De Fransen: Burgers of slechts Kiezers, door Thierry Meyssan

de-fransen:-burgers-of-slechts-kiezers,-door-thierry-meyssan

,

Thierry Meyssan is niet geïnteresseerd in de concurrentie tussen politieke partijen, maar analyseert de verwarring die in het debat over ideeën heerst en die ons verhindert de problemen van het land aan te pakken. Hoewel de moeilijkheden van Frankrijk dezelfde zijn als overal elders in het Westen, meent hij dat Frankrijk ook de onopgeloste verwikkelingen van het Mitterrand-tijdperk onder ogen moet zien. Om voort te gaan moet het land niet alleen zijn vocabulaire verduidelijken en zijn identiteit herdefiniëren, maar vooral de volkssoevereiniteit, het burgerschap, herstellen dat het heeft opgegeven.

De campagne voor de verkiezing van de volgende president van de Franse Republiek op 24 april 2022 ontketent emoties in een zeer verwarde sfeer. Sociale spanningen kunnen niet meer worden uitgedrukt behalve door middel van geweld, omdat het politieke vocabulaire zijn betekenis heeft verloren. Dezelfde woorden worden door iedereen gebruikt met verschillende, zelfs diametraal tegenovergestelde betekenissen. Achter dit rumoer schijnt niemand op te merken dat het land niet langer een democratie is, en zelfs geen republiek.

Gewond Frankrijk

Net als alle andere westerse landen ziet Frankrijk zijn middenklasse zienderogen krimpen, terwijl de werkgelegenheid zich blijft verplaatsen naar Azië [1]. Er ontstond een nieuwe sociale klasse van arbeiders, op de rand van de armoedegrens, die uit de grote steden werden verdreven en naar het nabijgelegen platteland vluchtten. Zij waren het die in 2018 in opstand kwamen met gele vesten ,om meer sociale rechtvaardigheid te eisen. Terzelfder tijd profiteerden enkele zeer rijke mensen van de investering van hun kapitaal en werden zij extreem rijk. Dit verschijnsel is niet nieuw, maar de omvang van de verrijking van een zeer klein aantal van hen wel. In feite verhindert de ongekende toename van de ongelijkheden in rijkdom het functioneren van een democratisch systeem dat immers een relatieve homogeniteit van de bevolking veronderstelt. Kiezers die beseffen dat hun stem er niet meer toe doet, keren zich snel van het stembureau af. De meerderheid van hen heeft zich bij de parlementsverkiezingen van 2017 van stemming onthouden en twee derde bij de regionale en departementale verkiezingen van 2021. Als Frankrijk nog democratische instellingen heeft, de praktijk is niet meer democratisch.

De transformatie van de sociale klassen gaat gepaard met een transformatie van de bevolking. Miljoenen mensen komen uit Afrika en Azië om van de Europese levensstandaard te profiteren.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: