen, overgevoelig voor prikkels en angst voor zorgpersoneel met mondkapjes en ‘smurfenpak’.
Een relaas over medische zorg met blijvende psychische schade voor kind en moeder.

“Ik ben boos

Eigenlijk ben ik best boos en verdrietig om alles wat er gaande is en het feit dat ik niet gehoord word.

Laat ik bij het begin, beginnen. Het kindje op de foto is mijn zoon toen hij 6 dagen oud was. Deze foto is genomen op 8 mei 2014 nadat hij in de nacht van 7 op 8 mei met spoed geopereerd werd in verband met een gescheurde dikke darm.

Deze foto kan als shockerend beschouwd worden, al is het voor mij al jarenlang een keiharde realiteit waarin ik leef.

Ik vind het dapper hoor dat verschillende bekende Nederlandse moeders roepen tegen alle Corona maatregelen te zijn. Dat ze als leeuwinnen beschouwd worden die “vechten” voor hun kroost. Gek genoeg worden zij wél gehoord omdat ze bekende Nederlanders zijn, ongeacht het feit dat zij niet in de keiharde realiteit leven waarin samen met mij vele andere moeders leven die als daadwerkelijke leeuwinnen véchten voor hun kroost.

Zeldzame darmziekte

Waar ik heen wil met mijn verhaal is het volgende; mijn zoon heeft een wetenschappelijk aangetoonde zeldzame darmziekte, daarnaast heeft hij om een onbekende reden ook een maagverlamming, is hij volledig sondevoeding afhankelijk, krijgt hij inmiddels al 6,5 jaar dagelijks antibiotica toegediend om het scherpe randje van zijn constant aanwezige misselijkheid te halen, wordt hij dagelijks flink gelaxeerd en krijgt hij tweemaal daags intensieve darmspoelingen om zijn ontlasting kwijt te raken aangezien hij niet in staat is zelfstandig te poepen. Dit alles is medisch noodzakelijk, hoe ingrijpend voor hem ook, om hem in leven te houden.

In de periode van 2 mei 2014 (de dag van zijn geboorte) tot 19 maart 2018 (de dag dat ik o.a. vertrok vanuit zijn academische ziekenhuis en overplaatsing eiste naar een ander academisch ziekenhuis) heeft hij 44 lange (vaak 8 tot 12 weken) en iets kortere ziekenhuisopnames gehad.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: