Redactionele aanbeveling: – World Freedom Declaration verzet zich tegen de door de WHO voorgestelde wijzigingen van de IGR; bijliggende interessante petitie ter ondertekening!

aanbeveling:-–-world-freedom-declaration-verzet-zich-tegen-de-door-de-who-voorgestelde-wijzigingen-van-de-igr

16-06-22 10: 23: 00,

Wij, ondergetekenden, verzetten ons tegen de voorgestelde wijzigingen van de Internationale Gezondheidsregeling (IHR), een poging om het volksgezondheidsequivalent van een “één-wereld-regering” te implementeren in strijd met de onvervreemdbare rechten en soevereiniteit van individuele naties en burgers.

Verklaring van verzet tegen de voorgestelde wijzigingen van de Internationale Gezondheidsregeling

Wij, ondergetekenden, verzetten ons tegen de voorgestelde wijzigingen van de bestaande 2005 Internationale Gezondheidsregeling (IHR) van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en staan achter het recht van alle mensen op gezondheidssoevereiniteit en zelfbeschikking.

De door de Verenigde Staten voorgestelde wijzigingen op de IGR zullen worden besproken tijdens de 75 derde Wereldgezondheidsvergadering, die begint op 22 mei, 2022. De voorgestelde wijzigingen creëren echter een dubbelzinnigheid met betrekking tot de datum waarop zij van kracht worden, aangezien in de voorgestelde wijzigingen uitdrukkelijk wordt bepaald dat zij van kracht worden zes maanden na de datum van kennisgeving door de directeur-generaal, terwijl de bestaande IGR bepaalt dat wijzigingen van kracht worden 18 maanden na kennisgeving door de directeur-generaal.

Indien deze juridisch bindende wijzigingen worden aanvaard, treden zij in werking voor alle lidstaten, met uitzondering van die welke hen uitdrukkelijk verwerpen. Krachtens artikel 59 van de IGR wordt de feitelijke goedkeuring verondersteld van alle lidstaten die de wijzigingen niet verwerpen of er geen voorbehoud bij maken.

De bestaande IGR, die in 2005 is aangenomen, eerbiedigt de soevereiniteit van alle aangesloten landen. De voorgestelde wijzigingen zouden echter de bevoegdheid van de WHO om mondiale gezondheidsmandaten uit te voeren, uitbreiden en codificeren en aldus rechtstreeks indruisen tegen de nationale soevereiniteit en de rechten van de burgers.

Met deze voorstellen wordt gepoogd de autonomie van een land in tijden van reële, veronderstelde of verwachte noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid uit te schakelen door de WHO eenzijdige macht te verlenen bij de beoordeling en vaststelling van een noodsituatie op gezondheidsgebied en de WHO de bevoegdheid te geven het beleid en de reactie daarop te dicteren.

Dit alles komt op de hielen van de COVID-19 crisis waarbij de WHO alle facetten van de mondiale gezondheidsreactie schromelijk verkeerd beheerde door het aanmoedigen van economische vernietigende lockdowns, het onderdrukken van vroegtijdige preventieve behandelingen en het aanbevelen van interventies die noch veilig noch effectief bleken te zijn.

Onder het mom van gezondheidsvoorschriften zouden deze amendementen de WHO in staat stellen zich uitvoerende bestuursbevoegdheden over de lidstaten toe te eigenen, en zo ongekozen en onberekenbare bureaucraten bestuursbevoegdheden te geven.

Hieronder volgen slechts enkele van de vele dubbelzinnige en verontrustende bepalingen in de amendementen die het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services op januari heeft voorgesteld 18, 2022.

Voorgestelde nieuwe tekst wordt weergegeven in vet onderstreept, en voorgestelde schrappingen van bestaande tekst worden weergegeven als doorgestreepte tekst precies zoals geschreven in het voorstel. Alle andere tekst blijft ongewijzigd.

Artikel 5: Bewaking

NIEUW 5. De WHO ontwikkelt criteria voor vroegtijdige waarschuwing: De WHO ontwikkelt criteria voor vroegtijdige waarschuwing voor de beoordeling en geleidelijke actualisering van het nationale, regionale of mondiale risico dat uitgaat van een gebeurtenis met onbekende oorzaken of bronnen…

In de praktijk zou dit de WHO de unilaterale bevoegdheid verlenen om een universeel systeem voor gezondheidstoezicht in te stellen, zonder publieke controle of transparantie, waardoor de mogelijkheid van gefabriceerde bronnen van pandemieën en andere noodsituaties wordt opengelaten.

Artikel 9, lid 1

De WHO kan rekening houden met meldingen uit andere bronnen dan kennisgevingen of raadplegingen en beoordeelt deze meldingen aan de hand van gevestigde epidemiologische beginselen en deelt vervolgens informatie over het geval mee aan de verdragsluitende staat op het grondgebied waarvan het geval zich zou hebben voorgedaan. Alvorens op basis van dergelijke meldingen actie te ondernemen, pleegt de WHO overleg met en tracht zij verificatie te verkrijgen van de verdragsluitende staat op het grondgebied waarvan de gebeurtenis zich zou hebben voorgedaan, zulks overeenkomstig de in artikel 10 uiteengezette procedure.

Door deze weglating uit artikel 9 vervalt het overleg met de lidstaat tijdens een “vermeende” noodsituatie op gezondheidsgebied, terwijl de WHO in een positie wordt geplaatst waarin zij kan voorschrijven hoe een verdragsluitende staat binnen zijn eigen territoriale grenzen moet handelen. Dit vormt een bedreiging voor de nationale soevereiniteit en het zelfbeschikkingsrecht.

Artikel 10, lid 4

Indien de staat die partij bij dit verdrag is, het aanbod tot samenwerking niet binnen binnen48 uur aanvaardt, kande WHO, wanneer de omvang van het risico voor de volksgezondheid zulks rechtvaardigt, onmiddellijk de beschikbare informatie delen met andere staten die partij zijn, en tegelijkertijd de staat die partij is aanmoedigen het aanbod van samenwerking door de WHO te aanvaarden, rekening houdend met de standpunten van de betrokken staat die partij is.

Elk land dat de verklaring van de WHO verwerpt, heeft slechts 48 uur de tijd om zijn standpunt te heroverwegen en zich te conformeren, of het wordt onderworpen aan druk van andere landen en/of sancties, zoals economische sancties. Het standpunt van het getroffen land zal niet langer in overweging worden genomen.

Artikel 12, lid 2

Indien de directeur-generaal, op basis van een beoordeling ingevolge dit reglement, van oordeel is dat zich een mogelijke of daadwerkelijkenoodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang voordoet, stelt hij alle staten die partij zijn hiervan in kennis en tracht hijoverleg te plegen met de staat die partij is…. Indien de directeur-generaal vaststelt en de staat die partij is het eens zijn over deze vaststellingdat de gebeurtenis een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang vormt, vraagt de directeur-generaal, overeenkomstig de in artikel 49 uiteengezette procedure, de mening van het krachtens artikel 48 ingestelde comité (hierna het “Noodcomité”) over passende tijdelijke aanbevelingen.

Artikel 12 creëert een nieuwe subklasse van noodsituaties op gezondheidsgebied die de directeur-generaal van de WHO de bevoegdheid geeft om unilateraal pandemieprotocollen in werking te stellen op basis van louter de veronderstelling van een “potentiële” dreiging. De bepaling dat een land moet instemmen met de beoordeling van de directeur-generaal wordt geschrapt. Verre bureaucraten zouden de bevoegdheid krijgen om gezondheidsbeleid vast te stellen, niet alleen voor hele naties, maar bij uitbreiding ook voor individuele personen – ongeacht de wensen van de natie of de bevolking.

Nieuw hoofdstuk IV (artikel 53 bisquater): The Compliance Committee

1. De staten die partij zijn richten een Uitvoeringscomité op dat verantwoordelijk is voor:

(a) het bestuderen van informatie die aan haar wordt voorgelegd door de WHO en de staten die partij zijn met betrekking tot de naleving van verplichtingen uit hoofde van dit reglement;

(b) het monitoren van, adviseren over en/of faciliteren van bijstand bij aangelegenheden die verband houden met de naleving teneinde de staten die partij zijn te helpen bij de naleving van verplichtingen uit hoofde van dit reglement.

