Van 9/11 tot Covid: Weigering van een debat

van-9/11-tot-covid:-weigering-van-een-debat

,

Wij hebben allen het woord “Democratie” in de mond en onze media waarschuwen ons voor de autoritaire driften van onliberale landen. Toch weigeren sommigen van ons een contradictoir debat (met hoor en wederhoor) te voeren over zowel de aanslagen van 11 september als over de reactie op de Covid-19-epidemie.

De drie apen van de Shinto tempel Toshogu. Zij illustreren het voorschrift van een Chinese wijze: “Zeg niets verkeerds, zie niets verkeerds, hoor niets verkeerds”. Zij kunnen ook de westerse lafheid illustreren: “Zeg niets over de werkelijkheid, zie niets van de werkelijkheid, hoor niets van de werkelijkheid”.

De viering van de 20e verjaardag van de aanslagen van 11 september 2001 geeft aanleiding tot twee absoluut tegenstrijdige verhalen, afhankelijk van de vraag of men verwijst naar de geschreven en audiovisuele pers of naar de digitale pers. Voor sommigen had Al-Qaeda het Westen de oorlog verklaard door een spectaculaire misdaad te beramen, terwijl voor anderen diezelfde misdaad een binnenlandse staatsgreep in de VS verhulde.

Een debat tussen de voorstanders van deze twee versies is onmogelijk. Niet omdat beide partijen het weigeren, maar omdat de aanhangers van de officiële versie – en alleen zij – het weigeren. Zij beschouwen hun tegenstanders als “samenzweringstheoretici”, dat wil zeggen, in hun ogen, op zijn best dwazen, op zijn slechtst kwaadaardige mensen, medeplichtigen – gewild of ongewild – van terroristen.

Vanaf toen geldt deze onenigheid voor elke belangrijke politieke gebeurtenis. En het wereldbeeld van de twee kampen distantieert zich voortdurend van elkaar.

Hoe kon een dergelijke breuk tussen medeburgers ontstaan in samenlevingen die streven naar democratie? Temeer daar het niet deze breuk is maar de reactie erop die elke democratie onmogelijk maakt.

Continu geven nieuwszenders de prioriteit aan de snelheid waarmee zij een gebeurtenis uitzenden. Zij hebben niet de tijd om het in de juiste context te plaatsen , laat staan het te analyseren; functies die het kenmerk zijn van journalistiek. De kijker wordt een voyeur van dingen die hij niet begrijpt. Een bepaalde opvatting van journalistiek

Men verzekert ons tegenwoordig, dat de rol van journalisten erin bestaat nauwkeurig verslag uit te brengen van wat zij hebben gezien. Wanneer wij echter door de plaatselijke media worden geïnterviewd over een onderwerp dat wij kennen en wij achteraf zien hoe zij dat onderwerp hebben behandeld, zijn wij vaak teleurgesteld.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: