Een “wetenschappelijk” congres

een-“wetenschappelijk”-congres

30-12-21 07: 29: 00,

“Dieren hebben net als wij hun komedie en hun tragedie; ze zijn vol gelijkenis en onderlinge verwantschap”, schrijft de dichter Manfred Kyber in de inleiding tot zijn dierenverhalen. Dieren lijken fracties van mensen. Zij zijn elk gebonden aan een heel speciaal perspectief van het leven waaraan zij, in tegenstelling tot mensen, niet kunnen ontsnappen. Daarom kunnen zij de mens een spiegelbeeld voorhouden van zijn eigen eenzijdigheid, waarin hij is blijven steken en blijft steken. Het volgende verhaal van Manfred Kyber roept onwillekeurig associaties op met bekrompen materialistische opvattingen van leven en wetenschap, die absurd vastzitten in dit beperkte perspectief – maar vaak met ernstige gevolgen. (hl)

De K. d. R. van Manfred Kyber

De aardwormen hadden een congres bijeengeroepen.
Het was een modern congres. Daarom heette het niet het Congres van Regenwormen, maar de K.d.R.
De K.d.R. vergaderde in de tuin op een nogal stoffige plaats. Alleen kwesties van bodemcultuur werden besproken. Dat is zover de horizon van de regenwormen reikt. Ze kruipen over de aarde en eten aarde. Het zijn arme nederige mensen, maar ze zijn nuttig en nodig. De aarde zou niet gedijen zonder hen. Hun werk moet gedaan worden.

Het was avond. De schemering was op de paden,

” Lees verder

%d bloggers liken dit: