Aanbeveling voor de redactie: – Forum 97: Nogmaals: bruggen bouwen – maar hoe?

aanbeveling-voor-de-redactie:-–-forum-97:-nogmaals:-bruggen-bouwen-–-maar-hoe?

05-22 08: 28: 00,

Beste Vrienden van het Forum!

De laatste bijeenkomst vond plaats onder het nog steeds actuele thema van de oorlog in Oekraïne en, urgenter dan ooit tevoren, onder het leidende principe “Oekraïne: oorlog voeren of bruggen bouwen?”, dat al eerder op deze website werd geformuleerd. De nadruk kwam nu te liggen op de vraag naar de oorzaken en de doelstellingen van de oorlog, waarbij scherp werd gevraagd: wie zijn de daders? Om misverstanden te voorkomen, hebben wij de tekst over het bouwen van bruggen in het volgende verslag voorgehangen:

Dus nogmaals: “Oekraïne: oorlog voeren of bruggen bouwen?

De oorlog in Oekraïne schudt de wereld momenteel meer wakker dan andere oorlogen die op hetzelfde moment plaatsvinden. Waarom? Omdat het in het midden van Europa plaatsvindt? Omdat het uit de lucht komt vallen? Omdat Vladimir Poetin de vrede vertrapt die het Westen voor de wereld veilig wil stellen?

De verontwaardiging over de Russische invasie in Oekraïne, die in strijd is met het internationaal recht, maakt de hoogste golven in de door het Westen gedomineerde wereld. In de toekomst, zo wordt gezegd, kunnen vrede en veiligheid niet langer worden gewaarborgd met alleen tegen Rusland. Een gigantische campagne van sancties tegen Rusland, een ongeëvenaarde spiraal van herbewapening, een uitsluiting van alles wat Russisch is en grenst aan het racistische, is in gang gezet.

Laten we even stilstaan: Was het werkelijk zo dat het Westen, de EU, en vooral Duitsland, sinds het einde van de Sovjet-Unie alles in het werk hebben gesteld om een nieuwe veiligheidsarchitectuur voor duurzame vrede met Rusland op te bouwen ter vervanging van het ineengestorte systeem van de “Koude Vrede”, zoals Rusland herhaaldelijk heeft voorgesteld? Waarom moest Oekraïne verscheurd worden tussen de Europese Unie en de Euraziatische Unie Rusland? Waarom moet de NAVO helemaal tot Oekraïne doordringen? Waarom kan Oekraïne niet zijn wat het zou kunnen zijn vanuit zijn historische aard als doorgangsruimte tussen Oost en West, tussen Noord en Zuid: een brug die Rusland en Europa verbindt in zijn culturele, historische en spirituele diversiteit?

Wij zouden met elkaar over deze vragen kunnen praten in plaats van deel te nemen aan de verdieping van de reeds ontstane breuklijnen en te vervallen in de hysterie van ideologische en materiële herbewapening.

Op basis van deze tekst was het eerste deel van de bijeenkomst gewijd aan het opmaken van de balans van de oorlog zelf. De bespreking volgde op de tekst “New Security Architecture”? op deze website. Kerntekst: Het doel van de westerse steun aan Oekraïne is niet de oorlog te beëindigen, maar deze te verlengen totdat Rusland “vernietigd” is. In plaats van de oorlog te blijven aanwakkeren door het leveren van “zware wapens” en oorlogspropaganda, zou Duitsland moeten optreden als bemiddelaar tussen de strijdende partijen met als doel zo spoedig mogelijk een staakt-het-vuren te bereiken dat de aanzet zou geven tot een op onderhandelingen gebaseerde oplossing van de conflicten.

Duidelijke agressors?

Uit de analyse van de oorlogsgebeurtenissen zijn drie basisvragen naar voren gekomen.

De ene is: wie is de agressor en wie is de aangevallene in deze oorlog? De andere: Hoe zou een via onderhandelingen tot stand gekomen oplossing voor een toekomstig statuut van Oekraïne eruit kunnen zien? En tenslotte, wat zou het betekenen om bruggen te bouwen?

Om deze vragen te beantwoorden, heeft het geen zin om in detail in te gaan op de oorlogspropaganda waarmee wij dagelijks worden overspoeld. Het heeft evenmin zin te speculeren over wanneer, onder welke omstandigheden en door wie de oorlog die thans op het grondgebied van Oekraïne met conventioneel oorlogstuig wordt uitgevochten, zou kunnen ontaarden in een nucleaire oorlog. Dergelijke speculaties hebben als enig effect, zo zou men kunnen zeggen, dat de angst onder de bevolking wordt aangewakkerd om de bevoorrading van Oekraïne met “zware wapens” het minste kwaad te doen lijken.

Het is ook zinloos te vragen wie de “agressor” is – Rusland, dat het grondgebied van Oekraïne is binnengevallen in strijd met het internationaal recht? Het Oekraïne van Kiev, dat de oorlog die het sinds 2014 tegen de regio’s Donetsk en Lugansk voert, in strijd met het tweede akkoord van Minsk heeft laten escaleren? De NAVO, die informeel oprukte naar de grenzen van Rusland in Oekraïne? Voor elk van deze realiteiten kunnen feiten en argumenten worden aangevoerd waarop de feiten van de agressie – uiteraard met verschillen – van toepassing zouden zijn. Deze beschuldigingen helpen niet om het conflict op te helderen, zij zijn veeleer een onderdeel van de huidige informatieoorlog.

Om het bouwen van bruggen te benaderen, moet een andere vraag centraal worden gesteld dan het geschil over wie de “agressor” was, namelijk de vraag welke doelen de twistende partijen nastreven, met andere woorden, wat moet worden overbrugd, hoe – en of het kan worden overbrugd. Anders gezegd, het gaat om vragen over de strategische, d.w.z. de langetermijndoelstellingen die de oorlogvoerende partijen momenteel als leidraad hebben.

Diepere motieven

Laten we beginnen met Rusland, dat momenteel de positie van de “agressor” inneemt. Is dit standpunt op lange termijn in het belang van Rusland? Strategisch gezien is Rusland nog steeds in het defensief, overgebleven van de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Rusland heeft zijn nieuwe plaats in de post-Sovjetwereld nog niet gevonden. Rusland is nog steeds in tweestrijd tussen Europa en Azië. Zij heeft haar identiteit als derde macht tussen West en Oost nog niet ontwikkeld, misschien zelfs meer in het algemeen, de identiteit die verder gaat dan de polariteit van West en Oost, d.w.z. VS/Europa en China. De verdediging van zijn grenzen, in cultureel en politiek opzicht, wordt aldus een existentieel programma voor Rusland. De huidige invasie van Oekraïne is het gevolg van deze situatie.

Laten we eens kijken naar de andere kant, het “Westen”, dat zich momenteel hergroepeert rond de VS. In tegenstelling tot Rusland, dat na het einde van de Sovjetwereld een nieuwe identiteit moet opbouwen, staan de VS en de westerse samenlevingen rond de VS voor het einde van hun hegemonie, niet erna – zowel in cultureel als in politiek opzicht. Steunend op de Angelsaksische tradities van het Gemenebest, roepen de VS opnieuw al hun vazallen bijeen, in de eerste plaats de Europese, maar niet alleen die, om de voorspelbare neergang van hun hegemonie een halt toe te roepen. Hun voornaamste belang is te voorkomen dat Rusland en Europa, met name Duitsland, zich verenigen als een Euraziatische macht en de VS in de weg staan in hun strijd tegen China. De integratie van Europa, met name van Duitsland, in zijn hegemoniale netwerk is van existentieel belang voor de VS. Duitsland wordt meegesleurd in deze stroming, ook al gaat dat ten koste van een oorlog in Europa die verder reikt dan Oekraïne. Het is geen toeval dat de VS de offensieve troepen ter ondersteuning van de Oekraïense oorlog tegen Rusland verzamelen op de Duitse luchtmachtbasis in Ramstein.

En tenslotte Oekraïne: sinds onheuglijke tijden is het de doorgangsruimte van volkeren tussen Oost en West en Noord en Zuid en het voorwerp van steeds nieuwe, maar slechts tijdelijke, onderwerping aan de imperialiteit van buitenlandse mogendheden. Vanuit deze geschiedenis is het in zijn essentie een anarchistisch veld van etnische en culturele diversiteit. Dit is, om het duidelijk en ondubbelzinnig te zeggen, zijn rijkdom en tegelijkertijd zijn zwakheid, zijn rijkdom omdat deze geschiedenis aanleiding geeft tot de onbedwingbare wil tot vrijheid van zijn volk, dat zich aan geen enkele heerschappij wil onderwerpen, zijn zwakheid omdat de groepen en volkeren die er leven er nog niet in geslaagd zijn een permanente staatsidentiteit te ontwikkelen die hen allen verenigt. Het is ook de vraag of zij in de toekomst zullen slagen – en moeten slagen, meer bepaald, of zij moeten slagen in de vorm van een cultureel en taalkundig verenigde natiestaat. Meer in overeenstemming met hun geschiedenis en meer toekomstgericht zou ongetwijfeld een onafhankelijke, neutrale rechtsstaat naar het voorbeeld van Zwitserland zijn, waarin diversiteit op voet van gelijkheid kan worden beleefd.

Wat zou bruggen bouwen betekenen?

Bruggen slaan zou betekenen dat, onder de voorwaarden die uit de geschetste doelstellingen naar voren komen, een onmiddellijk staakt-het-vuren wordt afgekondigd en dat besprekingen worden begonnen over een vredesoplossing die geen ander doel kan hebben dan Oekraïne om te vormen tot een neutrale, onafhankelijke rechtsstaat waarin de verschillende culturen op voet van gelijkheid kunnen samenleven. Dat klinkt eenvoudig – als het gewild is.

Maar is het gewild? Of is het belang van de VS om een Euraziatisch blok te voorkomen, is de angst van Rusland voor de NAVO die hun land inperkt, is de dynamiek van gedwongen natievorming in Oekraïne niet-onderhandelbaar? Dit is natuurlijk de cruciale vraag. Hier zou Europa, in het bijzonder de EU, nog meer in het bijzonder Duitsland, een duidelijke taak hebben als deëscalerende bemiddelaar, zo mogelijk samen met Zwitserland, om de betrokken partijen te beïnvloeden in de zin van een onderhandelde oplossing, in plaats van de oorlog aan te wakkeren door wapenleveranties.

Het is duidelijk dat de vrijheid van Duitsland niet wordt bevochten in naam van de Oekraïners, zoals nu van alle kanten wordt beweerd, net zo min als de vrijheid van Duitsland vroeger werd verdedigd in de Hindu Kush. Het kan alleen het resultaat zijn van zelfbewust optreden van de Duitsers zelf, die zich hun geschiedenis als cultuurnatie herinneren en zich verzetten tegen de wijd verbreide “pantserdraai”.

Deze tekst is het resultaat van een zeer geëngageerde discussie in het “Forum integrierte Gesellschaft” op 1 mei 2022

De volgende bijeenkomst vindt plaats op 29.05.2022

Start zoals voorheen 14,00 op de bekende locatie.

Onderwerp:

De verborgen Oekraïense kiem: constitutionele staat in plaats van nationalisme?

%d bloggers liken dit: