Ik consumeer, dus ik ben Door Hans-Jürgen Mülln

ik-consumeer,-dus-ik-ben-door-hans-jurgen-mulln

04-09-21 01: 33: 00,

“Er (is) geen misdaad erger (…) dan onverschilligheid (…). Onverschillig zijn is onophoudelijk moorden”, aldus Karlheinz Deschner 1986 (1).

“Waarom”, vraagt NachDenkSeiten-redacteur Jens Berger in een artikel over de Coronapolitiek, “aanvaardt een groot deel van onze medeburgers de maatregelen (…) in een vorm die varieert van stoïcijnse gehoorzaamheid aan het gezag tot sentimentele larmoyanz tot bijna militante steun?” (2). Net als anderen beantwoordt Berger zijn zelf gestelde vraag aldus: “(…) boven alles staat angst, (…) het waarschijnlijk best denkbare motief” om “deel te willen uitmaken van een grote nationale gemeenschap” (3) die blijkbaar veiligheid en oriëntatie biedt. Kritische vragen worden in een dergelijke context nauwelijks gesteld.

Als men de beginfase van de pandemie van Corona bekijkt, is een deel van deze stelling zeker juist. Vanaf het begin heeft een criminele regering doelbewust en weloverwogen vertrouwd op intensieve bangmakerij op basis van gedragspsychologische methoden en met behulp van trommelvuurpropaganda door een media van hetzelfde slag. Alleen al daarom moet het worden verwijderd en moeten zijn anti-grondwettelijke leden ter verantwoording worden geroepen.

” Lees verder

%d bloggers liken dit: