Vermomde oorlog

vermomde-oorlog

27-12-21 09:34:00, 0 Preview artikelen 27 december 2021 Vermomde oorlog

Pieter Stuurman

Oorlog is een strategische aangelegenheid. Geen enkele agressor maakt kans op een overwinning zonder een vooraf uitgewerkt plan. Hoe beter rekening gehouden wordt met te verwachten verdedigingsacties van de tegenpartij, de valkuilen en voetangels van mogelijke afwijkende scenario’s, maar ook met een reële inventarisatie van de eigen slagkracht, hoe groter de kans op een succesvolle aanval. Kortom, wie de ambitie heeft een oorlog te starten en te winnen, moet slimmer zijn dan zijn tegenstander U

iteraard moet op weerstand gerekend worden. Zodra het bommen en kogels regent, zal dat onvermijdelijk resulteren in een tegenreactie van de aangevallen partij die zich wil verdedigen. Het is daarom van groot belang dat die partij zo min mogelijk inzicht verkrijgt in de gekozen aanvalsstrategie, zodat ze niet de kans krijgt daarop te anticiperen. Nog beter werkt het als het beoogde doelwit helemaal geen aanval verwacht. Dat geeft de agressor een belangrijk initieel voordeel omdat hij alle tijd had om zich voor te bereiden, terwijl de tegenstander strategisch nog met lege handen staat op het moment van de aanval.
Maar de ultieme aanvalsstrategie zou een aanval zijn die door de tegenstander niet als aanval herkend wordt. Een aanval die andere kenmerken heeft dan de traditionele kenmerken waarmee mensen een oorlogsdaad associëren. Dusdanig anders dat de herkenning ervan uitblijft. Een oorlog zonder bommen en kogels, zonder door de straten marcherende buitenlandse militairen. Een oorlog die weliswaar dezelfde bedoelingen heeft als iedere andere oorlog, namelijk het onderwerpen van een volk of een land, maar die vermomd is als iets anders dan een oorlog. Want wie niet beseft aangevallen te worden, zal het nalaten zich te verdedigen, en is dan makkelijk te onderwerpen.
Een niet-militaire oorlog dus. Een offensief dat zich niet als offensief presenteert maar als defensief tegen een  gefingeerde en onzichtbare gemeenschappelijke vijand. Waardoor de te onderwerpen bevolkingen niet opmerken dat zijzelf het doelwit zijn. Een belangrijk strategisch voordeel daarbij is dat die fictieve vijand niet werkelijk bestaat, en dus ook niet werkelijk verslagen kan worden, waardoor de oorlog net zo lang kan voortduren als het de agressor uitkomt. Tenminste, zolang de aangevallen bevolking blijft geloven in de werkelijkheid van de verzonnen vijand.

Toch komt er onvermijdelijk een moment waarop de werkelijke bedoelingen van de aanval niet langer te verdoezelen zijn.

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: