Jeroen Pols corrigeert schrijnend journalistiek dieptepunt Volkskrant over dood president John Magufuli | Stichting Vaccin Vrij

jeroen-pols-corrigeert-schrijnend-journalistiek-dieptepunt-volkskrant-over-dood-president-john-magufuli-|-stichting-vaccin-vrij

11-04-21 09:52:00,

Inmiddels zijn vier Afrikaanse presidenten overleden onder verdachte omstandigheden. Wat hadden zij gemeen? Zij gingen niet mee in de corona-maatregelen. Olaf Tempelman schreef in de Volkskrant: “Dankzij de Tanzaniaanse president konden we zien wat er gebeurt als een corona-ontkenner wel alle macht heeft” De Volkskrant laat met dit artikel weer eens zien dat deze krant het woord journalistiek niet waardig is. Jeroen Pols klom in de pen om het perspectief van Olaf Tempelman wat te verbreden.

Beste Olaf Tempelman,

Op 26 maart schreef je in de Volkskrant een triomfantelijk stukje over de dood van de Tanzaniaanse president John Magufuli. Door hem “weten we wat er gebeurt als alle macht in een land in handen is van een corona-ontkenner”.

Je stukje past mooi bij het vaste repertoire van de Volkskrant. Het wekt verbazing dat er nog steeds mensen zijn die betalen om zich met dit soort feiten-vrije propaganda te laten impregneren. Met journalistiek heeft dit allang niets meer te maken. Het is op papier uitgesmeerd braaksel.

In je eerste zin gaat het al mis. Magufuli was geen corona-ontkenner. Volgens hem was het een ziekte als vele andere. Deze president vond met zijn wetenschappelijke achtergrond een lockdown inderdaad zowel onzin als waanzin. En ja, net als Willem Engel.

Wat is eigenlijk je boodschap? Dat een straatarm Tanzania haar bevolking moet geselen met zinloze lockdowns? Met een gemiddeld maandelijks inkomen van 24 dollar per maand wacht miljoenen mensen een hongerdood. Dat vind je kennelijk een goed idee.

Magufuli vond dat echter een onzalig plan. En terecht. Volgens hem levert de bevolking dagelijks een strijd om te overleven. Die ga je niet opsluiten in hun armzalige hutjes. Die ontneem je niet de mogelijkheid om dagelijks een maaltijd bij elkaar te scharrelen. Dat vond hij misdadig.

Ongetwijfeld is op Magufuli veel af te dingen, maar hij werd door de bevolking op handen gedragen. Bij zijn begrafenis stierven vijf mensen in het gedrang. De bevolking wilde in grote getale hun laatste eer bewijzen. Hij was een van hen. Hij groeide op in armoede en wist dat dit anders moest. Hij bestreed de corruptie en maakte daarmee veel vijanden.

Daarbij bewees Magafuli zijn gelijk. Hij liet zien dat niet het virus maar het corona-beleid een grote bedreiging voor het welzijn van de mensen vormt.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: