Kort verhaal: COMMANDO’S – Transitieweb

kort-verhaal:-commando’s-–-transitieweb

30-04-21 02:43:00,

Commando's

Justin stapte opgelucht een busje van de ME in. Het werk zat erop voor vandaag. Gelukkig was het niet uit de hand gelopen en waren de Romeo’s niet op mensen afgestuurd om te zorgen voor escalatie. Tussen twee collega’s dacht hij aan zijn dochter. Hij had haar gelukkig niet gezien.

Om hem heen ving hij flarden van verhalen op. Stoer, zoals gewoonlijk. Teleurstelling vanwege het niet slaan; vergelijkingen met vorige keren. Hij deed er niet aan mee. Toen zijn buurman hem aanstootte stak hij zijn vuist naar voren, dacht intussen aan de leiding. Het werd opgevat als een boksstoot tegen een demonstrant en zorgde voor een lach.

In zijn auto op weg naar huis reed een collega met hem mee. De man vertelde enthousiast dat hij steeds meer zin kreeg in dit werk. Hij had gelezen dat ze in Canada de politie meer macht wilden geven.
‘Mensen stevig tot de orde roepen, prima! Daarvoor ben ik bij de politie gegaan.’
‘Het is maar tot welke orde.’
Hij keek Justin vragend aan, die zei snel:
‘Ik bedoel gewoon uitvoeren wat opgedragen wordt’, en dacht: oppassen met wat ik zeg.
‘Zo is dat. Dienstbaar. Mensen beschermen die de maatregelen netjes uitvoeren.’
Justin was niet bij de politie gaan werken met het doel demonstranten tot bloedens toe neer te slaan. Ook niet om voortdurend onnodig te moeten intimideren!
‘Het mooie is de natuurlijke selectie op dit moment’, sprak zijn collega, ‘de zwakke broeders onder ons melden zich ziek. Die horen ook niet thuis bij handhavers.’

Hij schoof aan tafel bij zijn vrouw en dochter. Kort keek hij naar het bloed naast de biefstuk. Zijn vrouw vertelde krampachtig over het mooie weer op deze zondag. Een nieuwe woordenwisseling tussen hem en Roos probeerde ze daarmee te verhinderen.
Toen zijn dochter de schaal frites voor hem ophield ving hij haar vurige blik op, wist niet goed wat te zeggen of welke vraag hij haar kon stellen. Zonder op te kijken begon ze te praten, vroeg waar hij die middag precies had gewerkt.
‘Even niet over het werk Roos. Ik ben blij thuis te zijn.’

In de huiskamer zette zijn vrouw de tv aan om het journaal te zien.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: