Redactionele aanbeveling: – Daniele Ganser – De initiële vonk

redactionele-aanbeveling:-–-daniele-ganser-–-the-initial-spark

17-11-22 04: 41: 00,

Nadat de Oekraïense president Viktor Janoekovitsj in november weigerde een associatieovereenkomst met de EU te ondertekenen 2013, vonden grote demonstraties plaats op het bekende Maidanplein in de hoofdstad Kiev. Am 15. In december 2013 bezocht de Amerikaanse senator John McCain het protestkamp op de Maidan en moedigde de demonstranten aan de Oekraïense regering omver te werpen (1).

Eind februari escaleerde de situatie op de Maidan. Am 20. In februari 2014 vond een bloedbad plaats toen sluipschutters vanuit verschillende huizen op politieagenten en demonstranten schoten, waarbij meer dan 40 doden vielen. Er brak chaos uit. Onmiddellijk kregen de zittende regering van president Viktor Janoekovitsj en zijn politie-eenheid Berkut de schuld van het bloedbad. “De wereld mag niet toekijken hoe een dictator zijn volk afslacht”, aldus bokser Vitali Klitschko, die de regering omver wilde werpen, in het Duitse roddelblad Bild. De regimewisseling was succesvol: Janoekovitsj werd omvergeworpen en vluchtte naar Rusland (2).

Maar wie zat er echt achter de coup? “Wie schoot, kun je niet zeggen, ik weet het ook niet,” verklaarde Ina Kirsch, die in 20 was geweest. Ina Kirsch, die in februari in Kiev was en eerder directeur was van het Europees Centrum voor een Modern Oekraïne, zei. “Maar het moet iemand zijn geweest die duidelijk belang had bij escalatie. Dus niet Janoekovitsj, die zichzelf immers niet omver wilde werpen.” Veel van de demonstranten werden betaald, zei Kirsch.

“Er zijn mensen zoals de Amerikaanse miljardair George Soros die revoluties financieren. Soros steunde ook de Maidan, betaalde er mensen – zij verdienden in twee weken meer op de Maidan dan gedurende vier werkweken in West-Oekraïne,” zei Kirsch. Mensen werden ook betaald bij het tegen-evenement, de anti-Maidan, zei hij. “Er waren prijzen voor elk optreden. Ik ken mensen die ’s ochtends geld ophaalden bij de tegendemonstratie bij de Anti-Maidan, vervolgens naar de Maidan gingen en daar weer geld ophaalden. Dit is niets ongewoons in Oekraïne.”(3)

Ook de Duitse televisie ARD deed onderzoek naar de staatsgreep en stuurde een team journalisten naar Oekraïne. “Wij geloven dat veel van de doden op 20. Februari werden doelbewust van bovenaf gedood, of anders gezegd: door professionele sluipschutters”, aldus de Duitse journalist Stephan Stuchlik van het politieke tijdschrift Monitor. “Dit is natuurlijk in strijd met de theorie van het openbaar ministerie: het grootste deel van de Berkut-troepen was, volgens de algemene opinie, beneden op straat.”

Monitor legde in een aangrijpende uitzending uit dat de regering die door de staatsgreep aan de macht kwam, haar vervolging richtte op de Berkut-macht en deze de schuld gaf van het bloedbad. “Het openbaar ministerie zegt: we weten wie schuldig was, het waren de Janoekovitsj-mensen, we kennen de Berkut-soldaten,” zei Stuchlik.

Maar deze stelling klopt niet met de feiten. “Het kan niet zo eenvoudig zijn geweest,” legt Stuchlik uit. “Ten eerste zijn de demonstranten op die dag kennelijk in de rug geschoten, wat belangrijk is omdat een van hun hoofdkantoren, het Hotel Ukraina, zich feitelijk in de rug van de demonstranten bevond op 20. Februari was eigenlijk een van hun hoofdkantoren. Dan hoor je in het radioverkeer van de Janoekovitsj-sluipschutters hoe ze verbaasd zijn dat daar mensen worden gedood – en door professionele schutters die ze niet kennen.” De Berkut, een speciale eenheid van de Oekraïense politie, werd als zondebok voorgesteld (4).

Na de staatsgreep kwamen premier Arseniy Yatsenyuk en president Petro Poroshenko, twee vrienden van de VS die het land in de NAVO willen loodsen, aan de macht in Oekraïne. Momenteel is er in Oekraïne “geen meerderheid voor toetreding tot de NAVO”, gaf de nieuwe president Porosjenko in mei toe 2014, maar hij beloofde zich in te zetten voor het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne. “In het algemeen hebben we een nieuwe veiligheidsalliantie met de VS en Europa nodig om Oekraïne ook militair te beschermen,” zei Porosjenko. “Als president zal ik voor dit bondgenootschap vechten en onmiddellijk besprekingen beginnen” (5).

Terwijl de verdreven president Janoekovitsj asiel kreeg in Rusland, reisde de nieuwe president Petro Porosjenko, die door de staatsgreep aan de macht kwam, naar Washington en hield in september een vlammende toespraak voor het Amerikaanse Congres 2014, waarin hij verklaarde “Ik dank de VS voor hun solidariteit” (6).

Ondertussen moet op basis van beschikbare historische documenten worden aangenomen dat de VS de staatsgreep in Oekraïne in februari hebben gesteund 2014. “Het was een door het Westen gesponsorde staatsgreep, daar bestaat weinig twijfel over,” verklaarde voormalig CIA-officier Ray McGovern. De VS hadden de regering in Oekraïne omvergeworpen en Victoria Nuland had samen met de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne, Geoffrey Pyatt, aan de touwtjes getrokken op het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken (7).

Ook een gedetailleerd onderzoek naar de staatsgreep door politicoloog Ivan Katchanovski van de School of Political Studies van de Universiteit van Ottawa bevestigt dat er in februari een staatsgreep heeft plaatsgevonden in Oekraïne 2014. De Berkut waren slechts de zondebokken die in de val werden gelokt als onderdeel van een valse vlag operatie om de zittende president in diskrediet te brengen.

“Het Maidan bloedbad van 20. Februari 2014 was een succesvolle valse vlag operatie uitgevoerd door de leiders van de Maidan protestbeweging en undercover sluipschutters om de macht te grijpen in Oekraïne,” zegt politiek analist Katchanovski. “De nieuwe regering, die door het bloedbad aan de macht kwam, heeft het onderzoek vervalst” (8).

Een zeer vergelijkbare analyse werd ook gemaakt door de Estse minister van Buitenlandse Zaken Urmas Paet, die in een onderschept telefoongesprek al op 26. Februari 2014, slechts zes dagen na het bloedbad, aan de hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken, Catherine Ashton, dat de dode demonstranten van 20. Februari werd niet vermoord door het regime, maar door hun eigen strijdmakkers, die nu de regering vormen.

Paet zei dat de verwondingen van de dode demonstranten, evenals die van enkele politieagenten die ook op die dagen werden neergeschoten, “van dezelfde signatuur” waren. Hetzelfde type kogels was gebruikt. Paet voegde eraan toe dat er daarom een groeiende “perceptie was dat achter de sluipschutters niet Janoekovitsj zat, maar iemand van de nieuwe coalitie”, d.w.z. de groep rond Porosjenko die door de staatsgreep aan de macht kwam. Ashton was ontsteld over de uitspraken van de Estse minister van Buitenlandse Zaken en antwoordde: “Ik denk dat we een onderzoek willen. Ik bedoel, ik weet het niet. Mijn hemel “(9).

Over deze geheime kant van de internationale politiek was nauwelijks iets te lezen of te horen in de meeste kranten in Europa en Amerika en op de bekende televisiezenders. Daarom heeft de meerderheid van de bevolking nooit de indruk gehad dat de VS zojuist een regering in Oekraïne omver had geworpen.

Toch bevestigde Paul Craig Roberts, die in de Reagan-regering als onderminister van Financiën had gediend, precies dat. “De neo-conservatieven geloven dat de geschiedenis de VS heeft uitgekozen om de hegemonie over de hele wereld te vestigen,” zei Roberts. “Obama benoemde de neo-conservatieve Victoria Nuland tot vice-minister van Buitenlandse Zaken. Het bureau van Nuland werkt samen met de CIA en met door Washington gefinancierde NGO’s en organiseerde de Amerikaanse staatsgreep in Oekraïne” (10).

Victoria Nuland organiseerde de staatsgreep op het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, stelde de nieuwe regering rond premier Yatsenyuk samen en beledigde de Europeanen met de uitspraak “Fuck the EU”, zo blijkt uit een afgeluisterd telefoongesprek. Kort voor de staatsgreep van 20. In februari had Nuland in Kiev telefonisch gesproken met de Amerikaanse ambassadeur Geoffrey Pyatt. Pyatt was verantwoordelijk voor het contact met de coupplegers.

“Ik denk niet dat Klitsch deel moet uitmaken van de nieuwe regering … Ik denk niet dat dat nodig is, ik denk niet dat dat een goed idee is,” zei Nuland aan de telefoon tegen Pyatt, verwijzend naar de bekende bokser Vitali Klitschko, die de protesten op de Maidan leidde. “Ik denk dat Yatsenyuk de juiste man is, hij heeft de economische ervaring, hij heeft ook de politieke ervaring.” De VN en secretaris-generaal Ban Ki-moon zouden kunnen worden ingeschakeld om te helpen met de public relations, stelde Nuland voor. Ban Ki-moon “kan helpen de hele zaak waterdicht te maken. En je weet het: Fuck de EU” (11).

Een paar weken voor de staatsgreep had de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry op 2 februari tijdens de veiligheidsconferentie in München 2014 een mediageniek optreden verzorgd met de Oekraïense oppositiepolitici Petro Porosjenko, Vitali Klitschko en Arseniy Yatsenyuk, waarbij hij hen prees en hun de hand schudde voor de flitslampen van fotografen. Na de coup werd Yatsenyuk premier en Poroshenko president, precies zoals Nuland en haar superieur minister van Buitenlandse Zaken John Kerry wilden. Vitali Klitschko, de voormalige wereldkampioen zwaargewicht boksen, moest genoegen nemen met de post van burgemeester van Kiev.

Sommige Oekraïners wisten dat de Amerikanen hun regering omver wilden werpen. In het Oekraïense parlement had parlementslid Oleg Tsarov de Amerikaanse coupvoorbereidingen al onthuld in een toespraak die door veel hoongelach werd onderbroken op 20. November 2013. “In mijn rol als vertegenwoordiger van het Oekraïense volk heb ik van activisten van de Volya-organisatie duidelijke bewijzen gekregen dat op ons grondgebied, met de steun en directe deelname van de Amerikaanse ambassade in Kiev, een ‘TechCamp’-project wordt uitgevoerd, in het kader waarvan een burgeroorlog in Oekraïne wordt voorbereid.” In het kader van het project, zei hij, wordt een revolutie ontketend om de zittende regering omver te werpen.

“Het project stond onder toezicht van de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne, Geoffrey Pyatt, en loopt onder zijn verantwoordelijkheid,” onthulde parlementslid Tsarov. “Amerikaanse docenten hebben uitgelegd hoe het internet en digitale sociale netwerken kunnen worden gebruikt om de publieke opinie te manipuleren … en gewelddadige onrust uitlokken.” Deze technieken zijn al met succes toegepast in Libië, Egypte en Tunesië, zei hij. Volgens het VN-Handvest is het echter “ontoelaatbaar om in te grijpen in de binnenlandse aangelegenheden van een staat”, protesteerde Tsarov terecht. “We moeten dit onderzoeken!” Maar zijn eis vond geen meerderheid (12).

Het afgeluisterde gesprek tussen Victoria Nuland en ambassadeur Pyatt is historisch bewijs dat de VS de regering in Oekraïne omverwerpt. Toen het afgeluisterde telefoongesprek openbaar werd met de irritante uitspraak “Fuck the EU”, was Nuland natuurlijk in verlegenheid gebracht.

“Natuurlijk heeft mevrouw Nuland met haar Europese partners gesproken en haar excuses aangeboden voor de opmerkingen”, liet Jennifer Psaki, woordvoerster van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington op 7 februari weten 2014 (13). De Duitse bondskanselier Angela Merkel was not amused en zei via een woordvoerder dat zij de verklaring van Nuland “absoluut onaanvaardbaar” vond. Een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Berlijn voegde daaraan toe: “Dit toont eens te meer aan dat afluisteren gewoon dom is” (14).

Dat Nuland al maanden bezig was met regime change in Oekraïne blijkt uit haar publieke verklaringen. “Sinds de onafhankelijkheid 1991 heeft het Amerikaanse volk de overgang van Oekraïne naar democratie en een markteconomie met vijf miljard dollar gesteund, en in het fiscale jaar 2013 bedroeg onze steun meer dan 100 miljoen dollar,” zei Nuland in een toespraak op 14. November 2013 aan de invloedrijke Atlantische Raad in Washington.