Een van de meest verraderlijke wijzigingen van de IGR-wijzigingen is de oprichting van een “nalevingscomité” dat zal dienen als administratief en handhavingsmechanisme om ervoor te zorgen dat de lidstaten zich houden aan de WHO-noodhulprichtlijnen met betrekking tot infrastructuur, kapitaaluitgaven, informatievergaring en uitvoering van noodmaatregelen.

Samengevat zouden de wijzigingen van de IGR onder meer het volgende behelzen:

  • Verscherpt toezicht op alle landen en hun burgers.
  • Geeft de WHO de bevoegdheid om andere lidstaten te waarschuwen wanneer een lidstaat geen verslag uitbrengt en strafmaatregelen te treffen.
  • De directeur-generaal van de WHO de bevoegdheid geven om te verklaren wanneer en waar zich een pandemie of een “vermeende” noodsituatie voordoet, met gebruikmaking van geheime bronnen.
  • De directeur-generaal onbeperkte bevoegdheden verlenen om interventies vast te stellen en uit te voeren.
  • De WHO de mogelijkheid geven om toegang te krijgen tot kapitaal en dit te mobiliseren in geval van een pandemie.

Deze machtsgreep door de WHO, haar donoren en belanghebbenden vormt een directe aanval op de politieke en economische soevereiniteit van alle naties en hun burgers.

Door herhaaldelijk beleid te promoten dat catastrofale economische, sociale, fysieke, emotionele en mentale schade heeft veroorzaakt over de hele wereld, heeft de WHO gefaald in haar missie als wereldwijde rentmeester van de volksgezondheid en kan haar niet worden toevertrouwd het beleid te bepalen voor alle burgers van de wereld.

Opgemerkt zij dat de WHO immuniteit geniet van elke vorm van juridische actie, arrestatie en huiszoeking van hun papieren, documenten en faciliteiten.

De WHO zou niet meer geld, macht of autoriteit toegewezen mogen krijgen, noch zou het toegestaan mogen worden om de gezondheidsagenda van de wereld verder te controleren of bioveiligheidsmaatregelen te implementeren.

Wereldwijde overeenkomsten die tot stand gekomen zijn door ongekozen, onberekenbare bureaucraten mogen nooit toegestaan worden om welke natie dan ook te regeren.

Het is noodzakelijk dat elke natie en elk grondgebied zijn soevereiniteit behoudt, vooral in tijden van crisis, zodat de hele wereldgemeenschap beschermd kan worden tegen wereldwijd gestuurd beleid dat voornamelijk ten goede komt aan machtige financiële en ideologische belanghebbenden.

De ondergetekenden verzoeken respectvol dat alle naties en hun vertegenwoordigers dergelijke overeenkomsten verwerpen.

Wij zijn sterk gekant tegen de voorgestelde IHR amendementen die naties en hun burgers zouden verplichten zich te houden aan de dictaten van een onberekenbaar wereldwijd orgaan.

Wij verzetten ons tegen elke betrokkenheid bij een verdrag, overeenkomst of ander juridisch bindend mondiaal document dat de soevereiniteit van een natie op het gebied van volksgezondheid zou belemmeren.

Wij stellen dat naties en hun burgers het best in staat en toegerust zijn om beslissingen over gezondheid te nemen die passen bij hun gemeenschappen.

Wij eisen dat de bevolking van elke natie zelf bepaalt hoe ze reageert op gezondheidscrises.

Als wereldburgers verdedigen wij de rechten, vrijheden en privacy van alle leden van de wereldgemeenschap door op te roepen tot verwerping van de amendementen op de IGR en de poging van de WHO om de macht en het gezag over het gezondheidsbeleid weg te nemen van de plaats waar het rechtmatig thuishoort – thuis bij de mensen.

Op mei 18, 2022, werd deze verklaring opgesteld en ondertekend door,

Leslie Manookian
Health Freedom Defense Fund

Vergroot alstublieft uw stem door uw president, premier, parlementsleden, senatoren, vertegenwoordigers en andere publieke functionarissen te e-mailen of te bellen met het respectvolle verzoek dat zij de verklaring ondertekenen en zich verzetten tegen de IGR amendementen. U kunt telefoonnummers en e-mailadressen vinden door op het internet te zoeken.

%d bloggers liken dit: