‘Warme aarde, Koel hoofd’ – kanttekeningen bij de energietransitie

‘warme-aarde,-koel-hoofd’-–-kanttekeningen-bij-de-energietransitie

21-08-21 06:00:00,

Simon Rozendaal. Foto: Guido Benschop.

Een bijdrage van Paul Scheffers.

Een uitgebreide boekbespreking van een boek dat al 3 jaar in de winkel ligt, dat is wellicht vreemd, maar gezien de onbekendheid bij Nederlandse politici, de hoge bruikbaarheid, de relevantie en blijvende actualiteit van de verzamelde wetenschappelijke en politieke kritiek in dit boek, bespreek ik het alsnog voor de bezoekers van Climategate.nl.

(** PS : geeft aan bijdrage door de auteur)

Simon Rozendaal ( ** PS)

Als chemicus en wetenschapsjournalist met meer dan 30 jaar ervaring is hij met pensioen, maar hij lijdt nog heden niet bepaald aan een schrijversblokkade met zijn kritische columns in Elsevier weekblad.

Jarenlang was hij DE criticus van de overdreven angstverspreiding in klimaatrapporten van het VN-klimaatpanel, dat voor haar conclusies en aanbevelingen mede onder pressie van milieuactivisten in de hoofdredactie blijkt te zijn geschreven.

Hij genoot bescherming door Elsevier’s hoofdredactie om zijn altijd objectieve maar soms zeer pijnlijk kritische columns ten aanzien van onwetende politici, alarmistische klimaatactivisten en hun beider onwetenschappelijk wensdenken.

Simon Rozendaal wordt nog steeds door extreme klimaatactivisten als een ‘Luke Warmer’ aangeduid: Rozendaal erkent klimaatverandering en met enige reserve de AGW-hypothese, echter is kritisch op de overdreven drastische, dwingende, ineffectieve en onzinnige klimaatmaatregelen waarmee ideologen en politieke activisten bij de politici in Nederland aan de deur kloppen en in wetten proberen te verankeren.

Daarom wordt Rozendaal in de brede journaille nog steeds als scepticus gedoodverfd, hetgeen ook de door hem zeer gewaardeerde internationaal sociaal-econoom Bjørn Lomborg, waarmee hij zich verwant voelt, nog steeds overkomt. Nuance blijkt vaak zoek, zo ook in de journalistiek, de politiek en in het klimaatwetenschappelijke ‘debat’, zo weet Rozendaal.

In de titel van het boek is de eerste uitspraak een verwijzing naar de vele aardse energiebronnen en natuurlijke klimaatfactoren en de tweede uitspraak is een verwijzing naar de opgewonden politici en ideologisch gedreven klimaatactivisten, die het overdreven en oververhitte politieke ‘klimaat’ in de wereld en in Nederland domineren.

De paragrafen hieronder in dit artikel volgen zoveel als mogelijk de volgorde van de hoofdstukken, analyses en conclusies zoals weergegeven door Simon Rozendaal in het boek.

Het wordt zo overdreven

De activistische inslag van de klimaatwetenschap is door het bestaan van het VN-IPCC bijna onvermijdelijk.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: