Redactionele aanbeveling: – Ex-premier Jiří Paroubek van CZ herinnert zich NAVO-bommen op Belgrado – als perfect model voor Poetins bombardementen – GlobalBridge

ex-premier-jiri-paroubek-van-cz-herinnert-zich-navo-bommen-op-belgrado-–-als-perfect-model-voor-poetins-bombardementen-–-globalbridge

08-12-22 01:52:00,

in 1999 bombardeerde de NAVO Belgrado en andere doelen in Joegoslavië zonder zelf aangevallen te worden. Het was een pure aanvalsoorlog. (Foto Tenjug)

05. December 2022 Auteur: Jiri Paroubek in Algemeen, Geschiedenis, Politiek

(Red.) Terwijl de Europese mainstream media de voorgeschiedenis van de oorlog in Oekraïne consequent verzwijgen om hun lezers – in het belang van de VS en de NAVO – te suggereren dat Poetin de enige schuldige is, zijn er gelukkig nog enkele hooggeplaatste oud-politici die deze voorgeschiedenis precies kennen en er ook publiekelijk de aandacht op durven vestigen. Een van hen is de voormalige Tsjechische premier Jiří Paroubek. Zijn retrospectief is absoluut de moeite van het lezen waard, zelfs buiten Tsjechië. (cm)

Kanselier Scholz sprak met Poetin aan de telefoon. Een woordvoerder van kanselier Scholz verklaarde dat de kanselier zich zorgen maakt over de oorlog in Oekraïne en in het bijzonder over de systematische raketaanvallen van Rusland op de energie-infrastructuur. Verder zou Scholz president Poetin hebben opgeroepen de oorlog te beëindigen en de Russische troepen uit Oekraïne terug te trekken.

Zoals ik in het verleden al vaker heb geschreven, vergeten mensen na afloop van een oorlogsconflict (dit keer zelfs in de loop van de oorlog) op de een of andere manier waar het mee begon. Er zij aan herinnerd dat de Russische diplomatie en president Poetin maandenlang vóór de Russische militaire invasie in Oekraïne aan talrijke bezoekers van het Kremlin hebben verteld dat Rusland het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne als een bedreiging voor zijn veiligheidsbelangen zou beschouwen. Om eerlijk te zijn kan ik dat heel goed begrijpen. Het is alsof Mexico een militair pact met China sluit. Dan zou het voor mij ook begrijpelijk zijn als de VS zich zorgen maakt en dit met alle middelen probeert te voorkomen.

Wanneer het tot vredesbesprekingen komt tussen de belangrijkste spelers in het hele conflict, en zoals we weten zijn dat voornamelijk Rusland en de VS, zal dit punt zeker een van de eisen van de Russische kant zijn voor een beëindiging van het conflict. Het idee dat de Russen gewoon zullen capituleren in een situatie waarin zij op het slagveld verre van verslagen zijn, is onrealistisch, vooral omdat de realiteit op het slagveld heel anders is dan wat de Tsjechische mainstream media ons vertellen. Dat wil zeggen dat de Russen de gebieden die zij door militaire operaties in Oekraïne hebben veroverd, niet zomaar zullen opgeven. Dit zijn immers de gebieden waar de meerderheid van de bevolking bestaat uit mensen van Russische afkomst.

Laat me 23 jaar teruggaan in de tijd naar de vernietiging van energie-infrastructuur door Russische raketten. In die tijd voerden de luchtmachten van de NAVO-landen (voornamelijk de Amerikaanse luchtmacht) “humanitaire bombardementen” uit op Joegoslavië, zoals president Václav Havel het uiterst ongepast uitdrukte. De toenmalige woordvoerder van de NAVO, J. Shea, maakte na het begin van de massale luchtaanvallen op de Joegoslavische (Servische) elektrische infrastructuur begin mei 1999 de volgende opmerkingen: “Het feit dat het licht in 70% van het land is uitgegaan, toont aan dat de NAVO nu de vinger aan de schakelaar heeft”. Er zij aan herinnerd dat tijdens deze NAVO-operatie tegen Joegoslavië ook elektriciteitscentrales werden gebombardeerd. Hiertoe behoorde de grootste kolencentrale bij Belgrado, genoemd naar Nikola Tesla, die de hoofdstad van elektriciteit voorzag. Destijds gaf hij commentaar NAVO-woordvoerder Jamie Shea beschreef het verloop van de operatie als volgt: “We kunnen de stroom uitschakelen wanneer we dat nodig hebben en wanneer we dat willen”. En tijdens een persconferentie in Brussel op 25 mei 1999 verdedigde NAVO-woordvoerder Shea dit soort oorlogsvoering als noodzakelijk en legitiem. Op de vraag van een Noors persbureau waarom de bombardementen van de NAVO 70 procent van de Servische bevolking beroofden van elektriciteit en watervoorziening, antwoordde Shea: “Helaas wordt elektriciteit ook gebruikt om commando- en controlesystemen te laten werken. Als president Milosevic echt wil dat zijn volk water en elektriciteit krijgt, hoeft hij alleen maar de vijf voorwaarden van de NAVO te aanvaarden en wij zullen deze campagne beëindigen. Zolang hij dat niet doet, zullen wij doelen blijven aanvallen die zijn strijdkrachten van stroom voorzien, wat ook gevolgen zal hebben voor de burgers.”

Ik herinner me dat ik in 2005, tijdens een staatsbezoek aan Belgrado, als Tsjechische premier namens de Tsjechische staat apparatuur schonk aan een van de (uiteraard “per ongeluk”) gebombardeerde ziekenhuizen. De Servische minister van Volksgezondheid, Leposava Milićević, zei destijds: “Ze willen het leven onmogelijk maken. Ten eerste direct door het doden, ten tweede indirect door het vernietigen van water, elektriciteit en al het andere.”

Het lijkt erop dat de (huidige) Russische militaire leiding gewoon lering heeft getrokken uit de onmenselijke militaire operatie van de NAVO tegen Joegoslavië. Ook toen leden miljoenen mensen onder het gebrek aan elektriciteit, warmte en water.

Natuurlijk waren dit in zekere zin gerichte terroristische aanvallen op de bevolking. In principe maakt het niet uit of ze in Servië of nu in Oekraïne plaatsvonden. Maar het is nauwelijks mogelijk deze actie met twee maten te meten.

Het is te hopen dat de politici aan beide zijden van de oorlogslinie hun lesje leren en streven naar een aanvaardbare vreedzame oplossing. Bijvoorbeeld op basis van het vredesplan van Elon Musk (erkenning van de Krim als Russisch grondgebied en internationaal gecontroleerde stemming in de Donbass, Rood.). Het idee dat de NAVO met behulp van het Oekraïense leger, dat zij van harte en massaal steunt, de terugtrekking van de Russische troepen uit Oekraïne kan afdwingen zonder de door Rusland geëiste veiligheidsgaranties, is niet erg realistisch. Kanselier Scholz moet dit hebben geweten toen hij dit tijdens het recente telefoongesprek aan zijn Russische collega meedeelde. Dergelijke vredesvoorwaarden worden opgelegd aan die staten die de weg van de onvoorwaardelijke overgave zijn ingeslagen. Rusland bevindt zich echter niet in een dergelijke situatie en zal dat ook niet doen. Gezien haar enorme potentieel aan mensen, grondstoffen, militairen, industrie, enz. zal zij zich niet troosten met het feit dat het Russische leger incompetent is, zoals sommige Tsjechische commentatoren hardnekkig doen, misschien omdat zij sommige lezers met dergelijke stof tot nadenken willen aanmoedigen en geruststellen. Oorlogsoperaties worden echter niet beslist door propaganda, maar op het slagveld.

Het zou raadzaam zijn niet met twee maten te meten bij de beoordeling van Russische oorlogsoperaties. Wat in Joegoslavië een “humanitair bombardement” was, kan nu moeilijk door dezelfde mensen als een criminele operatie worden aangemerkt.

.

Meningen in artikelen op Globalbridge.ch zijn de persoonlijke beoordelingen van de auteur.

Het oorspronkelijke artikel in het Tsjechisch door Jiří Paroubek verscheen op het platform “parlamentnilisty.cz”.

(Rood.) Meer foto’s van de bombardementen op dat moment in Joegoslavië zie hier.

PS op 5 december 2022: Ook vandaag heeft de “Echo der Zeit”, nog steeds het beste informatieprogramma van de openbare Duitstalige Zwitserse radio, – onzorgvuldig of liever gezegd opzettelijk – aandacht besteed aan de laatste bombardementen van Rusland in Oekraïne verkeerd voorgesteld. David Nauer, de verantwoordelijke journalist voor Rusland, zei dat Rusland met zijn bombardementen – letterlijk – een “humanitaire ramp” in Oekraïne beoogde. Iedereen die ook maar halverwege is – – weet echter dat Rusland de elektrische infrastructuur bombardeert om de invoer van westerse wapens te verhinderen of althans moeilijker te maken. Ook in Oekraïne hebben de spoorwegen elektriciteit nodig. Om rechtstreekse bombardementen op met wapens geladen treinen te voorkomen, mengt Oekraïne ondertussen wagons voor personenvervoer en transportwagens met tanks, kanonnen en ander militair materiaal op dezelfde treinen, in de wetenschap dat Rusland deze treinen dus niet meer zal bombarderen. En juist daarom is de resterende verdediging van de Russen tegen de massale wapenimport juist de vernietiging van de elektrische infrastructuur, zodat de treinen helemaal niet meer kunnen rijden. Zie het bovenstaande artikel van Jiří Paroubek: Dit is ook wat de NAVO deed in Joegoslavië. Als het de bedoeling was om een “humanitaire ramp” te veroorzaken, zoals David Nauer beweert, zou Rusland gewoon de stad Kiev en andere grote steden kunnen bombarderen. Iets wat Rusland tot nu toe bewust niet heeft gedaan, omdat het niet geïnteresseerd is in een totaal vernietigd Oekraïne. (cm)