Millennium analyse: zon toont langdurig perfecte correlatie met temperatuur en transitieklimaatgevoeligheid CO2 (1,08 °C) ligt hierbij vlak onder de IPCC-bandbreedte

millennium-analyse:-zon-toont-langdurig-perfecte-correlatie-met-temperatuur-en-transitieklimaatgevoeligheid-co2-(1,08-°c)-ligt-hierbij-vlak-onder-de-ipcc-bandbreedte

04-07-21 05:28:00,

Een bijdrage van Martijn van Mensvoort.

De zon levert 99,97% van alle energie die het klimaatsysteem van de aarde aandrijft. Het isotoop carbon-14 [14C] staat bekend als een proxy voor de magnetische activiteit van de zon. Voor de periode 910-1950 toont het 378-jarig gemiddelde voor 14C een bijzonder hoge correlatie met de mondiale temperatuur: 0,994; hierbij wordt 98,8% van de variantie in de temperatuur verklaard door 14C. Rekening houdend met de invloed van vulkanische activiteit toont de klimaatgevoeligheid voor een verdubbeling van CO2 hierbij een waarde van 1,08 °C. Deze waarde ligt vlak onder de bandbreedte van 1,2-2,4 °C voor de transitieklimaatgevoeligheid [TCS] die het IPCC beschrijft in haar meest recente uitgebreide klimaatrapport (AR5, 2013) op basis van CMIP5 klimaatmodellen met een geschat bereik van 5-95%. Voor de energietransitie is de TCS van groter belang dan de evenwichtsklimaatgevoeligheid [ECS]; het IPCC beschrijft hiervoor een bandbreedte van 1,5-4,5 °C (die betrekking heeft op een periode in de orde van tenminste enkele honderden tot mogelijk zelfs duizenden jaren). Tenslotte blijkt uit lange termijn gemiddelde waarden dat 14C een consistent beeld toont met datasets voor de totale zonnestraling. Logischerwijs betekent dit dat 14C een proxy vormt voor zowel de magnetische activiteit van de zon als de totale zonnestraling.

Natuurlijke variabiliteit kenmerkt het klimaatsysteem en wordt vergezeld door niet-lineaire verbanden en chaos [Rial et al., 2004]. Het maken van specifieke betrouwbare voorspellingen is daarom onmogelijk. In 2001 beschreef het IPCC dit als volgt: “The climate system is a coupled non-linear chaotic system, and therefore the long-term prediction of future exact climate states is not possible.” (bron citaat: IPCC TAR3 2001, p.215). Niet-lineaire verbanden en chaos spelen eveneens een rol bij het complex van cycli dat wordt aangetroffen bij de zon. Dit verklaart waarom de omvang van fluctuaties in de activiteit van de zon zich eveneens niet gemakkelijk laat voorspellen. Het verleden toont wel aan dat de activiteit van de zon via niet-lineaire verbanden een rol speelt bij het ontstaan van vulkanische activiteit. Dit verband is met name zichtbaar binnen lange termijn perspectieven, waarbij de hoogste vulkanische activiteit worden aangetroffen tijdens langdurige periodes met lage zonneactiviteit (grand solar minima) en vice versa [Steinhilber & Beer, 2011]. In het meest recente uitgebreide klimaatrapport van het IPCC wordt in de analyse echter geen rekening gehouden met de invloed van de zon via niet-lineaire verbanden binnen het klimaatsysteem [Dudok de Wit et al.,

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: