NachDenkSeiten:ㅤVerenigd vredesproject EU zinkt in de roes van oorlogszuchtig nationalisme

nachdenkseiten:ㅤverenigd-vredesproject-eu-zinkt-in-de-roes-van-oorlogszuchtig-nationalisme

23-06-22 07: 00,

Oorlogen in Europa voorkomen door het diep verankerde agressieve nationalisme van voorheen vijandige naties om te zetten in consensuele samenwerking; dit creatieve levensteken van empathische politiek heeft destijds na de Tweede Wereldoorlog uitzonderlijk veel bijval geoogst, is tot op de dag van vandaag gestaag verder ontwikkeld, en blijft een essentiële rechtvaardiging van de Europese Unie. Bij de verwezenlijking van dit toekomstgerichte project werd blijkbaar niet gedacht aan de mogelijkheid dat een woedend nationalisme in een Eurocentrische gedaante de EU zou kunnen besmetten. Door Pentti Turpeinen

Dit artikel is ook beschikbaar als audio podcast.

Podcast: Afspelen in een nieuw venster | Download

Met vooruitziende blik, na alle zinloze vernietiging, waren politieke denkers en praktische politici tot het inzicht gekomen dat zelfs naties die van oudsher in diepe vijandelijkheden verwikkeld waren, als kapitalistische democratieën een gemeenschappelijke basis konden vinden om vreedzame, transnationale economisch-politieke samenwerking te ontwikkelen ten bate van de betrokken volkeren. De bekende veroveringsoorlogen hadden geen zin meer, zelfs niet voor de westerse koloniale meesters.

Het waren de nieuwe sociaal-economische omstandigheden die vreedzame samenwerking tussen vijandige naties in Europa mogelijk maakten. De droom van “eeuwige” vrede tussen de lidstaten van de EU zou kunnen worden verwezenlijkt. Ja, niet jammeren en treiteren, vooruit gaan en vriendschap sluiten! Dankzij de humanistische toekomstvisies van politici toen en nu was mijn generatie waarschijnlijk de eerste in Europa die eeuwenlang geen oorlog aan den lijve heeft ondervonden; tot nu.

Het transnationale economisch-politieke partnerschap is in de EU volledig bevestigd als een idee dat mensen verenigt, en het bestrijden van nationalistische aspiraties in de lidstaten was een vanzelfsprekendheid.

” Lees verder op NachDenkSeiten

%d bloggers liken dit: