‘Nieuw normaal’ zet de bijl in menselijk contact

‘nieuw-normaal’-zet-de-bijl-in-menselijk-contact

05-07-21 01:25:00,

Dit artikel is geïnspireerd op een artikel van dr. Rob Long. Rob Long is een expert op het gebied van veiligheid en menselijke interactie in het veld van veiligheid. Maar zijn observaties inzake menselijke interactie zijn zeker ook van toepassing buiten het veld van veiligheid.

Semiotiek – de relatie tussen gebaren, symbolen en taal en betekenis

In het artikel beschrijft dr. Long de relatie tussen gebaren, symbolen, taal en gedrag. De studie naar deze relaties wordt semiotiek genoemd. De Grote Van Dale geeft de volgende omschrijving: de wetenschap die zich bezighoudt met de waarde van een teken (bv een woord, handeling, gebaar, etc.) in een tekensysteem (o.a. in literatuur, film, architectuur, mode, gedrag) met tekensystemen en tekenstructuren en met de relaties tussen het teken en datgene waarnaar het verwijst.

Wat voorbeelden. Het stopbord in het verkeer. Wanneer je het nadert weet dat je dat je moet stoppen. Niet stoppen is een bijna tegennatuurlijke handeling. Voor de ander, die het bord van de achterkant herkent aan de vorm, roept het een verwachtingspatroon op dat jij inderdaad zult stoppen. De vorm van het bord symboliseert in ons collectief bewustzijn ‘stop!’ Wanneer in een filmachtervolging een stopbord wordt genegeerd, roept dat direct een emotionele respons op bij de kijker. Net zoals het hakenkruis of de recht vooruit uitgestrekte arm in ons gezamenlijk onderbewuste een symbool is voor fascisme en de onmenselijke misdrijven waar fascisme voor staat. Onbewust roept het afkeer op.

Maar ook haardracht of een type kleding kan iets symboliseren en daarmee communiceren; een shirt van een bepaalde voetbalclub, een zwart uniform, een kale kop met een tattoo erop, rasta haar. De voorbeelden zijn eindeloos maar ze roepen allemaal een bepaalde reactie in ons op. Basaal, aantrekking of afstoting.

Het gebaar, een vorm van lichamelijke communicatie

Gebaren maken is een van die dingen waar we nauwelijks over nadenken, het gaat vaak volkomen onbewust. Dat leren we al op zeer jonge leeftijd. We wijzen naar wat we willen, strekken onze armen voor een knuffel, duwen weg wat ons tegenstaat. En bij al die handeling hoort een gelaatsuitdrukking die daar naadloos mee samengaat.

Zulke handelingen vormen het begin van gebarentaal waar we later ook taal en woorden aan koppelen.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: