In Amsterdam tref je een woud van ambtenaren, gestut door een cordon van consultants

in-amsterdam-tref-je-een-woud-van-ambtenaren-gestut-door-een-cordon-van-consultants

09-01-19 08:15:00,

Amsterdam telde in 2017 13.819 ambtenaren. Gezamenlijk zorgen zij ervoor dat de Amsterdamse burger door de bomen het bos niet meer ziet, schrijft Hans Baaij.

In de Haarlemmerbuurt, waar ik woon, werken een buurtregisseur, een gebiedsmanager, een winkelstraatmanager, een gebiedsmakelaar, een gebiedsbeheerder, een gebiedsondersteuner, een gebiedscoördinator, een medewerker gebiedspool vanuit sociaal domein, aangevuld met een Stadsdeelcommissie die advies uitbrengt aan het Stadsdeelbestuur, die met hulp van Bestuursondersteuning advies uitbrengt aan B&W, waarbij we niet moeten vergeten de beleidsadviseurs van de Dienst Infrastructuur, de afdeling Ruimte-Duurzaamheid, en nog veel meer – of misschien ook wel hier en daar wat minder – ambtenaren en instanties. En daarnaast nog de nodige consultants die het eigenlijke werk verrichten.

Sinds 2006 probeer ik structuur te ontdekken in de wirwar van overheidsdienaren die iets te vertellen hebben over de drukte in mijn straat, de Haarlemmerdijk. Verantwoordelijken zijn er niet. Ambtenaren zijn het al 12 jaar met me eens dat het grote aantal scooters op de Haarlemmerdijk een gevaar vormt, maar voor de oplossing moet je steevast bij een ander zijn. Zo schrijft ambtenaar X: Maar ik ben niet de verantwoordelijke persoon voor de overlast van bromfietsen. Voor het geval van fietsen ben ik zeer zeker een van de aanspreekpunten, waarom ambtenaar Y mij genoemd heeft voor het onderwerp brommeroverlast is mij niet duidelijk.’

In dit speelveld, dat nog veel ingewikkelder is dan ik hier schets, is het voor de burger best lastig om te weten waar je moet wezen, laat staan waar je invloed kunt uitoefenen. Journalist Patrick Meershoek noemde dat op 27 juni 2018 in Het Parool sarcastisch ‘het toneelstuk van de burgerparticipatie’: ‘De praktijk wijst uit dat het bestuur zelden met een leeg vel op de burger afstapt. Er zijn al ideeën, ontwerpen, afspraken met ontwikkelaars soms, en daarna is er minimale ruimte voor veranderingen. Op die manier is participatie geen serieuze zoektocht naar inbreng van de burger, maar een toneelstukje dat vrijwel elke week ergens in de stad wordt opgevoerd, in een zaaltje met koekjes en koffie op tafel, een flip-over en een externe deskundige die de opgedraafde bewoners gedurende urenlange en uitputtende sessies naar de gewenste uitkomst boetseert.’

Verkenning zonder alternatieven

Dat is precies zoals het er in mijn buurt aan toegaat. Eerst kwam er in 2016 een ‘Verkenning doorgaande fietsverbinding Haarlemmer Houttuinen’ met een voorstel voor een fietsverbinding tussen het Westerpark en de Prins Hendrikkade.

 » Lees verder