Het Amerikaanse rijk probeerde zijn invloed op Oekraïne uit te breiden. Zij probeert een economische ruimte op te bouwen “die zich uitstrekt van Lissabon tot Donetsk, gestimuleerd door marktgerichte hervormingen”, aldus Nuland enthousiast. “Het is met die intentie dat de EU en de Verenigde Staten onderhandelen over het Trans-Atlantisch Partnerschap voor Handel en Investeringen (TTIP), dat groei, investeringen en banen belooft aan beide zijden van de Atlantische Oceaan” (15).

Natuurlijk is het volgens het VN-Handvest illegaal en een schending van het internationaal recht om een regering in een vreemd land omver te werpen. De Amerikanen weten dit ook. “We hebben allemaal de opnames gehoord van medewerkers van het State Department die samenzweren met de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne om de regering omver te werpen,” bekritiseerde voormalig Amerikaans congreslid Ron Paul. “We hoorden de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland opscheppen dat de VS 5 miljard dollar heeft uitgegeven aan regimeverandering in Oekraïne. Waarom is dat in orde?” (16).

Ook de Duitse hoogleraar staatsrecht Karl Albrecht Schachtschneider heeft de staatsgreep in Oekraïne terecht bekritiseerd als strijdig met het internationaal recht. “Het Westen heeft de omverwerping in Oekraïne bevorderd, zo niet uitgevoerd,” zei Schachtschneider.

“Dit waren ernstige schendingen van de interne en externe soevereiniteit van Oekraïne. Het is duidelijk dat de ‘Maidan’ in wezen niet voortkwam uit de eigen gedrevenheid en kracht van de burgers van Oekraïne,” erkende Schachtschneider twee maanden na de staatsgreep. Het Westen had “de beproefde methode van omverwerping gebruikt, de zogenaamd op de een of andere manier gekleurde revolutie”. De kern daarvan, zei hij, was de uitbreiding van de NAVO. “Het lijdt weinig twijfel dat het Westen ‘subversief’ heeft ingegrepen, zoals het internationaal recht dat noemt, om een volgzame regering klaar te hebben staan om Oekraïne de EU en uiteindelijk de NAVO binnen te loodsen,” aldus de Duitse rechtsgeleerde (17).

De Russen waren erg boos over de staatsgreep. “Ik geloof dat deze crisis willekeurig is gecreëerd”, bekritiseerde Poetin de Italiaanse krant Corriere della Sera. De berichtgeving in de westerse media “over dit proces was absoluut onaanvaardbaar”, zei de Russische president.

De NAVO-landen hadden de staatsgreep kunnen voorkomen, sprak Poetin zijn overtuiging uit. “Als Amerika en Europa tegen degenen die deze ongrondwettelijke daden hebben gepleegd, hadden gezegd: ‘Als u op een dergelijke manier aan de macht komt, zullen wij u onder geen beding steunen. Je moet verkiezingen houden en ze winnen”, dan was de situatie heel anders geweest.”

Maar de NAVO landen niet. Daarna werd Rusland gedwongen te reageren. “Ik wil het nogmaals benadrukken: Het was niet onze beslissing, we hebben het niet gezocht, we werden gewoon gedwongen te reageren op wat er gebeurde” (18).

De Russen hielden de gebeurtenissen in Kiev nauwlettend in de gaten. Via de Oekraïense geheime dienst werden de belangrijkste actoren in de gaten gehouden. De schietpartij op 20. Februari 2014 “kwam van het Philharmoniegebouw op het Maidanplein. Dit gebouw… was in het verantwoordelijkheidsgebied van Maidan-commandant Andrei Parubiy,” zei Alexander Jakemenko, die aan het hoofd stond van de Oekraïense inlichtingendienst onder de verdreven president Janoekovitsj.

“Ik was bereid een speciale eenheid naar de Maidan te sturen om de sluipschutters te bestrijden, maar Parubiy stond dat niet toe,” beweert de chef van de inlichtingendienst. Hij zegt dat Parubiy werkte voor de oligarch Porosjenko, die na de staatsgreep de macht greep. Porosjenko en Parubiy coördineerden de staatsgreep en “leefden in feite in de Amerikaanse ambassade, want er was geen enkele dag dat ze de Amerikaanse ambassade in Kiev niet bezochten” (19).

President Vladimir Poetin was niet van plan Oekraïne zonder slag of stoot op te geven. Volgens zijn eigen verklaringen, onmiddellijk na de val van Janoekovitsj in de vroege uren van 23. In februari 2014 gaf Poetin het bevel om de Krim “terug te nemen”. Tot deze “staatsgreep”… wij hebben er nooit aan gedacht de Krim af te scheiden van Oekraïne”, verklaarde Poetin op de Russische televisie.

Maar toen na de staatsgreep duidelijk werd dat in Kiev een pro-Amerikaanse en anti-Russische regering aan de macht was gekomen, was het noodzakelijk geweest de basis van de Zwarte Zeevloot en de strategische belangen van Rusland te verdedigen (20).

Russische soldaten in groene uniformen zonder insignes bezetten 27. Februari 2014 alle strategische punten in Simferopol, de grootste stad op het Krimschiereiland. Am 28. In februari 2014 vroeg het Oekraïense parlement, geconfronteerd met ongemarkeerde soldaten op de Krim, de VN-Veiligheidsraad om hulp om de “agressie van de Russische Federatie” te stoppen.

Aangezien de Russische soldaten geen mandaat hadden van de VN-Veiligheidsraad, was de militaire interventie op de Krim illegaal. Deze illegale Russische interventie werd echter voorafgegaan door een illegale Amerikaanse staatsgreep in Kiev, die evenmin een mandaat van de VN-Veiligheidsraad had. De staatsgreep in Kiev en de daaropvolgende bezetting van de Krim laten zien dat de schending van het internationaal recht door de permanente leden van de VN-Veiligheidsraad uiterst gevaarlijk is.

“‘Je valt geen grondgebied van een vreemde staat binnen’, verklaarde Nobelprijswinnaar Obama met betrekking tot de Krim en de Donbass,” merkte theoloog Eugen Drewermann op tijdens een vredesdemonstratie in december in Berlijn 2014. “Maar wie viel Vietnam, Irak, Somalië, Grenada en Panama, Afghanistan en vervolgens Irak een tweede keer binnen? En wie loog tegen de wereld in het proces van het Tonkin Incident dat begon met de baby’s in Koeweitse ziekenhuizen tot het Servische hoefijzerplan en de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein?” Het Amerikaanse imperium, aldus Drewermann, heeft alle morele autoriteit verloren en is daarom niet bevoegd om andere landen te bekritiseren (21).

De VN-Veiligheidsraad is op 1 maart in New York bijeengekomen 2014 om de situatie in Oekraïne te bespreken. “Russische troepen zijn illegaal het grondgebied van Oekraïne op het schiereiland de Krim binnengedrongen”, klaagde ambassadeur Joeri Sergejev, de vertegenwoordiger van de nieuwe Oekraïense regering, waardoor Rusland “het VN-Handvest op brutale wijze schendt”

De Russische ambassadeur Vitaly Churkin antwoordde dat Rusland gelooft “dat de omverwerping van president Janoekovitsj illegaal was”. Janoekovitsj was de democratisch en wettelijk gekozen president van Oekraïne. Door de ontwikkeling van de gebeurtenissen in Oekraïne in de afgelopen dagen “zitten we nu in een crisis die niet zou moeten bestaan. Er was geen enkele objectieve reden voor het uitbreken van deze crisis,” zei Churkin, die het Westen ervan beschuldigde de demonstraties in de straten van Kiev te steunen. “Waarom hebben sommige van onze collega’s uit het Westen gewapende militanten in de straten gebracht” en tot een confrontatie aangezet, vroeg de Russische ambassadeur. “Waarom was er zo’n grove inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een soeverein land?” (22).

De VS zag het natuurlijk anders. De Amerikaanse VN-ambassadeur Samantha Power riep alle VN-lidstaten op om “de nieuwe regering van Oekraïne te steunen en alle onnodig geweld te vermijden”. Onbeschaamd benadrukte mevrouw Power dat geen enkele buitenlandse mogendheid mag ingrijpen in Oekraïne, ook al hebben de VS dat bij de staatsgreep wel gedaan. Power hield dit geheim en bekritiseerde in plaats daarvan de Russische interventie: “Wij zijn zeer bezorgd over berichten die wij vanmorgen hebben ontvangen over interventie door het Russische leger op de Krim,” zei Power.

“Er is geen rechtsgrondslag voor deze interventie. Rusland schendt de soevereiniteit, de territoriale integriteit en de onafhankelijkheid van Oekraïne”, protesteerde Power. “Het is onze grote zorg een einde te maken aan deze confrontatie en een oplossing te vinden die het volk van Oekraïne in staat stelt zijn eigen lot, zijn eigen regering en zijn eigen toekomst te bepalen.”(23)

De Britse VN-ambassadeur Sir Mark Lyall Grant sloot zich aan bij de VS door te zeggen dat de Russische militaire actie “een grote bedreiging vormt voor de soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van Oekraïne”. Wij veroordelen alle agressie tegen Oekraïne”, aldus Grant, en “steunen de nieuwe regering van Oekraïne” Ambassadeur van Frankrijk Gerard Araud verklaarde voorzichtig dat “het een gevaarlijke ontwikkeling zou zijn” als Rusland troepen naar Oekraïne zou sturen, maar drong er tegelijkertijd bij de Oekraïense regering op aan om “rekening te houden met de gegronde belangen van Rusland” (24).

President Poetin besefte al snel dat de VN in New York in een impasse zat. Op 1 maart vroeg hij het Russische parlement toestemming om met strijdkrachten in Oekraïne te interveniëren om bedreigde Russische landgenoten en soldaten van de Zwarte Zeevloot te beschermen.

Op 4 maart verklaarde Poetin op de televisie dat de regimewisseling in Kiev een ongrondwettelijke staatsgreep was geweest. Op dezelfde dag ontkende Poetin dat de strijdkrachten op de Krim zonder insignes Russische soldaten waren, het waren “lokale zelfverdedigingstroepen”. Alleen op 16. April 2014 Poetin gaf in een vragenuurtje op televisie toe dat de vriendelijke “groene mannetjes” Russische troepen waren (25).

Op het Krimschiereiland en in Oost-Oekraïne spreken de meeste mensen Russisch en voelen zij zich verbonden met Rusland. Al op 16. Maart 2014, 97 procent van de bevolking van de Krim heeft daarom gestemd om Oekraïne te verlaten en zich bij Rusland aan te sluiten.

Dit werd onmiddellijk gevolgd door het verzoek om toetreding tot de Russische Federatie, dat Moskou reeds aanvaardde op 18. Maart. Alles ging heel snel. Sindsdien behoort het Krimschiereiland niet langer tot Oekraïne, maar tot Rusland.

“Onze collega’s in West-Europa en Noord-Amerika zeggen nu dat we het internationaal recht schenden”, verdedigde Poetin zich in een toespraak in het Kremlin na de annexatie van de Krim. “Nou, ze weten tenminste nog dat er internationaal recht bestaat – beter laat dan nooit,” wat tot gelach in de zaal leidde. Russische troepen waren de Krim niet binnengevallen, “omdat ze er al waren – volgens een internationale overeenkomst”. Ja, we hebben onze aanwezigheid daar versterkt, maar we hebben de overeengekomen troepensterkte niet overschreden omdat dat niet nodig was,” gaf Poetin toe. Het Handvest van de Verenigde Naties benadrukt het recht van naties op zelfbeschikking, verklaarde Poetin.

“Toen Oekraïne zich onafhankelijk verklaarde van de USSR, betoogde het precies hetzelfde, bijna woordelijk. Oekraïne heeft dit recht uitgeoefend, maar de inwoners van de Krim wordt dit recht ontzegd. Waarom?” In het bekende precedent van Kosovo had het Westen ook verklaard dat de eenzijdige afscheiding van Kosovo van Servië legitiem was en geen instemming van de centrale regering behoefde. Het is moeilijk in te zien waarom er nu andere normen zouden moeten gelden voor de Krim. Rusland zou zijn marinebasis Sevastopol niet overdragen aan de NAVO omdat dit “een zeer reële bedreiging voor het hele zuiden van Rusland” zou zijn (26).

Net als Khadafi vóór hem uitte Poetin in zijn toespraak scherpe kritiek op het Amerikaanse imperium. “De Verenigde Staten van Amerika laten zich niet leiden door het internationale recht, maar door hun militaire macht. Ze doen wat ze willen,” zei Poetin. Om hun “agressies een schijn van legitimiteit te geven, dwingen zij de nodige resoluties van internationale organisaties af, en als dat om een of andere reden niet werkt, heffen zij de Veiligheidsraad en de hele VN op”, zoals bij de aanval op Joegoslavië 1999.

“Viel deze actie onder een mandaat van de VN-Veiligheidsraad? Nee. En toen vielen ze Afghanistan en Irak binnen en negeerden ze openlijk de resolutie van de VN-Veiligheidsraad over Libië toen ze in plaats van een zogenaamde no-fly zone in te stellen ook daar begonnen te bombarderen.” Deze herhaalde veronachtzaming van het internationale recht is zeer schadelijk geweest voor de internationale betrekkingen (27).


U kunt het boek hier bestellen: Illegal Wars: How NATO Countries Sabotage the UN. A Chronicle from Cuba to Syria


Bronnen en aantekeningen:

(1) John McCain vertelt demonstranten in Oekraïne: ‘We zijn hier om uw rechtvaardige zaak te steunen’. Guardian, 15. Dezember 2013.
(2) De Klitschko column. Bild, 20. Februari 2014.
(3) Open vragen over gebeurtenissen op de mei-
dan. Interview met Ina Kirsch. Wiener Zei-
tung, 19. Februari 2015.
(4) Stephan Stuchlik geciteerd in: Bloedbad op de Maidan: wie waren de schutters? Te-
lepolis, 12. April 2014. En ook: Wie waren de Maidan sluipschutters? ARD-Sendung Monitor, 10. April 2014.
(5) Het eerste interview met Klitschko en Poroshenko. Bild, 28. Mei 2014.
(6)Toespraak van de Oekraïense president tot het Congres.C-SPAN, 18. September 2014.
(7) Youtube: Ex-CIA officier: Dit zijn de echte schuldigen in de Oekraïne oorlog.
21. September 2014.
(8) Ivan Katchanovski, School of Political Studies, University Ottawa: The Snipers Massacre on the Maidan in Ukraine, 3 September 2015, p. 65.
(9) Shots in the Back. FAZ, 6 maart 2014. En ook: Afgeluisterd telefoongesprek veroorzaakt opschudding. RP Online, 6 maart 2014.
(10) Paul Craig Roberts: Op de rand van oorlog en economische ineenstorting. Antikrieg.
com, 11. Dezember 2014.
(11) Video en tekst in: Victoria Nuland’s blunder. Spiegel Online, 7 februari 2014.
(12) Bewijs van een door de VS gesponsorde staatsgreep in Oekraïne. InvestmentWatch (IWB). De waarheid verspreiden. Empowerment van het volk. 28. Januar 2015.
(13) Video en tekst in: Victoria Nuland’s blunder. Spiegel Online, 7 februari 2014.
(14) “Fuck the EU” voor Merkel “absoluut onaanvaardbaar”. Die Welt, 7 februari 2014.
(15) Norman Spreng: Putin-Versteher: Warum immer mehr Deutsche Verständnis für
Russland haben (Books on Demand 2015), p. 15.
(16) Ron Paul: Roekeloos Congres ‘verklaart Rusland de oorlog’. Ron Paul Instituut voor Vrede en Welvaart. 4. Dezember 2014.
(17) Karl Albrecht Schachtschneider: De strijd om de Krim als staats- en volkenrechtelijk probleem. Zeit-Fragen, 22. April 2014.
(18) Vladimir Poetin: Interview met de Italiaanse krant Il Corriere della Sera, 6 juni
2015.
(19) Jakemento: Oekraïense inlichtingenchef: coup in Kiev werd gestuurd door VS bot-
schaft. Russische zender Rossiya 1, 12. März 2014.
(20) Ruslands Krim-coup. Neue Zürcher Zeitung, 18. März 2015.
(21) Eugen Drewermann. Wij zijn hier om nee te zeggen – Toespraak voor de demonstratie voor het kantoor van de Bondspresident in Berlijn, 13. Dezember 2014.
(22) UNO-Sicherheitsrat, 1. März 2014.
(23) UNO-Sicherheitsrat, 1. März 2014.
(24) UNO-Sicherheitsrat, 1. März 2014.
(25) Hoe de Krim Russisch werd binnen 20 dagen. Neue Zürcher Zeitung am Sonntag,
23. März 2014.
(26) Poetins toespraak tot de wereld, Neue Zürcher Zeitung,23. März 2014.
(27) Poetins toespraak tot de wereld, Neue Zürcher Zeitung, 23. Maart 2014

%d bloggers liken dit: