Eén persoon één stem – niet in VS | Uitpers

18-06-18 03:32:00,

Het Hooggerechtshof van de VS heeft de staat Ohio gelijk gegeven: de Republikeinse bestuurders van die staat mogen duchtig snoeien in de kiezerslijsten. Ohio is wat men een “sleutelstaat” noemt, een staat die vaak de doorslag geeft in de presidentsverkiezingen. De kiespersonen van Ohio zijn dikwijls beslissend in het nationaal kiescollegevaak. Obama en Trump weten dat maar al te goed.

Het democratisch principe van één man één stem, naargelang de landen uitgebreid tot één persoon één stem (in België pas in 1948), is verre van heilig. Donald Trump kreeg een pak minder stemmen dan Hillary Clinton, maar haalde het in het kiescollege. Weinig landen hebben een evenredig stelsel waarbij elke stem telt – Nederland is een zeldzame uitzondering. Kiesdrempels en systemen zoals het Britse, beletten dat minderheden vertegenwoordigd zijn. In de VS zorgt gerrymandering,  het verknippen van de grenzen van kiesdistricten, er dikwijls voor dat stemmen uit armere wijken minder doorwegen.

De voorbije jaren gaan steeds meer VS-staten, vooral die met een Republikeinse meerderheid, knoeien met de kieslijsten. Op die manier weren ze bij voorbeeld Afro-Amerikanen en Latino’s uit de lijsten met allerlei dubieuze criteria. De staat Ohio heeft al een trieste reputatie met kieslijsten waarop tienduizenden geregistreerde kiezers ontbreken. De Republikeinse meerderheid wil de kieslijsten verder “uitmesten” door “onregelmatige kiezers” eruit te gooien, wat tot een klacht bij het Hooggerechtshof leidde. Dat besliste met 5 tegen 4 dat Ohio zijn gang kan gaan. De 5 door Republikeinse presidenten benoemde rechters stemden voor, de 4 door Democraten benoemde tegen.

Die uitspraak zet de deur open voor andere staten van de VS die hun kieslijsten willen ontdoen van kiezers die geneigd zijn Democraat te stemmen. Op die manier wordt al gewerkt aan de herverkiezing van Trump in 2020.

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

 » Lees verder

Make PEACE GREAT again!

18-06-18 08:28:00,

Ik hoop wel dat de demonstratie op 7 juli in Brussel tegen de NAVO groot wordt.” Tijdens een fietsvakantie door Noord-Duitsland bezoek ik een vriendin in Bremen. Zij haalt me met deze woorden uit de natuur en cultuur weer naar de politieke werkelijkheid. Ze begint over de twee-procentsnorm die de NAVO de lidstaten denkt te kunnen opleggen.

(Door Martin Broek, oorspronkelijk verschenen op konfrontatie)

 

Koud terug in Amsterdam bezoek ik een avond georganiseerd door Studenten Internationale Betrekkingen, Rood en Niet in mijn Naam. Een aftrap naar de anti-NAVO demonstratie? Enigzins. De titel is Permanente oorlog in het Midden-Oosten; is het einde in zicht? Sprekers zijn Sadet Karabulut (SP-kamerlid), Ludo de Brabander (schrijver en vredesactivist van het Vlaamse Vrede) en Sinan Can (documentaire maker, veelal over oorlog en conflict in het Midden-Oosten en Noord-Afrika).

Start

Alle drie de sprekers betogen dat je met bommen geen conflicten op kan lossen en zeker geen vrede kan brengen. Opmerkelijk is dat ze de start van de huidige conflicten allemaal ergens anders leggen. Sadet Karabulut begint op 11 september 2001, in lijn met een nieuwe brochure van de SP over de Permanente oorlog. Die maakt van de oorlog tegen Irak een onderdeel van de strijd tegen het terrorisme, terwijl die oorlog al in het najaar van 1990 begon, nooit meer ophield en in 2003 verhevigd werd.

Ludo de Brabander laat het conflict in het begin van de vorige eeuw beginnen, als de koloniale machten hun politiek met onderdrukking en geweld vorm geven. Hij haalt een stadswijk in Damascus aan die in die tijd is gebouwd omdat de Fransen hem hadden vernietigd bij het neerslaan van een opstand. (Hij schreef er al over in zijn laatste boek.)

Sinar Can doet er nog een schep bovenop. Hij verteld hoe Libië in de Romeinse tijd niet bestond, maar dat het drie afzonderlijke provincies waren. Dat die structuur altijd dominant is gebleven en nu met het uiteenvallen van het construct Libië weer aanwezig is. Als je niets doet aan de grondoorzaken blijven conflicten woekeren, was zijn boodschap.

Belangen

Staten, de elite, de 1%, ze hebben belangen te verdedigen en soms doen ze dat militair. Die belangen bestaan uit grondstoffen,

 » Lees verder

ABP houdt verontruste burgers voor de gek – The Rights Forum

18-06-18 08:04:00,

Nieuws

Israëlische banken

PGGM UN Global Compact Bank Discount Mizrahi Tefahot Israëlische banken Bank Hapoalim Bank Leumi PFZW ABP Human Rights Watch Kolonisering

Tijd voor een rechtvaardig Israël-Palestina beleid

Help ons dat te realiseren

Steun ons

Israëlische banken / ABP houdt verontruste burgers voor de gek

Het ABP belegt in Israëlische banken die betrokken zijn bij schendingen van de mensenrechten. Verontruste burgers die om opheldering vragen worden afgescheept met misleidende informatie.

Schermafbeelding van het ‘Verslag Duurzaam en verantwoord beleggen 2016’ van het ABP. Op pagina 32 beschrijft het fonds zijn beleid ten aanzien van de mensenrechten.  

Naar aanleiding van een recent artikel van The Rights Forum over de omstreden beleggingen van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP) in drie Israëlische banken hebben verontruste burgers contact gezocht met het fonds. Het antwoord dat zij van het ABP ontvingen werd op sociale media gepubliceerd. De belangrijkste passages daaruit:

We houden de staat Israël […] primair verantwoordelijk voor de schendingen van mensenrechten. Die zijn een gevolg van het Israëlische nederzettingenbeleid. De staat Israël is in die zin veroordeeld, maar de Israëlische banken in die zin niet.
[…] Ons duurzaam en verantwoord beleggingsbeleid is om die reden gebaseerd op twee objectieve uitgangspunten, te weten internationale wet- en regelgeving en de uitgangspunten van de UN Global Compact. En daar houden we ons aan.

Het ABP zegt hiermee dat het de banken waarin wordt belegd niet afrekent op Israëls koloniseringspolitiek, maar op hun eigen activiteiten. Als criterium daarvoor hanteert het fonds het internationaal recht en de UN Global Compact, een van ‘s werelds leidende conventies op het gebied van verantwoord ondernemen.

Overvloedig bewijs

Dat zijn valide uitgangspunten, die echter – mits correct toegepast – leiden tot een tegengestelde conclusie dan die het ABP trekt. Er is namelijk geen sprake van dat Israëlische banken de ‘internationale wet- en regelgeving’ respecteren en voldoen aan de criteria van de Global Compact.

 » Lees verder

Magchiel C. Matthijsen: 9/11

18-06-18 08:03:00,

          1. De negen dwarsdoorsneden van de WTC 1 en 2 kolommen
Hieronder zijn negen dwarsdoorsneden afgebeeld. Zij staan voor negen verschillende delen waaruit elke centrale kolom in de core van de WTC-torens is opgebouwd. Het zijn samengestelde kolommen.   De core telt 47/8 van deze kolommen. Zij dragen het grootste gewicht. Wat aan deze doorsneden goed duidelijk wordt is hoe de sterkte van de kolom in negen stappen (tegelijk met de hoogte) afneemt. De constructie van de Twin Towers was structureel gezien eigenlijk piramidaal.
We hebben hier te maken met negen verschillende doorsneden. Dat wil zeggen dat de hele hoogte van een kolom in negen gedeelten is onderverdeeld. Acht keer is er sprake van een verspringing.  
De rechthoekvorm wordt een box column genoemd, een doos kolom. Wat opvalt is dat de eerste groep kolommen bijna massief zijn! Bij de tweede groep … (zie zelf wat er gebeurt!). Duidelijk wordt ook hoe enorm doordacht dit deel van de constructie is. Niet voor niets werd er gezegd dat de constructie 3 tot 5 keer het gewicht van het totale gebouw kon dragen. (Wat wil zoiets zeggen?)      De laatste twee kolommen, de lichtste, hebben de vorm van een H. Een zgn. breedflensprofiel.
     C:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 base column.bmpC:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 9th floor.bmpC:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 24th floor.bmpC:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 39th floor.bmp
         C:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 51st floor.bmpC:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 66th floor.bmpC:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 80th floor.bmpC:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 95th floor.bmp
        C:Documents and SettingsTonyMy DocumentsMy Pictures501 106th floor.bmp      https://en.wikiarquitectura.com/wp-content/uploads/2017/01/TwinTowers_planta_tipo.jpg      
                         2. Drie van de negen kolommen van de Core van de torens
     WTC core column base
             a) De onderste kolom (nr 1), de basiskolom. Afmetingen: basis: 1.30 m x30,5 cm (zonder vleugels).                Dikte 12,7 cm. (1 inch = 2½ cm). In de core (afb. pag.1) staan 47 van deze basiskolommen.

             Gerelateerde afbeelding

              b) Twee gedeelten (nrs. 5 of 6) die tot het middengedeelte van de torens behoren
                                (91,44 cm x 30,5 cm, dikte 5,08 cm.) De helm helpt de verhoudingen te bepalen.  

                                                       Gerelateerde afbeelding
                         
                                                        c) Doorsnee nr 7 van een hogere groep verdiepingen.

               N.B. 110 (verdiepingen) : 9 = ca 12. Ieder kolomgedeelte wordt  gem. in 12 verd. gebruikt.
3. Van buiten en van binnen. Twee verschillende perspectieven
http://breakfornews.com/3i/images/WTC/WTC-Rescale-for-Mass.gif

Deze afbeelding laat zien hoe links het gewone, juiste model van de torens staat en rechts een model dat weergeeft hoe de torens er uit zouden moeten zien als men per verdieping van de totale massa van zowel de binnen- als buiten constructie uit zou gaan. Het bovengedeelte van zo’n gebouw wordt steeds lichter.  » Lees verder

Waarom betalen multinationals haast geen belastingen?

17-06-18 03:03:00,

Zopas verscheen een uitgebreide wetenschappelijke studie over de belastingsstrategieën van multinationale ondernemingen (MNO’s).  Met hun titel, The Missing Profits of Nations, bekennen de auteurs (*1) kleur: elk miljard belasting dat deze bedrijven niet betalen is ten koste van het algemeen welzijn. Een andere aanwijzing dat deze onderzoekers zich terdege bewust zijn van de maatschappelijke functie van universitair onderzoek is dat ze al hun gegevens (paper, exceltabellen, programma’s, presentatie…)  ter beschikking stellen van het publiek (zie hier).

(Door Herman Michiel, oorspronkelijk verschenen op Ander Europa)

Om maar meteen één van hun bevindingen te vermelden: in de Europese Unie wordt ongeveer 20% van de door buitenlandse MNO’s verschuldigde belasting (*2) niet betaald, wat neerkomt op ongeveer 100 miljard  € ; dit is maar iets minder dan de totale jaarlijkse begroting van de Europese Unie!!

Maar belangrijker nog dan nieuw cijfermateriaal is de kritische aanpak van de onderzoekers bij de vraag: waarom betalen MNO’s steeds minder belastingen? Dat laatste betwijfelt niemand; tussen 1985 en 2018 daalde wereldwijd de gemiddelde wettelijke aanslagvoet voor bedrijven van 49% naar 24%; in de Verenigde Staten verminderde ‘populist’ Trump die aanslagvoet in 2018 van 35% naar 21% …
Waarom daalt de belasting op bedrijven? Hierover schrijven de auteurs het volgende:

“De standaard-uitleg is dat landen door de globalisering in een hardere concurrentiestrijd gewikkeld zijn voor productief kapitaal, en daarom de bedrijfsbelasting verlagen. Daardoor trekken ze meer machines, fabrieken en uitrusting aan, wat de productiviteit van de arbeid verhoogt en de lonen laat stijgen. De wereldwijde economische integratie heeft de localisering van kapitaalinvesteringen gevoeliger gemaakt voor verschillen in belastingen, wat tot een meer perfecte concurrentie tussen naties leidde.”

Maar, vragen de auteurs zich af,  is deze visie op globalisering en verandering in fiscale politiek ook empirisch vast te stellen?  Hun antwoord:

Our simple answer is “no.” Machines don’t move to low-tax places; paper profits do. By our estimates, close to 40% of multinational profits are artificially shifted to tax havens in 2015. This tax avoidance and the failure to curb it are the main reason why corporate tax rates are falling globally—not tax competition for productive
capital.

Overheden verlagen dus de belastingen op bedrijven en hebben allerlei speciale regelingen om buitenlands kapitaal aan te trekken,

 » Lees verder