Redactionele aanbeveling: – Beeldmateriaal over de maanlanding vervalst? | door Markus Fiedler – apolut.net

redactionele-aanbeveling:-–-beeldmateriaal-over-de-maanlanding-vervalst?-|-door-markus-fiedler-–-apolut.net

21-10-22 03: 56: De eerste maanmissie in het jaar 1969 was zeker de meest bekeken wereldwijde uitzending ooit. Belangrijk in dit verband was de demonstratie van de technische superioriteit van de supermacht VS ten opzichte van zijn concurrent, de USSR.

Dit werd namelijk voorafgegaan door de omloopbanen van een hele reeks kleine satellieten uit het Oostblok. Deze allereerste pogingen in de ruimte werden “Spoetnik” genoemd, wat in het Russisch staat voor “metgezel” of “companion”, of in de astronomische context voor satelliet.(1) Hoe kwam het tot stand?

De race naar de ruimte

Dwight D. Eisenhower kondigde op 29. Juli 1955 de lancering van een programma voor een Aardse satelliet. De Sovjet-Unie beantwoordde deze aankondiging slechts vier dagen later met een soortgelijke aankondiging.(2) Tegen de achtergrond van de ondertussen voortdurende koude oorlog tussen de twee supermachten moest dit worden gezien als een “sportieve” wedstrijd om te laten zien wie de betere ingenieurs en technici had. De VS verloren de race met knal en trompet.

Al op 4 oktober 1957 was de USSR de allereerste die een object onverwacht vroeg de ruimte in katapulteerde door middel van een R-7 intercontinentale ballistische raket. Deze satelliet “Spoetnik 1” veroorzaakte de zogenaamde Spoetnikschok in de VS.(3)

Op de pagina’s van SWR lezen we:

Toen 1957 de Sovjet-Unie met de “Spoetnik” de eerste satelliet de ruimte in lanceerde, voelden de VS zich uitgedaagd. Raketingenieur Wernher von Braun spreekt 1959 heel expliciet over de politiek-militaire betekenis van de ruimtevaart.(4)

Een reeks Spoetnik-satellieten die volgde, liet de VS zien dat de Russen de VS zo ver voor waren op het gebied van ruimtevaart.

De satellieten vervoerden ook levende wezens. De bekendste hond heette Laika en was het eerste aardse wezen in de ruimte. Zij bereikte de baan met “Spoetnik 2“, maar stierf daar al na enkele uren door onvoldoende technologie, hetgeen wereldwijde rouw veroorzaakte.(5)

De satelliet “Spoetnik 5” werd gelanceerd op 19. Augustus 1960 en daarmee onder andere twee andere vrouwtjes, die ook weer ongedeerd de grond bereikten. Een van de teven met de naam Strelka bracht vervolgens zes pups ter wereld, waarvan er een werd geschonken aan de dochter Caroline van de Amerikaanse president John F. Kennedy.(6)

Het ene Russische record volgde op het andere. Het eerste object in de ruimte. Het eerste levende wezen in de ruimte. Het eerste levende wezen dat terugkeert, ook gelanceerd door de Russen. En dan was er nog het mediaspektakel van de eerste kosmonaut Yuri Gagarin in een baan om de aarde in het jaar 1961.

Hij werd officieel in een baan om de aarde gebracht door een R-7 intercontinentale raket aangevuld met een derde trap. Hieruit bleek duidelijk dat de Russen verder waren met rakettechnologie dan de VS. Deze raketten waren afkomstig van het militaire gebruik van de USSR en dat leidde natuurlijk tot onrust in de VS.(7)

Op de pagina’s van Deutschlandfunk kunt u erover lezen:

Voor de VS was de eerste vlucht van een mens een schok – en met veel meer impact dan de lancering van de eerste satelliet Spoetnik drieënhalf jaar eerder. Slechts enkele dagen later mislukte ook de invasie van Cuba in de Varkensbaai. De jonge president John F. Kennedy stond onder zware druk – en moest een doel stellen voor de natie.”(8)

Dus, onder deze indruk en de Amerikaanse ziel verwond door de vele technische mijlpalen van de USSR, kondigde John F. Kennedy op 12. September 1962 dat de VS naar de maan wilde.

Hij zei:

Sommigen zeggen, waarom de maan? Waarom kiezen we het als onze bestemming? En ze kunnen net zo goed vragen, waarom de hoogste berg beklimmen? Warum vor 35 Jahren den Atlantik überfliegen? We besloten naar de maan te gaan. We hebben besloten om binnen dit decennium naar de maan te gaan – niet omdat het gemakkelijk is, maar omdat het moeilijk is.”(9)

In klare taal betekende dit dat de VS nog maar iets meer dan 7 jaar had om dit doel te realiseren, anders zou het opnieuw zijn zelfopgelegde doelen niet hebben gehaald, wat funest zou zijn geweest voor het externe imago van de zo zelfverzekerde natie.

Space Fever

Bovendien was Kennedy’s toespraak een typische toespraak van een VS-Amerikaan met veel pathos. Doen wat niemand ooit eerder heeft gedaan. Een terugkerend motief van pioniers dat door de nog jonge Amerikaanse geschiedenis loopt. In het verlengde hiervan vinden we zeer vergelijkbare inleidende woorden in een bekende televisieserie uit die tijd:

De ruimte, de laatste grens. […] Om vrijmoedig te gaan waar niemand eerder is gegaan.”

Dit is het originele citaat uit de serie Star Trek:

De ruimte: de laatste grens. […] To boldly go where no man has gone before.”(10)

De serie Star Trek (in Duitsland: Raumschiff Enterprise) begon zijn succesverhaal in de VS in het jaar 1966, wat waarschijnlijk geen toeval was, de hele natie zat steeds meer in de ruimtekoorts.(11)

Slechts twee jaar later in het jaar Odyssee im Weltraum“ (Originaltitel: 2001: A Space Odyssey), een speelfilm met tal van unieke kenmerken, zowel in de plot als in de filmische trucs alleen al. Daartoe behoren de weergave van gewichtloosheid, realistisch ogende vluchten van ruimteschepen of bijvoorbeeld de realistisch ogende weergave van het maanoppervlak. De effectenspecialist Douglas Trumbull was verantwoordelijk voor dit visuele vuurwerk.(12) Deze kaskraker op het bioscoopscherm werd een jaar later gevolgd door NASA’s kaskraker voor televisiekijkers.

Want net op tijd kort voor het einde van het decennium haalde de VS het ook echt. Ze brengen een bemande missie naar het maanoppervlak en terug naar de aarde in één stuk.

En dit alles in het jaar 1969. Te beginnen met de voorbereidingen in januari van dat jaar, op 20. Mag het transport van de grootste draagraket “Saturn V” met een lengte van 110m naar het lanceerplatform, de lancering van de landingsmodule “Apollo 11″ met de raket op 16. Juli 1969, der Mondlandung am 20. Juli, de terugvlucht op dezelfde dag en de succesvolle landing op aarde op 24. Juli.(13)

Samenzweringstheorieën”

Vrij snel na de maanlanding rezen er echter twijfels over de echtheid ervan. Deze twijfel werd verder aangewakkerd door de publicatie van een uitgebreide stapel beeldmateriaal, die voor iedereen beschikbaar is op de website van de NASA.(14) Op basis van allerlei vreemde waarnemingen op het film- en beeldmateriaal werd de kritiek steeds luider dat de hele maanmissie, of in ieder geval het deel van de maanlanding, een listig geënsceneerde voorstelling was om te doen alsof de VS een vermeende technische voorsprong hadden, die in deze vorm in feite niet bestond.

Te beginnen met critici als William Charles Kaysing, die in de 1960s een werknemer was bij een NASA-leveringsbedrijf voor raketmotoren genaamd “Rocketdyne” en het boek schreef “We gingen nooit naar de maan“,(15) tot en met critici van nu.

Iedereen die ook maar de geringste twijfel uit over de maanlanding wordt door de media automatisch geclassificeerd als klassieke samenzweringstheoretici. Dit betekent “crackpots” en “kwakzalvers”. Ga alsjeblieft verder, er is hier niets te zien. Dat is de centrale stelling van deze zelfbenoemde kwaliteitsmedia. Maar u zou geen lezers en kijkers van onafhankelijke media als Apolut.net zijn als u genoegen nam met zo’n onhandig idee van “one trick ponies” zonder enige expertise uit het universum van ARD, ZDF en co.

Beeldmateriaal voor propaganda

Relatief snel kwam bijvoorbeeld de hint dat Stanley Kubrick mogelijk in enigerlei vorm betrokken was bij een veronderstelde enscenering van de maanlanding, die William Karel satirisch overdreef in een mockumentary getiteld “Kubrick, Nixon and the Man in the Moon“. Tot het einde toe gaf het programma de indruk een authentieke documentaire te zijn. Pas als je de outtakes in de aftiteling van het programma ziet, besef je dat het een bespotting van de kijker is, die hem of haar in opperste verwarring achterlaat.(16)

Is er dan echt geen motief om de maanlanding in een filmstudio of op een afgelegen plek op aarde te ensceneren? Maar natuurlijk is er zo’n motief: de VS stonden onder grote druk vanwege het tijdschema dat zij zichzelf hadden opgelegd. Ook was de geplande maanmissie, zoals die officieel was aangekondigd, technisch gezien een enkele rit op het scherp van de snede.

Zelfs de kleinste technische fout kon het hele project doen mislukken. Met fatale gevolgen, niet alleen voor de ruimtereizigers, maar voor de hele natie. Dus, vooral tegen de achtergrond dat de VS dringend behoefte hadden aan een PR-succes tijdens de Koude Oorlog, is het niet meer dan logisch om aan te nemen dat zij op zijn minst overwogen een soort valse bodem in de maanmissie in te bouwen, zodat deze in ieder geval niet medisch zou mislukken.

Zelfs als wordt aangenomen dat de maanmissie heeft plaatsgevonden zoals officieel gerapporteerd, zou het ronduit naïef zijn om aan te nemen dat de NASA uitsluitend vertrouwt op de astronauten om foto’s te leveren als bewijs. Wat als dit beeldmateriaal om een of andere reden niet kan worden gebruikt of de aarde niet bereikt? Het is dus helemaal niet vergezocht om hier te veronderstellen dat er passend beeldmateriaal is gemaakt voor propagandadoeleinden.

En het is precies op dit gebied dat de in dit artikel gestelde vraag zich beweegt. Zijn er aanwijzingen dat beeldmateriaal van het maanoppervlak misschien helemaal niet daar is genomen, maar in een studio ergens op aarde?

Daartoe worden hier slechts twee verschijnselen uit de beeldopnamen van de NASA nader onderzocht.

De wuivende vlag

Steeds weer hoort men over wuivende vlaggen op het maanoppervlak. In Wikipedia staat onder het kopje “Samenzweringstheorieën over de maanlanding” het volgende:

Uit filmbeelden van het hijsen van de Amerikaanse vlag blijkt dat de vlag aanvankelijk bewoog. Aangezien de maan geen atmosfeer heeft, concluderen complottheoretici dat dit op de maan niet mogelijk was. De beweging van de vlag werd echter niet veroorzaakt door wind, maar door aanhoudende trillingen in een vacuüm na contact met de vlaggenmast (vergelijkbaar met de trilling van een slinger). Aangezien er geen wrijving van de vlag tegen de lucht is, worden schommelingen en trillingen van een vlag op de maan – veroorzaakt door het slaan van de mast of het rechtop zetten van de vlag – alleen gedempt door de stijfheid van de stof.”

Deze algemene tekst wordt gevolgd door een ander deel over de Apollo-maanmissie 11. Deze mist echter de kern van het probleem. Het betoogt over een vraag die helemaal niet overeenkomt met het probleem.

Het is goed mogelijk dat personen ook commentaar hebben gegeven op foto’s van Apollo 11. Deze missie stond echter nooit op de voorgrond in het debat over vreemde bewegingen van de vlag.

In plaats daarvan is er een interessante video uit het materiaal van de Apollo maanmissie 15.

Om precies te zijn is dit de filmclip met de identifier “a15v.1485548.mpeg”.(17) Deze video is beschikbaar sinds . Und zwar unter dem Titel „Apollo 15 flag waving“.(18) Übrigens wird hier mittels sogenanntem Shadowban das Auffinden dieses Videos seitens YouTube erschwert. Het anders zo intelligente zoekalgoritme van YouTube is hier plotseling zo dom als je niet de exacte titel van de video invoert in de zoekfunctie van YouTube.

Wat is er in de video te zien? Nadat de vlag in de maangrond is gestoken, staat hij na korte tijd helemaal stil. Een astronaut poseert voor de vlag, zijn collega neemt een foto van hem. De vlag blijft stilstaan. De hele scène is ook opgenomen door een filmcamera. Vanaf minuut 2: 36 zie je duidelijk iets wat niet had mogen gebeuren. Een astronaut loopt langs de stilstaande vlag voor de camera zonder hem aan te raken. Maar de vlag wordt afgeketst zonder hem te raken! Het beweegt in de richting van de astronaut, zwaait een paar keer heen en weer en blijft weer in de ruststand staan. En dit gedrag is precies zoals de natuurkundige zou verwachten met een bestaande atmosfeer en luchtwervelingen. Siehe Video 1.

Video 1: Video geplaatst op Youtube van de Apollo 15 maanlanding. Originalvideo der NASA mit der Kennung a15v.1485548.mpeg(19)

Wie kann man dieses Auslenken der Flagge erklären? Er zijn verschillende mogelijkheden.

Mogelijkheid 1: De mast is verplaatst.

Op de beelden is alleen het zwaaien van de vlag te zien. Er is geen doorbuiging van de vlaggenmast of de dwarsbalk te zien. Zelfs niet in slow motion of vergrote delen. De doorbuiging is echter alleen zichtbaar als de vlaggenmast of de dwarsbalk draait. Dit sluit een mechanisch effect via de vlaggenmast uit.

Mogelijkheid 2: De vlag wordt door iets geduwd.

Er zijn hier verschillende scenario’s denkbaar. Een afbuiging van de vlag door zichtbare objecten van welke aard dan ook kan echter niet worden aangetoond op basis van het beeldmateriaal.

Mogelijkheid 3: De astronaut buigt de vlag af via een statische lading van zijn ruimtepak. Dit zou inderdaad de meest waarschijnlijke van alle denkbare mogelijkheden zijn en zou ook in overeenstemming zijn met de manier waarop de vlag wordt bewogen.

In feite waren de bijbehorende gevaren met statische ladingen van de ruimtepakken een veel besproken onderwerp in NASA tijdens Apollo 11. De pakken konden geladen raken, volgens een NASA-document getiteld “Statische elektriciteit in de apollo ruimtevaartuigen” van auteurs Andrew E. Potter Jr. en Benny R. Baker van 1969.(20) Dit besprak bijvoorbeeld een mogelijke vonk als gevolg van statische ontlading in de landingsmodule.

Als men echter naar omringend videomateriaal kijkt, passeert de astronaut vaak dichter bij de vlag of stopt ernaast zonder een overeenkomstig elektromagnetisch effect van een statische lading. De vlag beweegt hier niet. Zo staat de astronaut één minuut voordat de vlag beweegt vlak naast de mast. En dat zorgt niet voor een afbuiging van de vlag. Dit spreekt een statische lading van het ruimtepak of de emissie van andere elektromagnetische velden tegen.

Het probleem met de bewegende vlag wordt eigenlijk besproken op de NASA pagina’s. Interessant genoeg sluiten ze ook statische lading van het pak of elektrische velden uit als oorzaak van de beweging van de vlag.

Op de pagina met de video in de hoofdtekst staat hetzelfde:

Let op de lichte beweging van de rechter benedenhoek van de vlag nadat Dave voorbij kwam. Journalisten hebben een aantal mogelijke oorzaken gesuggereerd: (1) Dave kan met zijn linkerarm tegen de vlag hebben gestoten toen hij passeerde; (2) hij kan met zijn laars wat vuil hebben geschopt dat de onderkant van de vlag heeft geraakt; (3) hij kan met zijn laars een hoop vuil opzij hebben geduwd dat de vlaggenmast heeft geraakt; (4) de impact van zijn laarzen op de grond toen hij langsliep kan de vlaggenmast hebben doen schudden; 5) hij kan een statische lading hebben gedragen die het vlaggenmateriaal aantrok; 6) de vlag kan zijn verstoord door de uitstoot van de rugzak.]

[Nadenkend over deze mogelijkheden zijn de nummers 5 en 6 zeer onwaarschijnlijk, aangezien er geen bewijs is van soortgelijke vlagbewegingen tijdens de Apollo-missies 14, 16 en waarvoor we goede video’s of, in het geval van Apollo 14, films hebben […].”(Machine translation) (21)

De auteur van de tekst maakt vergaande overwegingen over de afstand van de passerende astronaut tot de vlag en concludeert met een zekere waarschijnlijkheid dat de astronaut de vlag met zijn elleboog kan hebben geschampt.

Op basis van de omringende beelden kan men echter heel goed de afstand van de astronaut tot de vlag schatten. De astronaut was te ver weg van de vlag om hem aan te raken. Bovendien zou het stoten van de vlag met de elleboog er aanvankelijk toe hebben geleid dat de vlag van de astronaut afboog. Daarentegen werd de vlag in de film eerst naar de astronaut getrokken.

Interessant is dat de olifant in de kamer hier op de pagina’s van NASA niet aan de orde komt. En dat brengt ons bij de mogelijkheid die hier het meest waarschijnlijk is.

Mogelijkheid 4: De vlag is in beweging gezet door de lucht. De astronaut creëert door zijn snelle beweging een luchtwerveling achter zich die de vlag aantrekt. Deze mogelijkheid sluit echter uit dat de foto op de maan is genomen. Volgens de unanieme mening is er daar geen atmosfeer.

Foto’s van een vreemde zon

Er zijn verschillende foto’s van de Apollo maanmissie 12 die tegen de zon zijn genomen. Bezug nehmen möchte ich hier auf das Foto „AS12-46-6739HR.jpg“.(22) Siehe Abb.1.


Behalve dat de zon op de foto ongewoon groot lijkt, is er nog een ander interessant kenmerk.

Als je de foto in een beeldbewerkingsprogramma veel donkerder maakt en het contrast verhoogt, kun je een vreemde puntvormige en ook een ringvormige structuur in de zon zien. Bovendien is een diagonale lijn te zien die door de zon loopt, maar dit is het gevolg van een lens- of diafragma-effect van de camera. Zie Fig.2.

Fig.2: Beeld als Fig.1, contrast en helderheid veranderd in het beeldbewerkingsprogramma GIMP.

Nu zou men dit kunnen afdoen als een artefact in deze ene foto, dat te wijten is aan een of andere fout in de fotografie. Diese Anomalie wiederholt sich allerdings in den Mondfotos von Apollo 12, Apollo 14, Apollo 15, Apollo 16 und Apollo 17.

B Of het nu met analoge film of met een digitale beeldsensor is, men verwacht slechts twee dingen. Ofwel is de zon alleen herkenbaar als een witte schijf vanwege het ontoereikende dynamische bereik van analoge films of digitale beeldsensoren, ongeacht de mate van latere beeldbewerking, ofwel heeft de film of sensor een dermate groot dynamisch bereik of wordt de lichtinval in de camera zodanig verzwakt dat de oppervlaktestructuur van de zon met de talrijke protuberansen herkenbaar wordt. Deze protuberansen zien er echter heel anders uit dan wat we op de foto zien.

Wat we hier op de foto’s zien komt bijna exact overeen met het beeld van een spot. NASA ontkent echter dat er een andere lichtbron op de maan was dan de zon.(27) Maar als men op basis van het fotomateriaal tot de conclusie komt dat de vermeende zon een schijnwerper moet zijn geweest, twijfelt men er automatisch aan dat de foto’s op de maan zijn genomen.

Verzoek aan NASA

Natuurlijk is het interessant te weten wat NASA’s standpunt is over deze fenomenen. Daarom schreef ik een persvraag aan NASA en stuurde deze vraag naar verschillende mogelijke e-mailadressen, in de hoop dat ten minste één van hen terug zou schrijven.(28) Tot nu toe heb ik geen antwoord ontvangen. De termijn van 5 dagen is op het moment van publicatie van dit artikel ook overschreden.

Mocht iemand van NASA contact met mij opnemen, dan zal dit als een noot in dit artikel worden toegevoegd en zal de volledige tekst als een nieuw artikel op Apolut.net worden gepubliceerd.

Verdere punten van kritiek

Naast vele andere anomalieën, die werden gevonden in talrijke andere foto’s van alle maanlandingen, worden ook zeer fundamentele technische problemen in detail besproken onder de critici van de maanlanding.

Bijvoorbeeld, de lancering van de “Saturn V” draagraket wordt door alle critici onbetwist. Ook het feit dat deze raket in principe een navenant grote lading naar de maan zou kunnen vervoeren, staat buiten kijf.

Anderzijds komen bij de maanmissie onder meer de volgende vragen naar voren:

  • Heeft NASA werkelijk ooit mensen buiten de baan van de aarde vervoerd en terug naar de aarde gebracht?

  • Zijn er ooit mensen op de maan geweest met de Apollo 11 t/m 37
    Dit verwijst hoofdzakelijk naar het eenmotorige ontwerp van het Lande-toestel en het Ascent-toestel met vast gemonteerde straalpijpen.

  • Ris de brandstof van de maanlandingsmodules voldoende voor de missie?
  • Zouden de astronauten echt weer staand kunnen opstijgen met de stijgmodule of zouden ze door de optredende traagheidskrachten in elkaar gezakt zijn?

  • In verband met de creatie van het beeldmateriaal wordt steeds weer de volgende technische vraag gesteld?

    • Hoe hebben de astronauten de films van de Hasselblad camera’s die ze gebruikten veranderd terwijl ze handschoenen droegen?

    Er zijn veel kritische lezingen en lange discussies over deze vragen. Robert Stein houdt zich al meer dan twee decennia bezig met het onderwerp van de maanlanding en heeft hierover verschillende lezingen gegeven. Een van deze lezingen wordt aanbevolen als voorbeeld, ook al kan men niet alle argumenten daarin volgen. Maar het toont het scala aan argumenten van de critici en de reactie van NASA’s voorstanders. De lezing uit het jaar 2018 heet “Apollo, Kubrick and the Moon – Robert Stein” en is te vinden op YouTube.(29) Natuurlijk alleen als je er specifiek naar zoekt. Ook hier blijkt dat als je veel termen uit de titel van het programma invoert, eerst alleen andere films worden getoond die niet kritisch zijn over NASA, die overigens niet eens de vereiste zoektermen bevatten. Je moet de titel exact invoeren om dit programma als eerste in de zoekresultaten te zien.

    De video wordt daarom ook door YouTube in de zogenaamde Shadowban geplaatst. Dit is hetzelfde fenomeen dat de vlaggenvideo overkwam. Het bereik van beide media wordt bewust geminimaliseerd. Dit is een volstrekt ondemocratische procedure die de meningsvorming van de burgers over dit onderwerp bewust belemmert of onmogelijk maakt. Dit is duidelijk ongrondwettelijk vanwege de marktmacht en monopoliepositie van YouTube.(30) Maar dat is niet het onderwerp van dit artikel.

    Conclusies

    We kunnen concluderen dat NASA uiterst dubieus beeldmateriaal heeft gebruikt om de maanlanding in de media te begeleiden. Een huidige vervalsing van het videomateriaal over de Apollo-missie 15 is waarschijnlijk.

    Dat betekent dat de hier besproken videofilm waarschijnlijk in een studiosetting op aarde is opgenomen en niet op het maanoppervlak.

    Als de genoemde video van Apollo 15 een vervalsing is, dan zijn tijdelijk omliggende videosequenties en foto’s ook ontmaskerd als vervalsingen omdat ze exact dezelfde setting laten zien.

    Wat de meeste foto’s die gemaakt zijn als “bewijs” van een maanlanding diskwalificeert.

    Hetzelfde geldt voor alle foto’s met de vreemde zon. Alle omringende foto’s van dezelfde film in elk geval moeten ook als vervalsingen worden beschouwd als we aannemen dat de gefotografeerde zon een vervalsing is. Bovendien maakt de besproken foto van Apollo 12 bijvoorbeeld ook deel uit van een panoramaserie. Daarin wordt de omgeving op de maan of het decor in de filmstudio gedetailleerd weergegeven. Alle foto’s die dezelfde details van deze setting laten zien, ook al is het maar vanuit een andere hoek, worden ook uitgesloten als bewijs voor een maanlanding, omdat de hele setting dan nep is als er maar één foto van wordt beschouwd.

    Het probleem kan worden uitgebreid naar de Apollo-missies 14, 15, 16 en 2014 vanwege vergelijkbare foto’s. Als de beeldopnamen inderdaad vervalsingen zijn, dan heeft NASA het publiek op frauduleuze wijze misleid.

    Zoals in de inleiding al werd vermeld, zou men verwachten dat NASA voor een dergelijk prestigieus evenement een dubbele bodem zou trekken en parallel aan de eigenlijke maanlanding extra PR-beeldmateriaal van hoge kwaliteit zou maken om het evenement met zoveel mogelijk propaganda over de wereld te verspreiden.

    In dit verband is echter geen publicatie van NASA bekend waarin deze procedure werd toegegeven. NASA blijft vasthouden aan de authenticiteit van de foto’s en dus aan de authenticiteit van de maanlandingen. Bovendien werden onlangs nog meer bewijsfoto’s van een maansonde geleverd, genomen vanaf een hoogte van 20km, die zelfs de voetafdrukken op het maanoppervlak en de kraters zouden tonen die door de motoren van respectievelijk de landingsmodules Apollo 12 en Apollo 14 zijn ontstaan. Deze kraters hebben een aanzienlijke omvang in het beeldmateriaal en gaan veel verder dan de afmetingen van de landingsshuttles. Das berichtete und zeigte „der Spiegel“ in einem Videobeitrag aus dem Jahr 2019.(31)

    Abb.3: Screenshot aus dem Videobeitrag des Magazins „DER SPIEGEL“, Quelle, siehe ( Want in het oorspronkelijk gepubliceerde beeldmateriaal van Apollo 12 en 14 waren onder de maanshuttles geen motorkraters van deze omvang te zien, hooguit een stukje blootgelegde en licht verkleurde maanbodem zonder stof.(33)

    Hieruit kunnen verschillende conclusies worden getrokken: Of de oude foto’s zijn PR-foto’s en nep, of het recente fotomateriaal is nep, of verkeerd geïnterpreteerd, of beide fotoseries zijn nep.

    De vraag of NASA werkelijk verschillende astronauten naar de maan heeft gestuurd, kan met deze analyse echter niet worden beantwoord. Er zijn auteurs die uit afwijkingen in het beeldmateriaal concluderen dat de maanlanding niet echt heeft plaatsgevonden. Maar dit is niet overtuigend beargumenteerd in termen van logica. Dat er geen bewijs is voor de maanlanding betekent niet automatisch dat die niet heeft plaatsgevonden. Deze verkeerde conclusie wordt “jumping to conclusions” genoemd.

    Maar, en hier moet men het eens zijn met de vele critici van NASA, niet-authentiek beeldmateriaal roept natuurlijk op zijn minst de vraag op of de hele gebeurtenis of op zijn minst delen ervan in feite nep zijn.

    Stel je een proces voor waarin de alibi’s van een verdachte plotseling een luchtnummer blijken te zijn. In dergelijke procedures zijn delinquenten vaak tot zware straffen veroordeeld op basis van indirect bewijs (zonder daadwerkelijk bewijs).

    Het is in dit verband ook jammer dat NASA helaas alle originele verslagen van de maanmissies kwijt is.(34) (35 Bovendien is NASA momenteel niet in staat de technologie uit de 1960 jaren te reproduceren, wat enigszins jammer is. Vandaag is de NASA niet in staat, of slechts zeer langzaam, om de talrijke technische problemen van een nieuwe maanmissie volledig op te lossen.(36) (37) Jaren geleden 50 waren deze problemen in zeer korte tijd onder controle. Tenminste dat is het officiële verslag.

    Of u NASA hier vertrouwt of niet is aan u. Meine Frau sagte jedenfalls beim Anblick der folgenden Detailaufnahme der handwerklichen Meisterleistung des Landemoduls Apollo 12:

    Abb.4: Landemodul Apollo 12 (Foto der NASA, Nummer AS2019HR, geringe Auflösung) (38)

    „Damit fliegt man doch nicht zum Mond. Mit sowas macht man Seifenkistenrennen.“

    Quellenangaben und Anmerkungen:

    (17) Video a15v.1485548.mpeg

    (Oké. Ik heb hier een back-up gemaakt zodat ik dat er allemaal in krijg. Zo, dat is goed. Goed. Ik heb de berg, ik heb de LM. Great.

    [While Jim salutes, Dave takes four photos, AS15-92- 12444 to 12447. Frame 12447 is daarvan de beste.]

    [Journalist Ron Creel merkt op dat in 12446 het voorste deel van het linker voorspatbord lijkt te ontbreken. AS15-82- 11121, which was taken at Station 9a during EVA-3, also shows the front section missing. In een brief van 4 februari 1996 zei Dave: “Ik herinner me geen problemen of abnormale omstandigheden met de spatborden van LRV. Als ik me goed herinner, werden ze allemaal naar behoren ingezet (op 120: 30: 52), en we hebben er verder nooit aandacht aan besteed.” Echter, tijdens de Apollo 16 missie, tijdens een pre-EVA-3 gesprek met Commandant John Young op 163: 51: 50 over stofproblemen die zouden kunnen optreden als gevolg van een spatbordverlies laat in EVA-2, zei Cap Com Tony England, “Er was een opmerking van de Apollo Ik begrijp het niet, maar dat is wat ze zeiden.” Creel heeft een samenvatting gegeven ( 1,3 Mb PDF ) van de spatbordverlengingen die zich bij alle drie de rover-missies hebben voorgedaan]

    Videoclip 2 min 50 sec ( 0,7 Mb RealVideo of 25 Mb MPG )

    148: 55: (Pause)

    (21) https://www.hq.nasa.gov/alsj/a15/a15.clsout2.html

    Journalisten hebben een aantal mogelijke oorzaken gesuggereerd: (1) Dave kan met zijn linkerarm tegen de vlag hebben gestoten toen hij voorbij liep; (2) hij kan met zijn laars tegen vuil hebben geschopt dat de onderkant van de vlag heeft geraakt; (3) hij kan met zijn laars een hoop grond opzij hebben geduwd dat tegen de vlaggenstok heeft gedrukt; (4) de impact van zijn laarzen op de grond toen hij voorbij rende kan de vlaggenstok hebben geschud; (5) hij kan een statische lading bij zich hebben gedragen die het materiaal van de vlag heeft aangetrokken; (6) de vlag kan zijn verstoord door de uitstoot van de rugzak.]

    [Bij het overwegen van deze mogelijkheden zijn de nummers 5 en 6 zeer onwaarschijnlijk, aangezien er geen bewijs is van soortgelijke vlagbewegingen tijdens de uitzendingen van de Apollo 14, 16 en 17 waarvan we goede video- of – in het geval van Apollo 14 – filmbeelden hebben. Wat de voetstoten betreft, kunnen we de grond zeker zien bewegen wanneer vlaggenstokken en kernen in de grond worden geslagen, maar de bewegingen strekken zich slechts enkele centimeters naar buiten uit en omdat de Apollo 14 vlag naar de LRV TV-camera wijst, komt Dave waarschijnlijk niet dicht genoeg bij de vlaggenstok om zijn voetstappen een merkbaar effect te laten hebben. Evenzo lijkt het niet waarschijnlijk dat hij dicht genoeg bij de vlaggenstok kwam om deze met een verplaatste hoop vuil te verplaatsen.]

    [De mogelijkheid dat Dave wat vuil hoog genoeg schopte om de onderkant van de vlag te raken is niet uitgesloten, hoewel in de vele gevallen waarin we goede TV-beelden hebben van vuil dat voor de rennende astronauten uitvliegt, de meeste deeltjes een relatief vlakke baan hebben en na ongeveer een meter landen. Buzz Aldrin deed inderdaad een aantal doelbewuste testtrappen om te zien wat er gebeurde en hoe de sprays eruit zagen onder verschillende lichtomstandigheden. This is discussed after 110: 18: 31. Buzz merkt op: “Houston, het is heel interessant om op te merken dat wanneer ik met mijn voet materiaal (geforceerd) schop, zonder atmosfeer hier, en deze zwaartekracht (geforceerd) ze lijken te vertrekken, en de meeste hebben ongeveer dezelfde vertrekhoek en snelheid. Van waar ik sta, zal een groot deel van hen op een bepaalde afstand inslaan. Verschillende (onduidelijke) percentages zijn, natuurlijk, dat zal (onduidelijke) verschillende gebieden uit (onduidelijke) het is sterk afhankelijk van (onduidelijke) de initiële baan naar boven (onduidelijke) bepalen waar de meerderheid van de deeltjes neerkomen, (onduidelijke) terrein.”]

    [Mijn indruk is dat weinig, of geen, deeltjes boven kniehoogte komen.]

    [Een waarschijnlijke verklaring is dat Dave met zijn arm over de vlag ging toen hij voorbij rende. Zoals op de TV te zien is, draagt hij de Hasselblad-camera die hij net van Jim heeft gekregen en het lijkt erop dat, als hij de vlag al streelde, hij dat deed met zijn linker elleboog. Om deze mogelijkheid te controleren heb ik drie beelden van de scène vergeleken: (1) Jims vierde toeristische foto van Dave, AS15-92-12451; (2) het tv-beeld van Dave terwijl Jim die foto nam; en (3) het tv-beeld van Dave toen hij langs de vlag liep nadat het nemen van de foto was voltooid. The results are summarized in a labeled detail from 12451.]

    [Because the TV camera is not visible in 12451, I have estimated its location from Dave’s fourth photo of Jim, AS15-92- Met deze geschatte cameralocatie geven de vier groene lijnen de relatieve verticale locaties aan van de bovenkant van de vlag waar deze aan de vlaggenstok is bevestigd, de bovenkant van het hoofdgedeelte van Dave’s PLSS, de onderkant van de vlag waar deze aan de vlaggenstok is bevestigd, en de onderkant van Dave’s PLSS. Relatieve verticale locaties kunnen worden gemeten als de snijpunten van de lijnen met een verticaal vlak zoals de linkerrand van het beeld.]

    [Hoewel Fendell zijn doel naar rechts en vervolgens naar boven beweegt met kleine hoeveelheden tussen de tijd die Jim neemt 12451 en de tijd die Dave kruist tussen de camera en de vlag, veranderen de relatieve locaties en de afstand tussen de boven- en onderkant van de vlag niet en kunnen deze bijgevolg worden gebruikt om de boven- en onderkant van Dave’s PLSS zoals te zien in het TV-beeld op 12451 te plaatsen. Omdat Dave met zijn PLSS rechtop stond terwijl Jim zijn foto nam, maar daarna een meer normale houding aannam door ongeveer 10 graden naar voren te leunen terwijl hij rende, heb ik de schijnbare locaties van de boven- en onderkant van het PLSS (rode lijnen) aangepast, zodat ze laten zien waar het PLSS zou hebben gestaan als het volkomen verticaal was geweest.

    Tenslotte heb ik het PLSS (rode rechthoek) geplaatst waar het zou hebben gestaan in 12451 als Jim de foto had genomen op het moment dat Dave langs de vlag rende. Het PLSS kan op twee manieren worden geplaatst. In de eerste heb ik de schijnbare hoogte van Dave’s PLSS gemeten zoals te zien in 12451 en de plaats gevonden waar de bovenste en onderste rode lijnen zo ver uit elkaar liggen. Dit markeerde de plaats van de kant van het PLSS die het dichtst bij de TV-camera was. De rest van de PLSS-omtrek werd vervolgens op schaal getekend. Als alternatief merken wij op dat, in het TV-verslag, de schijnbare lange dimensie van Dave’s PLSS – gemeten langs een lijn met de titel 10 graden ten opzichte van de verticaal – toen hij voorbij de vlag liep, 2,4 maal de schijnbare lange dimensie van zijn PLSS was toen JIm nam 12451. Dit betekent dat de voorkant van het PLSS op het eerste tijdstip 2,4 keer zo ver van de TV is als op het tweede tijdstip. Dit zou het PLSS iets dichter bij de TV-camera plaatsen dan ik in het gelabelde detail.]

    [Het resultaat is niet eenduidig. De geschatte PLSS-locaties maken het mogelijk dat Daves elleboog de vlag kan hebben geraakt; maar net niet of nauwelijks. Dit kan in overeenstemming zijn met de lage amplitude van de waargenomen beweging, in die zin dat de lage amplitude slechts een lichte verstoring suggereert, zoals zou kunnen zijn gebeurd als Dave de vlag nauwelijks met zijn elleboog heeft aangeraakt.]

    (28) Verzoek aan NASA in formulering:

    aan: public-inquiries@hq.nasa.gov, bert.ulrich@nasa.gov, stem@mail.nasa.gov, james.j.russell@nasa.gov

    Geachte heer of mevrouw,

    betreffende een Apollo 12 image capture en Apollo 15 video capture, zou ik graag uw mening krijgen.

    1.
    In het onderstaande verwijs ik naar de volgende im See attached edited photo.

    Please explain how you think this phenomenon should be interpreted.

    2.
    In the following I refer to the following video from your online library:
    https://www.hq.nasa.gov/alsj/a15/a15v.
    https://www.hq.nasa.gov/alsj/a15/a15.clsout2.html

    In this video, at 1: 25 minutes, you can see the flag move as the astronaut hops past the flag.

    Please explain how you think this phenomenon should be interpreted.

    ( “Die Organisation der Wikipedia ist verfassungswidrig | #02 Wikihausen”. 20.04.2019

    https://youtu.be/4i61bpRsZQ8

    +++
    U kunt de Apple en Huawei winkels bereiken via onze homepage. Hier is de link: https://apolut.net/app/

    De apolut app is ook te downloaden (als zogenaamde standalone of APK app) op onze homepage. U kunt de app downloaden op uw smartphone via deze link: https://apolut.net/apolut_app.apk

    +++
    Abonnieren Sie jetzt den apolut-Newsletter: https://apolut.net/newsletter/

    +++
    Ihnen gefällt unser Programm? Informatie over ondersteuningsmogelijkheden vindt u hier: https://apolut.net/unterstuetzen/

    +++
    Unterstützung für apolut kann auch als Kleidung getragen werden! Here is the link to our fan shop: https://harlekinshop.com/pages/apolut