Ik consumeer, daarom ben ik

ik-consumeer,-daarom-ben-ik

02-09-21 02: 00: 00,

“Er (is) geen misdaad erger (…) dan onverschilligheid (…). Onverschillig zijn is onophoudelijk moorden”, aldus Karlheinz Deschner 1986 (1).

“Waarom”, vraagt NachDenkSeiten-redacteur Jens Berger in een artikel over de Coronapolitiek, “aanvaardt een groot deel van onze medeburgers de maatregelen (…) in een vorm die varieert van stoïcijnse volgzame onverschilligheid via sentimentele larmoyanz tot bijna militante steun?” (2). Net als anderen beantwoordt Berger zijn zelf gestelde vraag aldus: “(…) boven alles staat angst, (…) het waarschijnlijk best denkbare motief” om “deel te willen uitmaken van een grote nationale gemeenschap” (3) die blijkbaar veiligheid en oriëntatie biedt. Kritische vragen worden in een dergelijke context nauwelijks gesteld.

Als men de beginfase van de pandemie van Corona bekijkt, is een deel van deze stelling zeker juist. Vanaf het begin heeft een criminele regering doelbewust en weloverwogen vertrouwd op intensieve bangmakerij op basis van gedragspsychologische methoden en met behulp van een trommelvuur van propaganda door een media van hetzelfde soort. Alleen al hierom moet het worden verwijderd en moeten zijn anti-grondwettelijke leden ter verantwoording worden geroepen. De door de staat gesteunde media schuwden zelfs niet om met nepbeelden de situaties in Bergamo en New York als apocalyptisch af te schilderen om zo het gewenste schokeffect te bereiken (4) en de bevolking over de klassen heen in toom te houden en op den duur uit te leveren aan de farmaceutische bedrijven.

” Lees verder

%d bloggers liken dit: