Qui Bono en Quo Vadis?

qui-bono-en-quo-vadis?

13-09-21 07:20:00, Economische studies gewenst!

Door Paul Frijters, emeritus professor welzijnseconomie aan de London School of Economics

Over het algemeen heeft de Westerse wereld verdomd weinig aan haar economen gehad in covid-tijden. Hun eigenlijke rol is om breed te denken over effecten van beleid en daarmee tot een mening te komen omtrent wat de goede richting is. Gezien de enorm schadelijke effecten van lockdowns voor zowel materiele welvaart als (mentale) gezondheid en het volstrekt ontbreken van ook maar enig duidelijk voordeel, zou een goede econoom al vroeg in 2020 tegen lockdowns geweest zijn. Er zijn in ieder land een paar dappere economen geweest die hun historische rol inderdaad vervuld hebben[1]. De overgrote meerderheid liet het echter volstrekt afweten en heeft zich ofwel afzijdig gehouden of is zelfs fanatiek gaan meedoen met het spelletje “verzin een bizar model waarin wat de regering vorige maand deed nog logisch is ook”. Vooral Amerikaanse academische economen hebben het massaal laten afweten[2], dus die kun je alvast bijna allemaal afschrijven. 

Nederlandse economen 

Vergeleken met andere landen[3] vind ik dat Nederlandse economen zich nobeler gedragen hebben. De ‘herstel’ groep van Robin Fransman[4], de kritische bijdragen van vele economen in de Economische Statistische Berichten[5], de studies van de welzijnswetenschappers, de Rabobank macro-studies[6] (totdat die groep door ‘kringen rondom het kabinet’ tot de orde geroepen werd[7]),

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: