Redactionele aanbeveling: – Aanklager bepaalt met gezag wat historische waarheid is en criminaliseert blogger

aanklager-bepaalt-met-gezag-wat-historische-waarheid-is-en-criminaliseert-blogger

28-06-22 05: 23: 00,

Zodra de staat zijn bevoegdheden overschrijdt en zich bemoeit met de wetenschappen en de vrijheid van meningsuiting van de burgers, begint het totalitarisme. Een Duits-Russische blogger wordt door het openbaar ministerie onderzocht omdat zij in haar verslagen vanuit Rusland en de Donbass solidariteit betuigt met de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne en deze goedkeurt. Aangezien deze aanslag een misdrijf is dat in strijd is met het volkenrecht en zij deze met haar berichten en uitlatingen goedkeurt op een wijze die het psychologische klimaat onder de Duitse bevolking kan aanwakkeren en daardoor de openbare orde kan verstoren, is zij volgens § 140 StGB strafbaar. Foto uit anti-spiegel.ru

Alina Lipp, geboren in Hamburg als dochter van een Duitse en een Russische 1993 en opgegroeid in Nedersaksen, woont sinds zes maanden in Donetsk en runt een Telegramkanaal “Nieuws uit Rusland”, waar zij als journaliste authentiek en rechtstreeks verslag heeft kunnen uitbrengen vanuit de regio die sinds februari door de vijandelijkheden is getroffen – en vanuit een Russisch perspectief. Door haar informatie uit de eerste hand groeide het aantal abonnees binnen enkele maanden van een paar duizend naar 155.000.

Het werd haar al begin mei duidelijk dat er een onderzoek tegen haar liep, toen het Openbaar Ministerie1 1.600 euro van haar Duitse rekening afboekte en nog eens 12.000 euro op haar Duitse donatierekening2 liet blokkeren, alleen door het opgeven van een dossiernummer. Nu heeft Alina Lipp de brief van het Openbaar Ministerie, die zij intussen had ontvangen, waarin haar werd medegedeeld dat het vooronderzoek was geopend en met redenen was omkleed, op het net gezet.

Sedert de “aanvalsoorlog Rusland begon op 24. Aangezien de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne, die op 138 februari is begonnen, een strafbaar feit is volgens afdeling 13 van het Internationaal Wetboek van Strafrecht (misdrijf van agressie), is de goedkeuring ervan ook strafbaar volgens afdeling 140 in samenhang met afdeling 138 lid 1 nr. 5 van het Wetboek van Strafrecht.

De beklaagde betuigt voortdurend haar solidariteit met de aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne, die begon op 24.02.2022, en dus met een misdrijf van agressie volgens § 13 Abs.1 VStGB, en keurt het goed.
Haar uitlatingen kunnen het psychologische klimaat, ook onder de bevolking van de Bondsrepubliek Duitsland, aanwakkeren, door op zijn minst verdraaiende, en ten dele ook leugenachtige voorstellingen onenigheid in de samenleving veroorzaken en de sociale samenhang doen verdwijnen, Twijfel te zaaien over het functioneren van de publieke meningsvorming en de waarheidsgetrouwheid van de berichtgeving in de media in de Bondsrepubliek Duitsland en daarmee het vertrouwen in de rechtszekerheid en de betrouwbaarheid van het democratische systeem in Duitsland als geheel te schaden, hetgeen zij ook beseft en op zijn minst aanvaardt, temeer daar haar postings – specifiek – tot een Duits “publiek” zijn gericht.” 3

140 StGB luidt, voor zover hier van belang:
Eenieder die een van de in § 138 lid 1 (…) nr. 5 laatste alternatief genoemde strafbare feiten pleegt ((Misdaad van agressie n. § 13 VStGB, hl.) wordt gestraft met een gevangenisstraf van maximaal drie jaar of een geldboete.
1.
(…)
2.
op een wijze die de openbare orde kan verstoren, in het openbaar, tijdens een bijeenkomst of door het verspreiden van een inhoud (§ 11 lid 3),
wordt gestraft met een gevangenisstraf van maximaal drie jaar of een geldboete.

Er moet dus aan twee voorwaarden zijn voldaan voor strafrechtelijke aansprakelijkheid:
1. Rusland moet een aanvalsoorlog voeren die in strijd is met het internationaal recht en die door de beschuldigde wordt goedgekeurd;
2. de bekrachtiging moet de openbare orde kunnen verstoren.

1. De kwestie van de aanvalsoorlog

Of Rusland in strijd met het internationaal recht een aanvalsoorlog tegen Oekraïne voert, wordt betwist. Oekraïne en het Westen dat het steunt, beweren dit, Rusland ontkent het en acht zijn operatie gerechtvaardigd. Ook de Duitse staat kiest partij voor Oekraïne. Maar het openbaar ministerie heeft niet eens een onafhankelijk deskundigenadvies over de zaak ingewonnen. Er is ook nog geen van de partijen onafhankelijke instantie geweest die deze kwestie ondubbelzinnig zou hebben opgehelderd. Zolang dit niet het geval is, kan de publieke goedkeuring van het Russische standpunt niet de basis vormen voor een strafrechtelijke veroordeling op grond van § 140 StGB.

Of er sprake is van een aanvalsoorlog door Rusland in strijd met het internationaal recht is een kwestie van kennis van de hedendaagse geschiedenis, moet worden onderzocht door onafhankelijke historici en deskundigen op het gebied van het internationaal recht, d.w.z. door academici, en kan niet zonder meer worden beweerd door officieren van justitie die gebonden zijn aan politieke instructies. Een dergelijk onderzoek moet onbevooroordeeld en objectief zijn, los van partijpolitieke belangen, en rekening houden met alle omstandigheden en eerdere gebeurtenissen.
Dergelijk wetenschappelijk onderzoek vindt reeds plaats onder historici. Zo acht de Amerikaanse mensenrechtendeskundige prof. Daniel Kovalik, die internationale mensenrechten doceert aan de Universiteit van Pittsburgh School, de beschuldiging van een aanvalsoorlog tegen Rusland in strijd met het internationaal recht niet gerechtvaardigd.4 Ook de Amerikaanse politicoloog aan de Universiteit van Chicago, John Joseph Mearsheimer, doet in lezingen vanuit andere invalshoeken soortgelijke uitspraken. Andere wetenschappers zijn het niet met hem eens.5

Het is niet meer dan normaal dat ook de gewone burger deelneemt aan het zoeken naar de waarheid door de ene of de andere gefundeerde wetenschappelijke opvatting te onderschrijven. En vrijelijk uiting geven aan zijn mening, ongeacht of deze overeenstemt met de waarheid, valt onder het onvervreemdbare grondrecht van vrijheid van meningsuiting van de grondwet. En dit pre-statelijk grondrecht heeft voorrang op alle wetten en verordeningen van de staat.

Zo wijst ook de in Rusland wonende blogger Thomas Röper van de anti-spiegel6 in zijn beschouwingen op belangrijke aspecten van het internationaal recht. Er zijn twee bepalingen die elkaar tegenspreken. Enerzijds de onschendbaarheid van de grenzen van staten en anderzijds het zelfbeschikkingsrecht van volkeren. De voorheen onopgeloste vraag wie nu de overhand had, was opgehelderd door de afscheiding van Kosovo van Joegoslavië, die door het Westen werd gesteund. Het Internationaal Gerechtshof had, gesteund door verklaringen van alle westerse staten, geoordeeld dat een regio zich kon afscheiden van zijn centrale staat en dat dit niet in strijd was met het internationaal recht.

Volgens Thomas Röper betekende dit dat het Westen zijn actie met Kosovo achteraf had gelegaliseerd, maar het had ook de doos van Pandora geopend, omdat nu ook andere etnische groepen zich hierop konden beroepen als zij zich onafhankelijk verklaarden of dat wilden. En dat is precies wat er in Oekraïne is gebeurd. In mei 2014 waren er ook referenda gehouden in de Donbass, met als resultaat dat, net als op de Krim, een overweldigende meerderheid voor aansluiting bij Rusland stemde. Daarom verklaarden de Donbass-republieken zich uiteindelijk onafhankelijk van Oekraïne, wat volgens het Kosovo-arrest van het Internationaal Gerechtshof volledig onder het internationaal recht valt.

Rusland erkende hun onafhankelijkheid in februari 2022, sloot bijstandsovereenkomsten met hen en toen Oekraïne de beschietingen van de Donbass eind februari opvoerde, schoot Rusland de Donbass-republieken te hulp – in overeenstemming met de bijstandsovereenkomsten. Volgens het precedent dat het Westen zelf in Kosovo heeft geschapen, handelt Rusland volledig binnen het kader van het internationaal recht; er kan geen sprake zijn van een “aanvalsoorlog in strijd met het internationaal recht”.

Als het aan het Duitse Openbaar Ministerie ligt, zou Thomas Röper ook moeten worden gestraft volgens § 140 StGB (Duits Wetboek van Strafrecht), net als iedere wetenschapper die de agressiethese om goede redenen ontkent. Hieruit blijkt dat het niet alleen een inbreuk is op de vrijheid van meningsuiting, maar ook op de grondwettelijk gewaarborgde vrijheid van wetenschap. Deze ongehinderde inbreuken op de democratische grondrechten getuigen van de ontwikkeling in de richting van het totalitarisme, waarmee ook de procureurs-generaal zijn begonnen.

2. De kwestie van de verstoring van de openbare orde

Om te rechtvaardigen – te herhalen – dat Alina Lipp de openbare orde verstoort met haar (vermeende verdraaiende en leugenachtige) verklaringen, voert het openbaar ministerie aan dat deze in staat zijn om (a) “onenigheid in de samenleving te veroorzaken en de sociale samenhang te ontbinden, (b) “twijfel te zaaien over de werking van de publieke opinievorming en de waarheidsgetrouwheid van de berichtgeving in de media in de Bondsrepubliek Duitsland en daardoor het vertrouwen in de rechtszekerheid en de betrouwbaarheid van het democratische bestel in Duitsland als geheel te schaden” (c) en aldus “het psychologische klimaat ook bij de bevolking van de Bondsrepubliek Duitsland te doen ontluiken”.

a) Verschil van mening, verschil van mening, is normaal in een liberale democratische samenleving van vrije individualiteiten die geen vooraf vastgelegde “waarheden” van een autoritaire staat aannemen, maar de waarheid nastreven vanuit hun eigen inspanningen om kennis te vergaren. In de vrije uitwisseling van verschillende gezichtspunten wordt het individuele zoeken naar kennis aangevuld en bevrucht, zodat idealiter alle of ten minste de meeste ervan uiteindelijk samenkomen in de ene waarheid. Daaruit ontstaat sociale cohesie. Dit wordt bevorderd door de bewering van alle standpunten.

b) Indien het uiten van standpunten die afwijken van die welke door de Duitse media worden verspreid automatisch aanleiding geeft tot twijfels over het functioneren van de publieke meningsvorming en de waarheidsgetrouwheid van de berichtgeving in de media in de Bondsrepubliek Duitsland , kan dit Alina Lipp niet worden aangerekend. Het enige dat telt is of deze twijfels gerechtvaardigd zijn. En ze zijn voor een groot deel terecht, zoals hier op deze blog in talrijke artikelen is aangetoond en beklaagd.7

De eenzijdige, verdraaide en partijdige propagandistische berichtgeving van de reguliere media, met name de publieke omroepen, ondermijnt rechtstreeks de rechtszekerheid en niet alleen de betrouwbaarheid van het democratische systeem in eigen land als geheel, maar ook de democratie zelf in haar kern, namelijk het oordeelsvermogen van de burger.

c) Het psychologische klimaat onder de bevolking van de Bondsrepubliek Duitsland wordt niet aangewakkerd door twijfels over het functioneren van de publieke meningsvorming en de waarheidsgetrouwheid van de berichtgeving in de media door de Bondsrepubliek Duitslandmaar door de eenzijdige politieke propaganda van de mainstream media, die andere meningen in diskrediet brengen en als “haatzaaien” vervolgen, d.w.z. de vrijheid van meningsuiting in de hoogste mate schenden. 8

De eigenlijke doelgroep van de vervolging

Thomas Röper vestigt de aandacht op een ander essentieel punt, dat door de politiek en de mainstream media bewust wordt verzwegen. Hij schrijft:
“Voordat het Duitse openbaar ministerie een onderzoek instelt naar iemand die een aanvalsoorlog heeft goedgekeurd, moet het naar mijn mening eerst een onderzoek instellen naar degenen die daadwerkelijk aanvalsoorlogen hebben gevoerd “die door hun aard, ernst en omvang een flagrante schending van het Handvest van de Verenigde Naties vormen”`. In Duitsland zijn dat er heel veel.

Zo is er bijvoorbeeld de regering van bondskanselier Schröder, die tegen Joegoslavië een aanvalsoorlog heeft gevoerd die “een flagrante schending van het Handvest van de Verenigde Naties” vormde`. Dat de oorlog tegen Joegoslavië een schending van het internationaal recht was, dat wil zeggen “een flagrante schending van het Handvest van de Verenigde Naties”, zegt Schröder heel openlijk (in de video vanaf minuut 2.30), maar geen enkele Duitse officier van justitie interesseert zich daarvoor.”

Maar het wordt nog beter. De wetenschappelijke dienst van de Bundestag had op 20. 2018 een deskundigenadvies gepubliceerd waarin wordt gesteld dat ook ieder parlementslid dat in strijd met het volkenrecht voor een Bundeswehr-missie heeft gestemd, zich strafbaar heeft gesteld:

“According to § 13 para. 4 VStGB, een persoon “die daadwerkelijk in een positie verkeert om de politieke of militaire acties van een staat te controleren of te leiden” – met inbegrip van leden van een parlement dat de inzet van de strijdkrachten in het buitenland moet mandateren.”

Dit was in het verslag vermeld in verband met een mogelijke deelname van de Bundeswehr aan “vergeldingsaanvallen” van de VS tegen Syrië 2018, maar het gold evenzeer voor elke andere aanvalsoorlog die in strijd was met het internationaal recht en waaraan Duitsland deelnam (of had deelgenomen) en waarvoor een lid van het parlement had gestemd.9

We zien dat de uitholling van de grondwettelijke beginselen al eerder is begonnen in de partijoligarchie van de Bondsrepubliek, die zich momenteel ontwikkelt tot een totalitaire dictatuur achter een formeel democratische façade op alle niveaus.

————-

Artikel ook om te beluisteren –
Spreker: Nikolas Gerdell:

————-

Noten:
1 anti-spiege.ru 16.6.2022
2 rtde.tech 16.6.2022
3 cit. op. cit.
4 Cf. Putin’s Geopolitical Goals
5 Cf. wikipedia
6 See note 1
7 ex: Journalistiek als instrument van overheersing; Hoe propaganda … ; Constitutionele vijand publieke omroep …
8 Cf. Publieke macht door het woord …
9 Noot. 1