Redactionele aanbeveling: – Oorlogsverklaring van minister van Buitenlandse Zaken Lavrov aan het Westen in de Algemene Vergadering van de VN – Anti-Spiegel

oorlogsverklaring-van-minister-van-buitenlandse-zaken-lavrov-aan-het-westen-tijdens-de-algemene-vergadering-van-de-vn

26-09-22 11: 25: 00,

Tijdens de Algemene Vergadering van de VN hield de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov een toespraak die met recht historisch genoemd kan worden.

Dat Rusland, nadat het Westen de Russische voorstellen voor wederzijdse veiligheidsgaranties heeft afgewezen en Rusland zo heeft gedwongen op te treden in Oekraïne, geen oog meer heeft voor de gevoeligheden van het Westen is de lezers van de Anti-Spiegel welbekend. Nu heeft de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov het standpunt van Rusland in de Algemene Vergadering van de VN uiteengezet. Ik heb zijn toespraak vertaald, waarin hij werkelijk klare taal sprak.

Voordat we aan de vertaling toekomen, een opmerking: In het Westen wordt altijd gesproken over de “op regels gebaseerde wereldorde”, hoewel bijna niemand weet wat met deze mooie woorden wordt bedoeld. Voor een beter begrip van het onderwerp raad ik daarom dit artikell aan als achtergrondinformatie.

Hier volgt nu de vertaling van de toespraak van de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov tijdens de Algemene Vergadering van de VN.

Begin van de vertaling:

Geachte mevrouw de voorzitter, beste collega’s, dames en heren!

We ontmoeten elkaar op een moeilijk en dramatisch moment. De crisisverschijnselen escaleren en de internationale veiligheidssituatie verslechtert snel.

In plaats van een eerlijke dialoog aan te gaan en naar compromissen te streven, worden we geconfronteerd met desinformatie, hardhandige ensceneringen en provocaties. De lijn van het Westen ondermijnt het vertrouwen in de internationale instellingen als organen voor het afwegen van belangen en in het internationaal recht als waarborg voor rechtvaardigheid en voor de bescherming van de zwakken tegen willekeur. Wij nemen de negatieve tendensen in geconcentreerde vorm waar binnen de muren van de VN, die uit de ruïnes van het Duitse fascisme en het Japanse militarisme is voortgekomen en werd opgericht om vriendschappelijke betrekkingen tussen haar leden te bevorderen en conflicten tussen hen te voorkomen.

Vandaag wordt over de kwestie van de toekomstige wereldorde beslist – dit is duidelijk voor elke onbevooroordeelde waarnemer. De vraag is of het een orde zal zijn met een hegemoon die iedereen dwingt te leven volgens zijn beruchte “regels” die alleen hem ten goede komen, of dat het een democratische, rechtvaardige wereld zal zijn – zonder chantage en intimidatie van de ongehoorzamen, zonder neonazisme en neokolonialisme. Rusland kiest resoluut voor de tweede optie. Samen met onze bondgenoten, partners en gelijkgestemden roepen wij op te werken aan de tenuitvoerlegging ervan.

Het unipolaire model van wereldontwikkeling, dat de belangen diende van de “gouden miljard” wier superconsumptie eeuwenlang werd veiliggesteld door de rijkdommen van Azië, Afrika en Latijns-Amerika, behoort tot het verleden. De opkomst van soevereine staten die bereid zijn hun nationale belangen te verdedigen, leidt nu tot de vorming van een rechtvaardige, sociaal georiënteerde en duurzame multipolaire architectuur. Deze objectieve geopolitieke processen worden echter door Washington en de heersende elites van de westerse landen, die daaraan volledig ondergeschikt zijn, gezien als een bedreiging voor hun overheersing.

De VS en hun bondgenoten willen het wiel van de geschiedenis stilzetten. Toen Washington ooit de overwinning in de Koude Oorlog afkondigde, verhief het zichzelf tot de rang van Gods boodschapper op aarde, die geen plichten heeft maar alleen het “heilige” recht om straffeloos te handelen – zoals en waar het wil. Elke staat kan tot een gebied van dergelijke actie worden verklaard – vooral als het om een of andere reden de zelfbenoemde “meesters van de wereld” niet bevalt.

We herinneren ons allemaal hoe onder valse voorwendselen agressie-oorlogen werden ontketend tegen landen die ver van de VS verwijderd waren, zoals Joegoslavië, Irak en Libië, die honderdduizenden burgers het leven kostten. Heeft ook maar één van deze landen legitieme westerse belangen geschaad? Waren Engels of talen van andere NAVO-lidstaten, of westerse media en cultuur daar verboden? Werden de Angelsaksen tot “sub-mensen” verklaard en zware wapens tegen hen gebruikt? Wat zijn de resultaten van de Amerikaanse avonturen in het Midden-Oosten? Een verbetering van de mensenrechten en de rechtsstaat? Een stabilisatie van de sociaal-politieke situatie? Een toename van de welvaart van de bevolking? Noem één land waar Washington met geweld heeft ingegrepen en waar het leven als gevolg daarvan is verbeterd.

In een poging om het unipolaire model nieuw leven in te blazen onder het motto van een “op regels gebaseerde orde”, trekt het Westen overal “scheidslijnen” in de geest van de blokconfrontatie: “met ons of tegen ons” Er is geen derde weg, geen compromis. Terwijl de VS de meedogenloze expansie van de NAVO naar het oosten voortzetten en de militaire infrastructuur van het blok dichter bij de grenzen van Rusland brengen, hebben zij zich nu tot taak gesteld de Aziatische regio te onderwerpen. Op de NAVO-top in Madrid in juni verkondigde het “defensieve” bondgenootschap, zoals het zichzelf noemt, de “onlosmakelijkheid van de veiligheid van de Euro-Atlantische en de Indo-Pacifische regio” Onder het motto van Indo-Pacific-strategieën worden gesloten formaten gecreëerd die de hele open en inclusieve regionale architectuur ondermijnen die zich decennialang rond de ASEAN heeft ontwikkeld. Bovendien spelen ze met vuur rond Taiwan en beloven ze het ook militaire steun.

Het is duidelijk dat de beruchte “Monroe Doctrine” een wereldwijde dimensie krijgt. Washington probeert de hele wereld in zijn “achtertuin” te veranderen. Het middel om andersdenkenden te onderwerpen zijn illegale unilaterale sancties, die al jaren in strijd met het VN-Handvest worden opgelegd en als politiek chantagemiddel worden gebruikt. Het cynisme van deze praktijk is duidelijk. De beperkingen treffen de burgerbevolking doordat ze de toegang tot vitale goederen zoals geneesmiddelen, vaccins en voedsel verhinderen. Een flagrant voorbeeld is het Amerikaanse embargo tegen Cuba, dat al meer dan 60 jaar duurt. De Algemene Vergadering van de VN heeft reeds lang met een overweldigende meerderheid opgeroepen tot de onmiddellijke opheffing van het embargo.

De Secretaris-Generaal, die tot taak heeft de naleving van de besluiten van de Algemene Vergadering te bevorderen, moet bijzondere aandacht besteden aan dit probleem. Hij moet ook een speciale rol spelen bij het mobiliseren van inspanningen om de voedsel- en energiecrises aan te pakken die zijn veroorzaakt door de ongecontroleerde uitgifte van geld in de VS en de EU tijdens de pandemie en het onverantwoordelijke, onprofessionele optreden van de EU op de brandstofmarkten. Tegen het gezonde verstand in hebben Washington en Brussel de crisissituatie nog verergerd door een economische oorlog tegen Rusland te verklaren.

Het resultaat was een stijging van de wereldmarktprijzen voor voedsel, kunstmest, olie en gas. Wij verwelkomen de inspanningen van de secretaris-generaal die hebben bijgedragen tot de sluiting van de Overeenkomst van Istanbul 22. Juli dit jaar. Schepen met Oekraïens graan gaan echter niet in de eerste plaats naar de armste landen, en de financiële en logistieke belemmeringen voor de Russische graan- en meststoffenuitvoer die de VS en de EU hebben opgeworpen, zijn nog niet volledig weggenomen. We herinneren de mensen er al weken aan dat 300.000 ton Russische meststoffen in Europese havens worden vastgehouden. Lange tijd hebben wij aangeboden ze gratis naar de behoeftige landen van Afrika te brengen, maar de Europese Unie reageert niet.

De officiële russofobie heeft in het Westen ongekende, groteske niveaus bereikt. Ze aarzelen niet langer om openlijk te verklaren dat ze niet alleen van plan zijn ons land een militaire nederlaag toe te brengen, maar ook om Rusland te vernietigen en uit elkaar te halen. Met andere woorden, Rusland moet van de politieke wereldkaart verdwijnen als een te onafhankelijke geopolitieke entiteit.

Hoe heeft Rusland de afgelopen decennia de belangen van zijn tegenstanders geschonden? Kunnen zij het ons niet vergeven dat de militaire en strategische “ontspanning” van de 80s en 90s mogelijk was dankzij de positie van ons land? Dat we vrijwillig het Warschaupact hebben ontbonden en zo de NAVO haar bestaansrecht hebben ontnomen? Dat we de hereniging van Duitsland onvoorwaardelijk en tegen het standpunt van Londen en Parijs in steunden? We hebben onze troepen teruggetrokken uit Europa, Azië en Latijns-Amerika. Wij hebben de onafhankelijkheid van de voormalige Sovjetrepublieken erkend. Wij vertrouwden op de beloften van de westerse leiders om de NAVO “geen centimeter” naar het oosten uit te breiden, en toen de uitbreiding van de NAVO naar het oosten kwam, stemden wij ermee in door het proces te legitimeren door de oprichtingsakte van de NAVO en Rusland te ondertekenen. Zou het kunnen dat wij de Westerse belangen hebben geschonden door het Westen te waarschuwen voor de onaanvaardbaarheid van de dreigende militaire infrastructuur bij onze grenzen?

De arrogantie van het Westen, het Amerikaanse exceptionalisme, is bijzonder destructief geworden sinds het einde van de Koude Oorlog. 1991 het plaatsvervangend hoofd van het Pentagon, Paul Wolfowitz, gaf in een gesprek met de commandant van de NAVO-strijdkrachten in Europa, William Clark, openlijk toe dat zij na het einde van de Koude Oorlog hun militairen zonder vrees voor bestraffing konden gebruiken… En dat zij vijf, misschien tien jaar hadden om Sovjet-achtige regimes als Irak en Syrië uit te roeien voordat er een nieuwe supermacht opdook om hen uit te dagen. Ik weet zeker dat we op een dag uit iemands memoires zullen vernemen hoe de Amerikaanse strategie ook ten aanzien van Oekraïne werd vormgegeven. De plannen van Washington zijn echter al duidelijk.

Misschien kunnen zij het ons niet vergeven dat wij op verzoek van de VS en de EU de akkoorden tussen de toenmalige Oekraïense president Viktor Janoekovitsj en de oppositie om de crisis te bezweren in februari hebben gesteund 2014? De akkoorden, waarvoor Duitsland, Frankrijk en Polen garant stonden, werden de volgende ochtend door de leiders van de bloedige staatsgreep met voeten getreden – een vernedering voor de Europese bemiddelaars.

Het Westen bleef gewoon achterover leunen en keek in stilte toe hoe de coupplegers Oost-Oekraïne bombardeerden, waar de mensen weigerden de resultaten van de coup te erkennen en bezwaar maakten tegen het feit dat de organisatoren van de coup Nazi-handlangers die betrokken waren bij de brute etnische zuivering van Russen, Polen en Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog tot nationale helden werden verheven. Hadden we bijvoorbeeld het beleid van Kiev moeten accepteren, dat een totaal verbod inhoudt op de Russische taal, het onderwijs, de Russische media en de Russische cultuur, de eis tot uitzetting van de Russen van de Krim, de oorlogsverklaring aan de Donbass, waarvan de inwoners door de toenmalige en nu Kievse regering niet als mensen maar als “wezens” werden bestempeld?

Kan het zijn dat Rusland de westerse belangen heeft geschonden door een sleutelrol te spelen bij het beëindigen van de vijandelijkheden die door de neonazi’s van Kiev in Oost-Oekraïne zijn ontketend en vervolgens op te roepen tot uitvoering van het Minsk-akkoord, dat in februari unaniem door de VN-Veiligheidsraad is aangenomen 2015 maar door Kiev met directe betrokkenheid van de VS en de EU ten grave is gedragen?

In de loop der jaren hebben wij herhaaldelijk een akkoord voorgesteld over de regels voor het samenleven in Europa op basis van het beginsel van gelijke en ondeelbare veiligheid, dat op het hoogste niveau in de OVSE-documenten is bevestigd. Volgens dit beginsel zou niemand zijn veiligheid versterken ten koste van de veiligheid van anderen. Het laatste voorstel dat wij in december deden 2021 om deze overeenkomsten juridisch bindend te maken, werd arrogant verworpen.

De onwil van de westerse landen om overeenkomsten na te komen en de voortdurende oorlog van het regime in Kiev tegen zijn eigen bevolking hebben ons geen andere keuze gelaten dan de onafhankelijkheid van de Volksrepublieken Donetsk en Lugansk te erkennen en een militaire operatie te beginnen om de Russen en andere inwoners van de Donbass te beschermen en de bedreigingen voor onze veiligheid die de NAVO in haar eentje op Oekraïens grondgebied, meer bepaald aan onze grenzen, heeft gecreëerd, weg te nemen. De operatie wordt uitgevoerd in het kader van de verdragen inzake vriendschap, samenwerking en wederzijdse bijstand tussen Rusland en deze republieken, gebaseerd op artikel 51 van het VN-Handvest. Ik weet zeker dat elke soevereine staat die zich bewust is van zijn verantwoordelijkheid jegens zijn volk, hetzelfde zou doen in onze plaats.

Nu is het Westen in hysterie vanwege de referenda in de Oekraïense regio’s Lugansk, Donetsk, Kherson en Zaporozhye, maar de mensen die daar wonen reageren alleen op wat het hoofd van het Kievse regime, Vladimir Selensky, hun in een van zijn interviews in augustus heeft aanbevolen 2021. Destijds adviseerde hij iedereen die zich Russisch voelt om naar Rusland te “verdwijnen” omwille van hun kinderen en kleinkinderen. De inwoners van de genoemde gebieden doen dat nu en nemen hun land mee waarop hun voorouders eeuwenlang hebben gewoond.

Het is voor iedere onbevooroordeelde waarnemer volstrekt duidelijk: voor de Angelsaksen, die Europa volledig hebben onderworpen, is Oekraïne slechts consumptiemateriaal in de strijd tegen Rusland. De NAVO heeft ons land uitgeroepen tot een onmiddellijke bedreiging op de weg naar totale Amerikaanse overheersing en China gedefinieerd als een strategische uitdaging op lange termijn. Tegelijkertijd geeft het “collectieve Westen” onder leiding van Washington een intimiderend signaal af aan alle andere landen: iedereen die ongehoorzaam durft te zijn, kan de volgende zijn.

Een van de gevolgen van de door het Westen geproclameerde “kruistocht” tegen de ongewensten is de geleidelijke verslechtering van de multilaterale instellingen, die door de VS en hun bondgenoten worden omgevormd tot instrumenten om hun egoïstische belangen te bevorderen. Deze lijn wordt doorgetrokken in de VN, de Mensenrechtenraad van de organisatie, de UNESCO en andere multilaterale structuren. De OPCW is de facto geprivatiseerd. Er worden verwoede pogingen ondernomen om de oprichting van een transparantiemechanisme in het kader van het Verdrag inzake biologische wapens te verhinderen voor honderden biowapenprogramma’s van het Pentagon over de hele wereld, ook aan de grenzen van Rusland en in heel Eurazië. Dat deze programma’s verre van onschuldig zijn, blijkt uit de onverbiddelijke feiten in Oekraïne.

We zien een hardnekkige lijn om het secretariaat van de Verenigde Naties te privatiseren en een neoliberaal discours in haar werkzaamheden in te voeren dat de culturele en beschavingsdiversiteit van de moderne wereld negeert. In dit verband vragen wij dat aandacht wordt besteed aan een evenwichtige geografische vertegenwoordiging van de Lid-Staten in de structuren van het Secretariaat, zoals bepaald in het Handvest van de Verenigde Naties, en dat wordt voorkomen dat één groep landen wordt overheerst.

Er is een onduldbare situatie ontstaan doordat Washington zijn verplichtingen uit hoofde van de Overeenkomst tussen het Secretariaat en de regering van de VS inzake de verplichtingen van het “gastland” van het VN-hoofdkwartier om te zorgen voor normale voorwaarden voor de deelneming van alle Lid-Staten aan de werkzaamheden van de Verenigde Naties, niet is nagekomen. De overeenkomst geeft de secretaris-generaal ook de verantwoordelijkheid voor deze taak. Inertie is onaanvaardbaar.

De pogingen van sommige landen om de prerogatieven van de Veiligheidsraad te ondermijnen zijn zorgwekkend. Het lijdt geen twijfel dat zowel de Raad als de VN als geheel moeten worden aangepast aan de moderne realiteit. Wij zien uitsluitend mogelijkheden om de werkzaamheden van de Veiligheidsraad te democratiseren – dat wil ik benadrukken – door een grotere vertegenwoordiging van landen uit Afrika, Azië en Latijns-Amerika. Wij wijzen in het bijzonder op India en Brazilië als belangrijke internationale spelers en waardige kandidaten – die tegelijkertijd het profiel van Afrika versterken – voor een permanent lidmaatschap van de Raad.

Vandaag is het belangrijker dan ooit dat alle Lid-Staten zich ondubbelzinnig en zonder excuses verbinden tot de doelstellingen en beginselen van het VN-Handvest – als een eerste noodzakelijke stap naar het herstel van de collectieve verantwoordelijkheid voor het lot van de mensheid.

Het is precies met dit doel dat in juli de Groep van Vrienden voor de Verdediging van het Handvest werd opgericht 2021, mede opgericht door Rusland en reeds bestaande uit een twaalftal landen. De groep streeft naar een strikte naleving van de universele normen van het internationaal recht als tegenwicht tegen schadelijke unilaterale benaderingen. Wij roepen allen die dit standpunt delen op om zich daarbij aan te sluiten. In dit verband hebben de niet-gebonden beweging, de BRICS, de SCO en de ASEAN een aanzienlijk positief potentieel.

Terwijl zij hun opvatting van democratie agressief aan alle landen opdringen als model voor de organisatie van het maatschappelijk leven, zijn hun westerse tegenhangers categorisch niet bereid zich in internationale aangelegenheden door democratische normen te laten leiden. Een actueel voorbeeld is de situatie in Oekraïne. Rusland heeft zijn standpunt uitvoerig gemotiveerd, en dat al verscheidene jaren. Het Westen heeft verklaard het er niet mee eens te zijn. Het lijkt erop dat de rest van de wereldgemeenschap zelf moet beslissen welk standpunt zij inneemt: voor de een, voor de ander of voor neutraliteit.

Zo hoort het in democratieën wanneer politici die elkaar bestrijden hun positie verdedigen en onder de bevolking ageren, maar de VS en haar bondgenoten geven niemand de vrijheid om te kiezen. Ze bedreigen en verdraaien de armen achter de rug van iedereen die voor zichzelf durft te denken. Ze eisen met dreigementen dat ze zich aansluiten bij de anti-Russische sancties. Dit werkt slecht, maar het is duidelijk dat dit soort aanpak door de VS en haar satellieten helemaal geen democratie is, maar pure dictatuur, of tenminste een poging om dictatuur op te leggen.

De indruk bestaat dat Washington en het onderworpen Europa hun ontsnappende hegemonie uitsluitend met verboden methoden proberen te handhaven. Diplomatie wordt herhaaldelijk vervangen door onrechtmatige sancties tegen sterke concurrenten in zaken, sport, media en informatie, culturele uitwisselingen en menselijke contacten in het algemeen. Neem het probleem van de visa voor afgevaardigden naar internationale evenementen in New York, Genève, Wenen en Parijs – ook dit is een poging om concurrenten uit te schakelen om alternatieve standpunten in multilaterale discussies te verhinderen.

Ik ben overtuigd van de noodzaak om de VN te verdedigen, de wereldorganisatie te zuiveren van alles wat confronterend en opgelegd is, en haar reputatie te herstellen als een platform voor eerlijke discussie om een evenwicht te vinden tussen de belangen van alle lidstaten. Dit is de benadering die ten grondslag ligt aan de bevordering van onze nationale initiatieven bij de VN.

Het is van cruciaal belang dat er een alomvattend verbod komt op het gebruik van wapens in de ruimte, wat het doel is van het Russisch-Chinese ontwerp voor een internationaal verdrag dat momenteel door de VN-ontwapeningsconferentie wordt bestudeerd.

Bijzondere aandacht moet uitgaan naar de bescherming van cyberspace, met inbegrip van overeenstemming in de open werkgroep van de Algemene Vergadering over manieren om internationale informatiebeveiliging te waarborgen, alsmede de opstelling van een universeel verdrag ter bestrijding van het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën voor criminele doeleinden in het kader van het ad hoc comité.

Wij zullen het Bureau van de Verenigde Naties voor terrorismebestrijding en andere organen voor terrorismebestrijding blijven steunen.

Wij zullen de dynamische ontwikkeling van de betrekkingen van de Verenigde Naties met de CSTO, het GOS en de Euraziatische Economische Unie blijven bevorderen om de inspanningen in de grotere Euraziatische ruimte te coördineren.

Rusland roept op tot versterking van de inspanningen om regionale conflicten op te lossen. Wij beschouwen het als een prioriteit om de impasse bij de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat te doorbreken, de door NAVO-agressie verwoeste staat Irak en Libië te herstellen, de bedreiging van de soevereiniteit van Syrië te neutraliseren, een duurzaam nationaal verzoeningsproces in Jemen op gang te brengen en de zware erfenis van de NAVO in Afghanistan te boven te komen. Wij streven ernaar het oorspronkelijke nucleaire programma van Iran nieuw leven in te blazen en een eerlijke en alomvattende oplossing te vinden voor de problemen op het Koreaanse schiereiland. De talrijke conflictsituaties in Afrika vereisen dat men de verleiding weerstaat om er geopolitieke “zero-sum games” van te maken en externe actoren in te schakelen om initiatieven van de Afrikaanse Unie te steunen. De situatie in Kosovo en Bosnië en Herzegovina, waar de VS en de EU hardnekkig werken aan de vernietiging van het internationale juridische kader dat is vastgelegd in de resolutie van de VN-Veiligheidsraad 1244 en het vredesakkoord van Dayton, is zorgwekkend.

Mevrouw de Voorzitter!

In tijden van verandering is het de menselijke natuur om steun en troost te zoeken in de wijsheid van voorouders die ook op de proef zijn gesteld. In de treffende woorden van de voormalige secretaris-generaal van de VN, James Hammarskjold, die de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog memoreerde: “De VN is niet opgericht om de mensheid naar de hemel te leiden, maar om haar te redden van de hel.”

Deze woorden zijn relevanter dan ooit. Zij roepen ons allen op onze individuele en collectieve verantwoordelijkheid te nemen om de voorwaarden te scheppen voor een veilige en harmonieuze ontwikkeling van toekomstige generaties. Dit vereist de politieke wil van alle betrokkenen.

Wij zijn bereid tot dit eerlijke werk en zijn ervan overtuigd dat de continuïteit van de wereldorde alleen kan worden gewaarborgd door een terugkeer naar de wortels van de diplomatie van de Verenigde Naties, gebaseerd op het belangrijkste beginsel van het Handvest, namelijk de eerbiediging van de soevereine gelijkheid van de Staten.

Einde vertaling


In mijn nieuwe boek “Inside Corona – The Pandemic, the Network and the Backers – The Real Goals Behind Covid-19” laat ik aan de hand van uitgebreide gelekte data-analyse zien hoe de pandemie door verschillende organisaties in verschillende fasen werd voorbereid, waarbij de actieve voorbereidingsfase rond 2016/2017 begon. Daarnaast laten de gegevens ook zien welke overkoepelende doelen deze organisatoren nastreven en hoe de pandemie voor hen de weg baant om deze doelen te bereiken.

Het boek is op dit moment verschenen en kan exclusief hier rechtstreeks besteld worden via J.K. Fischer Verlag.

Klik hier voor het nieuwe boek