SARS-CoV-2, feitelijk grafeenoxidevergiftiging?

sars-cov-2,-feitelijk-grafeenoxidevergiftiging?

12-07-21 07:27:00,

LONGREAD – Onderzoekers tonen aan dat coronavaccins en verplichte coronamaatregelen de wereldbevolking structureel blootstellen aan grafeenoxide nanodeeltjes.

Spaanse onderzoekers hebben aangetoond dat de Pfizer vaccinvloeistof voor minstens 99 procent bestaat uit grafeenoxide.

In 2010 ontvingen Andre Geim en Konstantin Novoselov de Nobelprijs doordat ze er in 2004 als eerste in slaagden om een laag grafeen te isoleren en de eigenschappen van grafeen verder onderzochten. Zo kan de geleidbaarheid van grafeen verhoogd worden door te doteren (is het opzettelijk inbrengen van onzuiverheden in het materiaal) of kan het zelfs gemodificeerd worden bij kamertemperatuur tot supergeleider. Uit onderzoek in 2012 aan de Universiteit van Edinburgh blijkt dat mensen die betrokken zijn bij de productie van wondermateriaal, dat gebruikt wordt om computers en touchscreens te verbeteren, het risico lopen op longschade door het inhaleren van nanodeeltjes grafeen. Terwijl grafeen al vele toepassingen kent, blijkt het makkelijk door te dringen door het menselijke celmembraan, bevestigt ook een andere studie uit 2013.

Het kan ongewenst geïnhaleerd, bewust geïnjecteerd of geïmplanteerd worden in biomedische technologie, terwijl we mogelijk nog onvoldoende weten over de interactie tussen menselijke cellen en grafeen. In grondwater zou grafeen zich minder stabiel gedragen en daarmee al snel afbreken, maar in oppervlaktewater zou dat niet het geval zijn.

Nanomaterialen

Het RIVM schrijft over nanomaterialen in het algemeen op haar website: Er is nog relatief weinig bekend of werken met nanomaterialen gezondheidsrisico’s kan veroorzaken. Dit komt onder andere doordat een goed overzicht ontbreekt van bedrijven die met nanomaterialen werken. Wel weten we dat het risico op blootstelling aan nanomaterialen op de werkplek vooral afhangt van de kans dat nanodeeltjes kunnen worden ingeademd. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren bij het werken met nanomaterialen in poedervorm, in spray-toepassingen (zoals spuitverf) en bij het bewerken van materialen waar nanodeeltjes in verwerkt zitten.

Het is niet eenvoudig om blootstelling aan nanomaterialen op de werkplek te meten en te karakteriseren. Daarvoor is vaak een combinatie van verschillende meetapparaten nodig. Daarnaast is slechts van een beperkt aantal nanodeeltjes de schadelijkheid onderzocht. Het risico van nanodeeltjes kan niet zonder meer worden afgeleid uit gegevens van dezelfde stof in niet-nanovorm. Een chemische stof kan in nanovorm uit verschillende groottes en vormen bestaan, elk met unieke eigenschappen en specifieke risico’s.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: