Volledig vertaald belangwekkend artikel: – De afschaffing van de ziel

volledig-vertaald-belangwekkend-artikel:-–-die-abschaffung-der-seele

10-05-22 08: 08: 00,

Het Economisch Wereldforum en zijn voorzitter Klaus Schwab verklaren in hun publicaties met verbazingwekkende openheid dat zij van plan zijn met alle technische middelen waarover zij beschikken in te grijpen in de aard van de mens en zijn relaties met anderen. Mensen, dieren en planten moeten volledig opnieuw worden ontworpen. De menselijke natuur ligt voor het grijpen.

JULIA WEISS, 10. Mei 2022, 0 commentaren, PDF

“Het werkelijke doel van de totalitaire ideologie is niet de transformatie van de uiterlijke omstandigheden van het menselijk bestaan en niet de revolutionaire herordening van de sociale orde, maar de transformatie van de menselijke natuur zelf, die, zoals zij is, zich voortdurend verzet tegen het totalitaire proces. … Wat op het spel staat bij totale overheersing is werkelijk het wezen van de mens.” – Hannah Arendt, 1951

Als een van de meest invloedrijke instellingen in de westerse wereld (1) heeft het WEF sinds 2020 met overweldigende snelheid zijn plannen in daden omgezet, werktitel: The Great Reset, voorportaal: de pandemie. (2) Er is vaak op gewezen dat het Economisch Wereldforum met zijn transhumanisme totalitaire doelstellingen nastreeft. Toch lijkt een meerderheid er nog steeds op te vertrouwen dat de mondiale economische elites over het algemeen in het belang van de mensheid handelen. Dit is een vergissing – en het is een vergissing ongeacht of deze elites er zelf van overtuigd zijn goed te doen of niet.

Een modieuze term als “transhumanisme” kan men tamelijk onaangedaan laten, tenzij men zich onomwonden bewust is van wat het betekent. Misleidend wordt gesuggereerd dat het project waarnaar wordt verwezen iets te maken heeft met “mens”, menselijkheid of humanisme; dat is niet het geval. Het zou juister zijn te spreken van anti-humanisme – want de transhumanistische zorg komt neer op het afschaffen van alle levendigheid. Dit project is zeker gedoemd te mislukken in zijn aanmatigendheid. Maar het kan levende rotzooi, ellende en groot lijden veroorzaken.

Daarom zal in het hiernavolgende duidelijk worden gemaakt dat en waarom de plannen van het WEF diep totalitair zijn. Het boek “De vierde industriële revolutie” van Klaus Schwab dient als belangrijkste informatiebron, omdat deze publicatie van het WEF zijn plannen bijzonder onverbloemd beschrijft en, hoewel reeds gepubliceerd 2016, nog steeds overeenkomt met de uitspraken van het zeer invloedrijke Forum van Davos. (3) Hannah Arendt’s beroemde werk “Elements and Origins of Total Rule” dient als achtergrond en maatstaf voor deze beoordeling. (4)

Het totalitaire streven naar macht: de mens van binnenuit overheersen

In haar analyse van de totalitaire systemen van haar tijd, het stalinisme en het nationaal-socialisme, ontdekte Hannah Arendt een streven naar controle dat veel verder gaat dan de machtsambities van dictators, despoten en tirannen van welke aard dan ook:

“Het werkelijke doel van de totalitaire ideologie is niet de transformatie van de uiterlijke omstandigheden van het menselijk bestaan en niet de revolutionaire herordening van de sociale orde, maar de transformatie van de menselijke natuur zelf, die, zoals zij is, zich voortdurend verzet tegen het totalitaire proces. … Wat op het spel staat bij totale overheersing is werkelijk het wezen van de mens.” (5)

Wat de totalitaire elites verenigt is “… de overtuiging van de almacht van de mens. Zij hebben het morele nihilisme van “alles is geoorloofd” slechts zijn werkelijke basis gegeven door het veel radicalere nihilisme van “alles is mogelijk” … Voor hen is de overmoed voldoende om werkelijk te denken dat alles kan, dat alles wat gegeven is slechts een tijdelijk obstakel is dat kan worden overwonnen door superieure organisatie.” (6)

Het vervangen van “superieure organisatie” door “superieure technologie” beschrijft vrij goed de overtuigingen van het World Economic Forum.

De transformatie van de menselijke natuur

In de allereerste zin van zijn boek zegt Klaus Schwab dat de vierde industriële revolutie die hij zo doopt “…niets minder dan de transformatie van de mensheid met zich meebrengt” (7) De technologieën die deze revolutie aandrijven zullen “…onze menselijke identiteit fundamenteel veranderen.” (8) Zij zullen veranderen “…wat het betekent om mens te zijn.” (9) De vierde industriële revolutie “…verandert wie we zijn.”

Deze ideeën zijn inderdaad revolutionair: met de verwezenlijking ervan zou de mens – en ook andere levende wezens – eindelijk het voorwerp van industriële produktie worden. De natuur zou in geen enkel opzicht meer iets gegevens zijn, dat als zodanig bestaansrecht en waardigheid heeft.

Biologische organismen die niet in de natuur voorkomen

Volgens Schwab maken synthetische biologie en neurotechnologie de diepgaande veranderingen in de menselijke natuur mogelijk. Synthetische biologie “… zal ons in staat stellen organismen aan te passen door DNA te schrijven.” (10) Dit zal op zijn beurt “… het creëren van genetisch gemodificeerde planten of dieren mogelijk maken, alsmede het modificeren van cellen van volwassen organismen, met inbegrip van mensen” (11) Alle levende organismen en alle nog niet geboren organismen zijn nu objecten van ontwerp: “Wij worden geconfronteerd met nieuwe vragen over wat het betekent om mens te zijn wanneer het gaat om het veranderen van de genetische codes van toekomstige generaties.” (12)

De vooruitgang in de geneeskunde die hierdoor mogelijk wordt, wordt vaak genoemd, maar het gaat duidelijk om het hele genoom: “… het is nu veel gemakkelijker om het menselijk genoom in levensvatbare embryo’s precies te manipuleren… we zullen in de toekomst waarschijnlijk designer baby’s zien…” (13) Wikipedia verduidelijkt nogmaals dat synthetische biologie gaat over “…. biologische systemen te creëren die niet in de natuur voorkomen.” En let op: “Deze systemen zijn onderhevig aan evolutie. (14) het WEF juicht deze vooruitzichten niet alleen toe, maar acht de wetenschap ook in staat om ze op elk moment in praktijk te brengen: (“Stel je een wereld voor waarin we onze eigen gewenste lichamen kunnen ontwerpen. In deze wereld kunnen wij ook de planten en dieren die bij ons leven, ontwerpen en herontwerpen. Wij kunnen organismen veranderen en ze vormen tot wat wij willen dat ze zijn. … En dat is niet de wereld van morgen. Je hebt geen verbeelding nodig om dat te doen. Dit is de wereld van vandaag.” (15)

De hele mens wordt het voorwerp van technisch ontwerp – en zo ook zijn relaties met andere mensen en dingen.

Neurotechnologie: controle over de geest, controle over emoties, controle over relaties

Neurotechnologie “… omvat elk proces of apparaat waarbij elektronica in verbinding staat met het zenuwstelsel om neurale activiteit te controleren of te reguleren.”(16) De mogelijkheden om dit te doen zijn zo divers, volgens het World Economic Forum, dat zij “het menselijk lichaam in een nieuw technologieplatform veranderen” (17)

Het WEF heeft hier geen bezwaar tegen – wij “…gaan het tijdperk van het ‘Internet van lichamen’ binnen”: Wij verzamelen onze fysieke gegevens via een reeks apparaten die kunnen worden geïmplanteerd, ingeslikt of gedragen. Het resultaat is een enorme hoeveelheid gezondheidsgerelateerde gegevens die het welzijn van mensen over de hele wereld zullen verbeteren …” (18) Maar dat niet alleen: “Tegelijkertijd kunnen de gegevens van het ‘internet van lichamen’ worden gebruikt om voorspellingen te doen en conclusies te trekken die van invloed kunnen zijn op de toegang van een persoon of een groep tot middelen als gezondheidszorg, verzekeringen en werkgelegenheid” (19)

Dat “invloed” ook “blokkeren” kan betekenen, hebben veel burgers al ondervonden: zonder vaccinatiebewijs was er in ons land tot voor kort bijvoorbeeld geen toegang tot openbare voorzieningen als bibliotheken, theaters of zwembaden. Tijdens de truckersprotesten in Canada liet premier en “Young Global Leader” van het WEF Justin Trudeau (20) de rekeningen van de 50.000 truckers en hun aanhangers summier bevriezen. Gezien deze willekeurige inbreuken op de meest elementaire rechten van onwelgevallige burgers, is het niet verwonderlijk dat velen dit meer als een dreigement zien: “Als uw gedrag ons niet bevalt, zullen wij u de toegang tot vitale hulpbronnen afsnijden”. Maar je hoeft niet alles zo negatief te zien, want:

“Neurofeedback – de mogelijkheid om hersenactiviteit in real time te monitoren – biedt talloze manieren om verslavingen te bestrijden, eetpatronen te reguleren en prestaties te verbeteren in alles van sport tot lesgeven.” (21)

Klinkt goed: geen dikkerds meer, geen verslaafden, en geen goed gecontroleerde schoolkinderen die nooit meer friemelen, in slaap vallen van verveling, afwezig uit het raam dagdromen of dollen. Geen Pippi Langkous meer, geen Tom Sawyer, geen Alice in Wonderland. Leerlingen als Winston Churchill, die weigerde te leren, of Alexander von Humboldt, van wie wordt gezegd dat hij als kind een laag begripsniveau had, zouden door de hersenprogrammeurs van het WEF in onopvallende, goed aangepaste leerlingen worden veranderd (als we aannemen dat de neurotechnologie werkelijk werkt). Een dergelijk controlesysteem zou onvermijdelijk tot de conclusie komen dat de leerling die afwijkt van het “juiste” leergedrag fout is en dat het onderwijs- en leersysteem goed is.

In het algemeen: Niet de wereld van het werk, niet de scholen, niet onze levensomstandigheden hebben een algemene herziening nodig, maar wij wel: “Stel je de vele manieren voor waarop we de manier waarop we leren, werken en leven ten goede zouden kunnen veranderen…”. (22) En het meest actueel, om elke mogelijke weerstand weg te nemen: “Stel je voor hoe we kunnen helpen om al onze hersenen en geesten beter uit te rusten voor de vierde industriële revolutie.” (23)

Idealiter zouden we eerst door middel van neurotechnologie positief moeten worden afgestemd op de vierde industriële revolutie, om vervolgens in ons eigen lichaam of onze eigen ziel te ervaren wat het betekent om op afstand te worden bestuurd en – uiteraard volgens wetenschappelijk bewezen bevindingen – gedragsmatig te worden geoptimaliseerd. Bijgevolg is het totaal irrelevant wat wij zelf willen, denken of voelen:

“Onze apparaten maken steeds meer deel uit van ons persoonlijke ecosysteem, ze luisteren naar ons, anticiperen op onze behoeften en helpen ons wanneer we dat nodig hebben – zelfs als we ze daar niet om hebben gevraagd.” (24)

Psychotische mensen horen vaak stemmen die hen zeggen wat ze moeten doen – ik vraag me af of deze ongevraagde inbraken hetzelfde aanvoelen? Als iets dat in mij zit en toch niet mij is? In ieder geval is het “Internet van lichamen” natuurlijk ook een “Internet van zielen” of een “Internet van geesten”. Hoe kan het ook anders? Niets wordt aan het toeval overgelaten in dit systeem, niets blijft ongecontroleerd: Alle mensen worden goed functionerende onderdelen van een goed functionerend systeem dat wordt gecontroleerd door goed functionerende controle-ingenieurs en hun regels. De vraag blijft: Wat is het doel van de grote controlemachine van levende delen? Eén ding is duidelijk: het wordt verondersteld de mensheid rationeler te maken. Maar is pure rationaliteit echt de ultima ratio van het leven?

De vernietiging van de mens in Hannah Arendt

Voor Hannah Arendt zijn spontaniteit en de vreugde om iets te doen om het doen, samen met de behoefte aan engagement, elementaire eigenschappen van het menselijk wezen. (25) Spontaan, bijvoorbeeld, is het plezier van spelen, van zingen, van dommelen, van samenzijn met andere mensen, spontaan zijn affecties en aversies, spontaan is de drang om te lachen, te huilen, te razen, te vluchten, problemen op te lossen – spontaan zijn alle vrije zelfexpressies bij uitstek. Uiteindelijk zijn alle gevoelens spontaan.

In spontaniteit manifesteert zich onvermijdelijk individualiteit, daarin “…het vermogen van de mens om uit eigen beweging iets nieuws te beginnen, dat niet kan worden verklaard uit reacties op de omgeving en gebeurtenissen” (26) Daarom is spontaniteit “in haar onvoorspelbaarheid het grootste obstakel voor de totale overheersing van de mens”:

“De mens, voor zover hij meer is dan een reactionaire functievervulling (…), is voor totalitaire regimes absoluut overbodig. …Totale macht kan alleen worden bereikt en gewaarborgd als niets anders telt dan een absoluut controleerbare bereidheid om te reageren, marionetten die volledig verstoken zijn van elke spontaniteit” (27)

Niet in de laatste plaats zijn alle beroepen die mensen voor zichzelf uitoefenen, zonder enig hoger doel dan het plezier dat zij eraan beleven, niet te tolereren onder totalitaire ambities. Spel en kunst, bijvoorbeeld, kunnen niet getolereerd worden, omdat daarin “… de mens volledig opgaat in een ding en juist daarom niet volledig gecontroleerd kan worden.” (28) De spelende mens – in Arendt’s voorbeeld de schaker – is bovendien “… is nog steeds met zijn medemensen verbonden door het bord, dat de tegenstanders van elkaar scheidt en hen tegelijkertijd met elkaar verbindt, omdat het een stukje van een wereld is die zij gemeen hebben. Alleen waar deze gemeenschappelijke wereld volledig is vernietigd en een sociale massa is ontstaan die volledig incoherent is in zichzelf … kan de totale overheersing haar volle macht uitoefenen, zich ongehinderd doen gelden.” (29)

Maar ook zij die noch spelen, noch kunst maken, die bijvoorbeeld gewoon ergens met een buurman zitten te babbelen, zijn van geen nut onder totale overheersing: “Wat verdacht is, is vriendschap en elke andere menselijke band überhaupt.” (30)

De vernietiging van alle menselijke banden.

Het is duidelijk dat hoe minder mensen betrokken zijn in sociale relaties, hoe beter ze te controleren zijn. “Alone they make you one” (31) was de titel van een lied van Ton Steine Scherben in de 70s – een herformulering van “Gemeinsamkeit macht stark”. Dat totalitaire elites daarom politieke groepen, zoals klassen, vakbonden, verenigingen of religieuze gemeenschappen, die gezamenlijk hun belangen behartigen tegenover andere groepen en de staat, moeten uitschakelen, ligt voor de hand. Maar hun bewering gaat verder: zij willen alle sociale structuren vernietigen, ook de particuliere.

De “atomisering van de maatschappij” in de zin van de vernietiging van alle sociale betrekkingen is dus ook een centraal begrip in de analyse van Hannah Arendt: het is voor haar een van de belangrijkste voorwaarden van de totale overheersing. Het resultaat is wat zij de “massamaatschappij” noemt (32): in plaats van een maatschappij die bestaat uit talrijke grote en kleine relationele structuren van allerlei aard en die haar stabiliteit en veerkracht daaraan ontleent, creëert de vernietiging daarvan een soort sociale brij die de neiging heeft alleen nog maar te bestaan uit eenzame, geïsoleerde individuen.

Dergelijke omstandigheden van een in die zin zwaar beschadigde maatschappij, waarin zich eerst weer nieuwe structuren zouden moeten vormen, werden door de nationaal-socialisten na de Eerste Wereldoorlog aangetroffen. Stalin daarentegen had, volgens Arendt, een vrij goed gestructureerde samenleving voor zich, waarvan hij de sociale groepen nog moest vernietigen. Hij begon met de bloedige liquidatie van de klassen – die van de boeren, de arbeidersklasse, de middenklasse, de administratie. Maar hij slaagde er alleen in particuliere relaties te vernietigen door het systeem van “schuld door associatie” in de zuiveringen. In dit systeem van schuld door associatie, moesten al degenen die contact hadden met de beschuldigde “… van de ene dag op de andere veranderen in zijn bitterste en gevaarlijkste vijanden, want alleen door hem aan te klagen kunnen ze… kunnen ze hun eigen huid verdedigen.” (33) De Sovjetburgers leerden dat “niets zo gevaarlijk was als het hebben van vrienden.” (34) Zo ontstond een toestand waarin iedereen “in absolute hulpeloosheid en overgave afhankelijk was van hogere machten die elk moment over hen konden heersen” (35)

De nationaal-socialisten probeerden hetzelfde resultaat te bereiken in de concentratiekampen. Arendt zag in hen “de meest consistente instelling van totale heerschappij” (36): Laboratoria waar werd getracht proefondervindelijk vast te stellen “of de fundamentele bewering van totalitaire systemen, namelijk dat de mens volledig controleerbaar is, waar is”: (37)

“De kampen dienden niet alleen om mensen uit te roeien en individuen te vernederen, maar ook om het monsterlijke experiment uit te voeren waarbij spontaniteit als menselijk gedrag onder wetenschappelijk exacte omstandigheden werd afgeschaft en mensen werden omgevormd tot een ding dat zich onder dezelfde omstandigheden altijd op dezelfde manier zal gedragen …” (38)

Niet bestraffing, niet uitbuiting, niet interesse of opportunisme zou kunnen verklaren wat er in de kampen gebeurde, maar alleen het doel om mensen te veranderen in “identieke reactiebundels”, in volledig controleerbare marionetten. Dit werd bereikt door de volledige ontrechting bij binnenkomst in de kampen, de vernietiging van de menselijke waardigheid door fysieke vernedering, de vernietiging van de persoonlijkheid door mishandeling – maar niet in de laatste plaats ook de vernietiging van elke intermenselijke relatie of, zoals Arendt zegt: de vernietiging van de morele persoon. Dit gebeurde onder meer door van slachtoffers daders te maken: moeders werden gedwongen te beslissen wie van hun kinderen moest worden doodgeschoten; medegevangenen werden kampbeheerders die vervolgens medegevangenen moesten treiteren en uithongeren of tussen twee doodvonnissen moesten beslissen.

Pijnloos totalitarisme?

De totalitaire elites van de 20. De totalitaire elites van de twintigste eeuw moesten zich enorme, moorddadige inspanningen getroosten om hun slachtoffers zoveel mogelijk menselijke natuur, d.w.z. zoveel mogelijk spontaniteit, te ontnemen. Intussen hebben de technische mogelijkheden om in te grijpen in het menselijk genoom en op die manier de mens van binnenuit te controleren, een enorme ontwikkeling doorgemaakt.

Aangezien dit nu zo gemakkelijk lijkt, lijkt het ook een weinig spectaculaire procedure: je krijgt een prikje, een kleine tatoeage, een klein implantaat onder je huid geïnjecteerd – en wat dan nog? Je wordt verstandiger, kalmer, intelligenter, je hoeft niet meer alles zelf te beslissen.

Maar zolang wij blijven geloven in de waardigheid van de mens en zijn fundamentele wilsvrijheid, zou elke neurale of genetische interventie als een daad van geweld moeten worden beschouwd, tenzij zij wordt voorafgegaan door volledige informatie en een in absolute vrijheid gegeven toestemming (39) – zoals het geval is met elk geneesmiddel en elke interventie.

Men moet echter weten dat in het geval van massavaccinaties met mRNA-deeltjes, die bovendien een genetische ingreep zijn, er in de meeste gevallen geen sprake kan zijn van volledige informatie – eenvoudigweg omdat de effecten ervan in het menselijk lichaam niet lang genoeg zijn onderzocht volgens de huidige normen voor de goedkeuring van vaccins; daarom zijn er tot op heden alleen noodgoedkeuringen. De regering heeft onlangs ook een decreet uitgevaardigd dat talrijke beschermende paragrafen van de geneesmiddelenwet opschort, met name voor Covid-vaccins 19; zo kunnen Corona-vaccins zonder goedkeuring op de markt worden gebracht; de bijzonder hoge goedkeuringsdrempels worden verlaagd voor stamcelpreparaten (!); er hoeft geen bijsluiter voor patiënten te zijn en geen gespecialiseerde informatie voor artsen. Minder informatie is dus de koers van de wetgever, men zou het ook versluiering kunnen noemen. (40)

Het uitgebreide onderzoek van het Amerikaanse ministerie van Defensie op het gebied van de synthetische biologie en de neurotechnologie wekt niet bepaald vertrouwen. Haar onderzoeksdivisie DARPA bijvoorbeeld beschikt over een bijzonder grote hoeveelheid financiële middelen voor experimenten op het gebied van biotechnologie en neurotechnologie. (41) De Amerikaanse journalist Whitney Webb heeft minutieus onderzocht waar DARPA aan werkt: Zij onderzoeken onder meer hoe hersenimplantaten, genetische modificatie en biologische programmering kunnen worden gebruikt om supersoldaten te creëren die niet langer slaap of regelmatige maaltijden nodig hebben. Voorts streeft het DARPA er in het kader van zijn bio-ontwerpprogramma naar synthetische organismen (geen robots, maar levende organismen) te produceren die onsterfelijk zijn, maar geprogrammeerd met een “noodknop” waarmee zij op elk moment kunnen worden “uitgeschakeld”. (42)

DARPA heeft overigens sinds 2013 het mRNA-onderzoek van Moderna ook royaal gesteund met 25 miljoen dollar. (43) En reeds 2014, aangespoord door Obama’s “Brain Initiative”, deed het onderzoek naar de mogelijke functies van grafeen in de hersenen. Ook hier ging het er niet alleen om de processen in het centrale zenuwstelsel te begrijpen, maar ook om ze extern te sturen: “Deze technologie biedt de mogelijkheid om neuronale functies te reguleren door geprogrammeerde stroom- of lichtpulsen te gebruiken om neuronen tijdelijk te activeren” (44) Whitney Webb concludeert dat:

“…DARPA’s transhumanistische visie voor het leger en de mensheid vormt een ongekende bedreiging, niet alleen voor de menselijke vrijheid, maar een existentiële bedreiging voor het menselijk bestaan en de bouwstenen van de biologie zelf.”

Wees niet bang voor het Wereld Economisch Forum!

Interessant is dat de totalitaire gevaren van de nieuwe bio- en neuro-technologieën in niet mis te verstane bewoordingen in Davos zelf worden genoemd. Bestseller-historicus en WEF-adviseur Yuval Harari was niet bang om ten overstaan van het verzamelde WEF-publiek te zeggen dat de macht en het gevaar die deze wetenschappen vandaag de dag met zich meebrengen, zelfs die van de Gestapo en de KGB ver overtreffen. (45)

Deze macht is echter niet per se slecht, volgens Harari. Maar het kan in verkeerde handen vallen: “… als deze macht in handen valt van een Stalin van de 21. Eeuw, zal het resultaat het ergste totalitaire regime zijn in de geschiedenis van de mensheid.” Gelukkig is er een geografische verdeling van goed en kwaad – het kwaad ontspringt, zoals zo vaak, ten oosten van ons, in Azië: “Stel je Noord-Korea over twintig jaar voor, wanneer iedereen een biometrische armband moet dragen die vierentwintig uur per dag de bloeddruk, de hartslag en de hersenactiviteit controleert. Je hoort een toespraak van de grote leider op de radio en je weet wat je eigenlijk voelt. Je kunt in je handen klappen en lachen, maar als je boos bent, weten ze dat je morgen in de goelag zit.”

In een klein Zwitsers dorp in het midden van Europa daarentegen worden goedbedoelende mensen het slachtoffer: “En als we toestaan dat dergelijke totale toezichtregimes ontstaan, denk dan maar niet dat de rijken en machtigen veilig zullen zijn in plaatsen als Davos, vraag het maar aan Jeff Bezos.”

Het World Economic Forum als slachtoffer, een kleine Aziatische staat als dader – daarom, zo concludeert Harari, moet de enige berging van de nieuwe technieken bij één mondiaal verantwoordelijke instelling liggen – het World Economic Forum. Want dat wil alleen maar dat we gezonder en gelukkiger worden. Maar zelfs als dat waar zou zijn – zou het resultaat dan niet totalitair zijn?

De elites als uitvoerders van evolutie en geschiedenis

Totalitaire leiders, zegt Hannah Arendt, rechtvaardigen hun doelen en daden altijd door te zeggen dat zij slechts uitvoerders zijn van natuurlijke of historische wetten die toch wel zullen gebeuren: Stalin zag zichzelf als de handhaver van de onveranderlijke wetten van de geschiedenis en de klassenstrijd; in hun naam liet hij hele klassen “uitsterven” die dat volgens de geschiedenis toch al hadden moeten doen. De nationaal-socialisten beriepen zich op Darwin’s “survival of the fittest”: als je de inferieure volkeren en rassen uitroeit, voer je slechts de wil van de natuur uit, waarin alleen de sterksten het recht hebben om te overleven. (46)

Het is opvallend dat de totalitaire elites van de 20. Het is opvallend dat de totalitaire elites van de . eeuw zich geroepen voelden om de wetten van de natuur en de geschiedenis te versnellen. Deze regelmatigheden worden, volgens Schwab, “ter plaatse afgedwongen, zonder te wachten op het langzamere en onzekerdere proces van vernietiging van de natuur of van de geschiedenis zelf” (47) Bijgevolg zou de natuur haar eigen wetten slechts met een zekere lamlendigheid en stunteligheid weten uit te voeren; menselijke hulp zou haar helpen om meer rationaliteit, snelheid en efficiëntie te bereiken.

Technische ontwikkeling als een hogere wet

Soortgelijke tendensen kunnen worden waargenomen bij Klaus Schwab en het WEF: De elites komen ook op hen over als slechts voorzichtige pioniers, als vroedvrouwen bij de woelige geboorte van de vierde industriële revolutie. In wezen wordt ons dit echter slechts voorgesteld als het laatste gevolg van een zelfwerkend, technologisch-historisch proces dat over de mensheid komt, of zij dit nu wil of niet:

“De grote technologische vernieuwingen staan op het punt de wereld fundamenteel – en onvermijdelijk – te veranderen. (48) … we zijn nog niet voorbereid op de realiteit en de gevolgen van de nieuwste genetische technologieën, hoewel die eraan komen.” (49)

De vierde industriële revolutie krijgt de nodige verhevenheid boven de menselijke wil doordat zij is ingebed in een veronderstelde geschiedenis van de technologie die 10.000 jaar geleden begon met de landbouwrevolutie, zich voortzette in een reeks industriële revoluties, en nu culmineert in de radicale omwentelingen van de vierde. De revolutie kan met horten en stoten verlopen, zegt Schwab, omdat zij weerstand oproept – zoals opstanden als gevolg van massale werkloosheid – , omdat er ethische bezwaren zijn, omdat wetenschappers te behoudend zijn en regeringen te weinig in staat zijn tot implementatie. Maar uiteindelijk verschijnt dit alles slechts als puin dat moet worden opgeruimd aan de rand van de vloedgolf van nieuwe technologieën waaraan wij niet kunnen ontsnappen.

Darwin zet de lonen onder druk

Naast de transformatie van de menselijke natuur, die in het werk van Klaus Schwab overal als winst voor elk individu naar voren komt, brengt de vierde industriële revolutie ook een aantal voor de bevolking onaangename neveneffecten met zich mee: Schwab beschrijft onder meer als onvermijdelijk het verlies van banen voor bijna de helft van de (Amerikaanse) beroepsbevolking (50), de daarmee gepaard gaande “aanzienlijke daling van het aandeel van de lonen in het bruto nationaal product” (51), d.w.z. een verder toenemende ongelijkheid, en de precarisering van werk door een arbeidsmarkt waarop er alleen nog “banen op aanvraag” zullen zijn – wat voor Schwab het welkome gevolg heeft dat werkgevers zich niet meer hoeven te bekommeren om werknemers en regelgeving (52). Wie niet meedoet, vliegt uit de curve die de technische ontwikkeling uitstippelt; zij oefent een voortdurende “Darwinistische druk” uit (53).

Hier en daar wordt vermeld dat “technologie geen exogene kracht is waarover wij geen controle hebben” (54), maar voor Schwab gaat het er alleen maar om hoe zij ons via “multistakeholder samenwerking” wordt voorgehouden om ons mee te krijgen – niet of wij haar überhaupt willen, met haar verklaard kwalijke economische gevolgen voor de meerderheid. Hij houdt zich uitsluitend bezig met “…het creëren van positieve, gedeelde en hoopvolle verhalen die individuen en groepen uit alle delen van de wereld in staat stellen deel te nemen aan en voordeel te halen uit de veranderingen die gaande zijn”. (55)

Belanghebbenden, het dunne surrogaat voor democratische processen (56), zijn voorbestemd om hoopvolle verhalen te gebruiken om ons een positief gevoel te geven over ons lot als werkloze, verarmde, genetisch gemanipuleerde wezens. Met andere woorden, het gaat pijn doen, maar verpakt in een mooi verhaal, voelt het niet meer zo erg.

In feite is dit proces geenszins onvermijdelijk: de pandemie dient(d) het Economisch Wereldforum onomwonden als een “kleine kans”, niet alleen om deze processen van “ontwrichting” en radicaal nieuw begin te versnellen, maar ook om ze met grote uitgaven aan structureel en fysiek geweld af te dwingen tegen hardnekkige groepen: Er werden uitzonderingswetten uitgevaardigd, lokale economieën werden beschadigd door lockdowns, menselijke relaties werden ondermijnd met afstandsregels en het aanwijzen van zondebokken, het bestaande verzet werd massaal bestreden met laster, censuur en sociale uitsluiting van andersdenkenden, en miljarden mensen werden met allerlei methoden om angst te zaaien en met eenvoudige chantage gedwongen genetische ingrepen in hun lichaam te gedogen. Een bijkomend voordeel van de pandemie was ook de spectaculaire toename van de rijkdom van de reeds superrijken. (57) Ook hier wordt het zogenaamd onvermijdelijke historische proces, de “Darwinistische druk”, een handje geholpen.

Het einde van vier miljard jaar natuurlijke evolutie

De eerder genoemde Yuval Harari helpt hierbij – hij vestigt de aandacht op de gevaren, maar ook op het feit dat er helaas een einde zal komen aan ons mensen en het leven zoals wij dat kennen: (“Dit zal de grootste revolutie in de biologie zijn sinds het leven vier miljard jaar geleden begon. De wetenschap vervangt evolutie door natuurlijke selectie door evolutie door intelligent ontwerp. … Het hele idee dat mensen een ziel of geest hebben en dat ze een vrije wil hebben en dat niemand weet wat er in mij omgaat – wat ik kies, of dat nu stemmen is of naar de supermarkt gaan, dat is weg!” (58)

Vier miljard jaar geschiedenis van natuurlijke evolutie komen hier en nu tot een einde – omdat mensen nu “goddelijke gaven” hebben. De “overtuiging van de almacht van de mens” kan niet duidelijker worden uitgedrukt.

Nee, nieuwe technieken vallen niet uit de hemel, en kunnen dus naar de hel gestuurd worden. Alle technieken worden door mensen bedacht en kunnen ook door hen worden heroverwogen, en in principe is het mogelijk politiek in te grijpen in de ontwikkeling ervan – net zoals onze politici en economische wereldleiders voortdurend politiek ingrijpen om bepaalde technieken te negeren en andere te bevorderen en voor hun eigen doeleinden te gebruiken.

Willen wij serieus dat er technieken op ons worden toegepast – om precies te zijn: in ons – die niet alleen de helft van ons werkloos en overbodig maken, maar waarmee ons eigen wezen volledig opnieuw vorm wordt gegeven, d.w.z. wordt afgeschaft? Wat winnen wij erbij om volledig gecontroleerde delen te worden van een volledig gecontroleerde wereld? Wie zijn wij als anderen voortdurend over ons heersen? Wat bedoel je dan met “ik”?

Spontaniteit, gevoelens en levensvreugde

Het is het streven van de industriële productie om alle processen zo controleerbaar mogelijk te maken. Alles wat natuurlijk, wild, speels, willekeurig is, alles wat individueel en spontaan is, is verspillend en inefficiënt, verstoort en vertraagt het proces, schaadt het concurrentievermogen, vermindert de winst. Deze houding, die kenmerkend is voor onze produktiewijze, heeft zich reeds lang geleden uitgebreid tot de levende wezens in de dierfabrieken. Het Taylorisme en het Fordisme streefden er reeds naar de “produktiefactor” de mens, de “human resources”, in het produktieproces zo beheersbaar mogelijk te maken. En slavernij en mensenhandel stonden aan de wieg van het kapitalisme. Het is slechts een volgende stap in de logica van dit systeem om specifiek de mens zelf te willen produceren en al het andere leven dat nuttig lijkt, nu men meent de materie van alle levende wezens als nooit tevoren onder de knie te hebben. De geestelijke horizon van het zakendenken moet nu het lot van de mensheid en het leven op deze planeet bepalen.

Het resultaat van dit streven, dat Hannah Arendt herkende als de kern van het totalitaire, zijn “wandelende lijken”, zoals zij zegt; met totale controle verdwijnt onvermijdelijk alle levendigheid. Maar datgene wat in het kapitalistische productieproces alleen maar stoort, is nu juist datgene wat ons aan onze grootste vreugden en sterkste gevoelens in het leven helpt: namelijk datgene wat we niet kennen, niet verwachten, nog nooit gehoord, gezien, gedacht of gevoeld hebben. (59)

Waarom zijn wij nieuwsgierig, waarom dorsten wij naar kennis? Waarom lachen we om een grap, waarom brengt een plotseling idee ons in verrukking? Waarom houden mensen van dansen? Is dansen efficiënt of nuttig? Waarom houden we van muziek en spelletjes, waarom van verhalen over vreemde mensen en vreemde werelden? Waarom houden we zo van kleuren en vormen? Waarom houden we van sommige mensen meer dan van anderen en vooral van onze kinderen?

Dit zijn allemaal dingen die we niet kunnen berekenen, die “een nieuw begin maken”, zoals Hannah Arendt steeds weer zegt, die puur niets te maken hebben met goed functioneren. Integendeel: wij scheppen er zo’n genoegen in omdat zij geen doel voor ons hebben en geen economische betekenis. Alleen met vrije tijd, vrije beweging, vrij spel, vrij denken en voelen zijn wij levende mensen.

Over de auteur: Julia Weiss, geboren 1949, groeide op in West-Berlijn, studeerde eind 68s beeldende kunst, daarna economie en werkte als reclametekstschrijver.

Opmerkingen

(1) Over de invloed en macht van het WEF is veel materiaal te vinden, bijvoorbeeld op de blog van Norbert Häring “Geld und mehr”, en en bloc ook in zijn boek “Endspiel des Kapitalismus”, paragraaf “Weltregierung zum Anfassen: The World Economic Forum”

(2) En heel duidelijk: “De pandemie vertegenwoordigt een zeldzame, maar kleine kans om na te denken over onze wereld, deze opnieuw te bedenken en te resetten” zegt Klaus Schwab in “The Great Reset” en op de WEF website (opgehaald op 18.3.2022)

(3) Ik heb de Engelstalige versie gebruikt: Klaus Schwab: “De vierde industriële revolutie”, New York 2017, oorspronkelijk gepubliceerd door het Economisch Wereldforum in Genève 2016; hierna “4IR” genoemd. Alle citaten zijn vertalingen van mijn hand.

(4) Hannah Arendt: “Elemente und Ursprünge totaler Herrschaft”, München 2020, hierna afgekort tot “Elementen”. Het originele “Origins of Totalitarianism” werd gepubliceerd 1951 in de VS.

(5) Elemente, p.940f. Arendt legt bijvoorbeeld op p. 700 f uit dat een totalitair bewind dus ook wezenlijk verschilt van een dictatuur of fascisme.

(6) Elementen, blz. 811

(7) 4IR blz.1

(8) 4IR. Viii

(9) 4IR S. vii

(10) 4IR S. 21

(11) 4IR S. 22

(12) 4IR S. 23

(13) 4IR S. 23

(14) https://de.wikipedia.org/wiki/Synthetische_Biologie#cite_note-3 , abgerufen am 24.2.2022

(15) https://www.weforum.org/agenda/2018/02/why-designer-bodies-are-not-only-the-stuff-of– science-fiction/ , abgerufen am 26.3.2022 Die Genom-Maßschneidetechnik heißt CRISP.

(16) https://en.wikipedia.org/wiki/Neurotechnology , abgerufen am 5.03.2022

(17) https://www3.weforum.org/docs/WEF_IoB_briefing_paper_2020.pdf , S. 6

(18) https://www3.weforum.org/docs/WEF_IoB_briefing_paper_2020.pdf Van de vele mogelijkheden vindt Schwab vooral “digitale tatoeages” “cool”, waarmee onze eigen auto, onze smartphone en natuurlijk ook opsporingssystemen ons automatisch kunnen herkennen of lokaliseren. 4IR S. 122

(19) https://www.weforum.org/agenda/2020/06/internet-of-bodies-covid19-recovery-governance-health-data/ , deutsche Übersetzung hier

(20) https://m.facebook.com/maximebernier.ppc/videos/1517351355314798/ , abgerufen am 29.4.2022

(21) 4IR S. 170

(22) https://www.weforum.org/agenda/2018/11/rethink-neuroscience-you-can-help/ , abgerufen am 18.2.2022

(23) https://www.weforum.org/agenda/2018/11/rethink-neuroscience-you-can-help/ , abgerufen am 18.2.2022

(24) 4IR S. 11

(25) De filosofische vraag wat de essentie van de mens zou kunnen zijn en of de mens die überhaupt kan herkennen, wordt hier niet uitgediept; ik heb de term of die van “menselijke natuur” even onpartijdig overgenomen als Hannah Arendt die naar mijn mening ook in de “Elementen” gebruikt. In “Vita Activa” ging zij echter wel in op deze vraag: het wezen van de mens kan uiteindelijk niet worden bepaald, aangezien het object van waarneming ook de waarnemer is. Toch kan men natuurlijk zeggen: ik beschouw deze eigenschappen als centraal in de mens en beschouw ze als waardevol. Daarom hoeft men deze kenmerken niet te beschouwen als uniek voor de mens – zij kunnen zeker gedeeld worden met andere levende wezens. Misschien is spontaniteit een eigenschap van alle levende wezens en van levende wezens in het algemeen.

(26) Elementen p. 935. Het idee van een nieuw begin dat ligt in spontaniteit,

” Lees verder

%d bloggers liken dit: