Covid psychologie – groeten uit het stenen tijdperk

covid-psychologie-–-groeten-uit-het-stenen-tijdperk

23-06-22 09:39:00,

In de Covid-vaccinatiecampagne worden feiten genegeerd, kudde-instinct en groepsdenken overheersen. Niemand wil erkennen dat de weg die hij is ingeslagen verkeerd is en dus gaat hij onversaagd verder. Hier volgen een paar psychologische verklaringen en een suggestie om ermee om te gaan, schrijft Dr. Jens Kegel.

Waarom blijven mensen hun beul volgen, ondanks tegengestelde, vaak bittere persoonlijke ervaringen? Mensen uit alle sociale klassen, mensen van alle opleidingsniveaus? Hier is een poging tot een antwoord.

Het is geen geheim meer dat de zogenaamde vaccins geen vaccins zijn, dat ze niet werken zoals beloofd. Dat is reeds in verschillende bijdragen voldoende uiteengezet. Langzamerhand, maar onmiskenbaar, wordt precies het tegenovergestelde duidelijk: ziekten en sterfgevallen zijn niet te wijten aan de ziekte, maar gaan ten koste van de middelen die geacht werden de ziekte te bestrijden of ertegen te beschermen. Bijna iedereen kent wel mensen die “plotseling en onverwacht” gestorven zijn nadat ze verschillende keren geprikt zijn, of die aan een nieuwe ziekte lijden. En toch gaan veel mensen onverstoorbaar voort op de weg die zij ooit zijn ingeslagen. Na de tweede prik, de derde, hoewel het organisme na de tweede al om hulp riep. Waarom is dit zo?

Allereerst is er de angst: de natuur heeft deze emotie ontwikkeld om het organisme in leven te houden. Dus wanneer mijn bestaan bedreigd wordt, moet ik mij concentreren. Pas wanneer de aanleiding tot de angst niet meer bestaat, kan ik mij weer met andere dingen bezighouden. Dit gedrag is een essentiële reden waarom onze soort heeft kunnen overleven en zich heeft kunnen ontwikkelen. Daarom geven de hersenen de hoogste prioriteit aan de bestrijding van de angstprikkel.

Het evolutionair oeroude productiecentrum voor emoties, het limbisch systeem, is daarvoor verantwoordelijk. De evolutionair veel jongere prefrontale cortex is vooral de plaats voor rationeel denken. Wanneer er een reële of gecommuniceerde existentiële dreiging is, worden onze frontale hersenen in hun werk beperkt, niet volledig, maar wel in aanzienlijke mate. Angst vreet hersenen, of beter gezegd: existentiële angst minimaliseert rationeel denken.

Zo weinig mogelijk bewust nadenken

Niet alleen onze voorouders, maar alle levende wezens zijn geprogrammeerd om energie te besparen. Bewust denken, hoewel het slechts één procent van de totale hersenactiviteit uitmaakt, verbruikt een exorbitante hoeveelheid energie. Daarom zijn onze hersenen gekalibreerd om zo weinig mogelijk bewust te denken en om denkprocessen te automatiseren,

 » Lees verder

%d bloggers liken dit: