“Amerika braucht eine ‘Tote Hand'” zur nuklearen Abschreckung

“amerika-braucht-eine-‘tote-hand'”-zur-nuklearen-abschreckung

13-09-19 07:54:00,

Die russische Interkontinentalrakete Satan (R-36M) kann angeblich zehn Atomsprengköpfe je 170 Kilotonnen über 15.000 km “zielgenau” transportieren. Bild: Sputnik / Maxim Bogodvidov

Mit der US-Luftwaffe verbundene Wissenschaftler schlagen ein autonomes KI-System vor, da neue Waffen wie Hyperschallraketen kein Zeitfenster mehr für menschliche Entscheidungen lassen

Curtis McGiffin, Vizedekan des Air Force Institute of Technology, und Adam Lowther vom Louisiana Tech Research Institute, das auch mit der US-Luftwaffe verbunden ist, haben in einem Artikel einen eigenwilligen Vorschlag gemacht. Sie schreiben unter dem Titel “Amerika braucht eine ‘Tote Hand’”, dass die USA im neuen Wettrüsten ein “auf Künstlicher Intelligenz basiertes automatisches strategisches Reaktionssystem” entwickeln müsse. Das amerikanische NC3-System (nuclear command, control, and communications) stamme weitgehend noch aus dem Kalten Krieg, als es noch genügend Vorwarnzeit gegeben habe, auch wenn diese zuletzt mit den von U-Booten abgefeuerten Raketen schon auf 15 Minuten geschrumpft ist.

Hyperschallraketen, Stealth-Marschflugkörper und KI würden die Zeitspanne so schrumpfen lassen, dass der US-Präsident nicht mehr vernünftig entscheiden könne oder jeder “human in the loop” die erforderliche Reaktionsgeschwindigkeit nur behindern würde. Konkret benannt werden neue, in der Entwicklung befindliche russische Waffen wie die Marschflugkörper Kaliber-M and Kh-102, das nuklear betriebene Poseidon-U-Boot oder der manövrierbare Hyperschallraketengleiter Avangard Objekt 4202, die das amerikanische NC3-System unwirksam machen könnten (Gefährliches Wettrüsten mit Hyperschallraketen).

Die sowjetische “Tote Hand” für das Gleichgewicht des Schreckens

Es geht also darum, das sowjetische Konzept der “Toten Hand” aus dem Kalten Krieg auf der Grundlage autonomer Systeme zu übernehmen. Auch die USA hatten im Kalten Krieg NC3-Systeme entwickelt, die auf KI basierten, die aber angeblich keinen Angriff automatisch auslösen konnten. Mit dem Konzept wollte die Sowjetunion mit einem System sicherstellen, dass dann, wenn die sowjetische Führung durch einen Erstschlag gezielt ausgeschaltet werden sollte, automatisch ein nuklearer Gegenangriff gestartet wird, um so die gegenseitig zugesicherte Zerstörung (MAD) aufrechtzuerhalten.

Mit der “Toten Hand” oder “Perimetr” reagierte die sowjetische Führung auf die Entwicklung von Präzisionsraketen, die einen Enthauptungsangriff auf die politische und militärische Führung ermöglichen oder deren Kommunikation mit den strategischen Einsatzkräften unterbrechen könnten, um das Gleichgewicht des Schreckens wiederherstellen. Der Gegner – die USA – könnte zwar davon ausgehen, die Führung ausschalten zu können, würde damit aber einen Gegenangriff auslösen. 1985 soll das System einsatzbereit gewesen sein.

 » Lees verder

Oriëntatie op Amerika hindert Europa in nastreven eigen belangen

orientatie-op-amerika-hindert-europa-in-nastreven-eigen-belangen

05-07-19 01:32:00,

De G20-top in Osaka kon de indruk wekken dat de betrekkingen tussen het Westen en Rusland weer zouden kunnen normaliseren. Zolang Europa zich op Amerika oriënteert is dat echter niet te verwachten.

Donald Trump en Vladimir Poetin gingen tijdens de top in ieder geval op een normale manier met elkaar om, al was Poetin begrijpelijk op zijn hoede.

Een ander signaal van beginnende ontspanning is het besluit van de Raad van Europa om Rusland zijn stemrecht terug te geven. Dat werd vijf jaar geleden als sanctie op de aansluiting van de Krim bij de Russische Federatie afgenomen. Daarbij speelden overigens financiële motieven een belangrijke rol. De organisatie kan de Russische contributies van inmiddels 55 miljoen euro voor 2017 en 2018 slecht missen. Blijft staan dat de meerderheid van de 47 lidstaten, ondanks het verzet van Oekraïne en enkele bondgenoten, met name de Baltische staten, ten gunste van Rusland besloot. Een eerste stap in de goede richting.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

De Oekraïense opvatting van democratie

Oekraïne spreidde in reactie hierop nog eens zijn opvatting van democratie ten toon, door na het meerderheidsbesluit met enkele medestanders buiten de vergaderorde een verklaring op te lezen en vervolgens de zaal uit te benen. Kiev kondigde aansluitend aan zijn medewerking aan de Raad van Europa op te schorten. De uitnodiging aan waarnemers van deze organisatie voor de aanstaande parlementsverkiezingen in Oekraïne trok Kiev subiet weer in.

Sancties tegen Rusland volstrekt zinloos gebleken

Vijf jaar na het opleggen van de sancties tegen Rusland is overduidelijk gebleken hoe zinloos deze zijn. De sancties hebben politiek niet het beoogde effect en doen economisch ook veel schade aan de EU-lidstaten. Niet voor niets riepen ook al diverse Duitse deelstaatpremiers op tot het beëindigen van de sancties. Het is dan ook de hoogste tijd dat de Europese Unie en de lidstaten ernstig nadenken over hun Rusland-beleid.

Amerika isoleert Europa van geografisch meer nabije logische partners

Intussen is Rusland zich in de afgelopen jaren economisch toenemend op China en India gaan oriënteren. Het illustreert de beperkte blik van de meeste Europese politici, die niet buiten de Atlantische kaders durven denken.

 » Lees verder

Amerika und China stoßen zum zentralen Konfliktfeld des Handelskrieges vor

amerika-und-china-stosen-zum-zentralen-konfliktfeld-des-handelskrieges-vor

25-05-19 07:53:00,

US-Präsident Donald Trump mit dem chinesischen Präsidenten Xi Jinping. (Foto: dpa)

US-Präsident Donald Trump mit dem chinesischen Präsidenten Xi Jinping. (Foto: dpa)

 » Lees verder

Das bessere Amerika

das-bessere-amerika

17-05-19 07:05:00,

Ed Lehman ist ein kanadischer Kommunist und ein Genosse von mir. So etwas sage ich nicht oft und auch nicht leichtfertig — vor allem nicht über Leute aus dem Westen. Er wurde jedoch mein Kamerad, und wir kämpften fünf Tage lang Schulter an Schulter — und zwar nicht in der südamerikanischen Wildnis, auch nicht in Afghanistan oder in Syrien, sondern in der kleinen kanadischen Stadt Regina, der Hauptstadt der Provinz Saskatchewan.

Ich muss zugeben, dass ich so gut wie nichts über Regina wusste, als ich dorthin eingeladen wurde. Ich wusste nicht einmal, wie man es richtig ausspricht. Eines Tages jedoch erhielt ich eine E-Mail mit der Einladung, einer der Festredner der Friedenskonferenz in Regina zu werden. Ich nahm die Einladung spontan an.

Die Friedenskonferenz trug den Titel „Ja zu Frieden und Fortschritt — Nein zu NATO und Krieg!“.

Normalerweise halte ich keine Ansprachen auf Friedenskonferenzen. Ich glaube bis heute daran, dass unterdrückte und kolonialisierte Länder für ihre Unabhängigkeit und Freiheit kämpfen müssen und dass der Friede, so wie er im Westen propagiert wird, den Status quo nur aufrechterhält. Friede ist, so sagte ich in Kanada, „wenn die Bomben nicht auf Paris oder Toronto fallen“. Friede ist, wenn die Elenden der Erde still und gehorsam in ihren geplünderten Ländern und Kontinenten sterben — weitab von Kameraobjektiven.

Tatsächlich ärgern mich viele Friedensbewegungen im Westen außerordentlich. Ihr Mangel an Sensibilität, gepaart mit Ignoranz, treiben mich in den Wahnsinn. Der Wunsch ihrer Mitglieder, „Gutes zu tun“ und „sich gut zu fühlen“, ist oft eigennützig und hat absolut nichts mit dem Kampf um Gerechtigkeit in Dutzenden von kolonialisierten und geplünderten „Satelliten“-Staaten zu tun.

Als ich die Einladung aus Regina las, entdeckte ich jedoch etwas ganz anderes. Die Veranstalter sprachen tatsächlich von Gerechtigkeit, nicht nur davon, einen Konflikt zu beenden. Aus ganzem Herzen verteidigten sie Venezuela.

Und ihr Hauptziel bestand darin, die NATO aufzulösen oder „zumindest“ die Kanadier davon zu überzeugen, dass ihr Land nicht weiterhin Teil der „blutbefleckten“ Abenteuer sein sollte, die das Leben von Hunderten von Millionen Menschen auf der ganzen Welt zerstören.

Ich fühlte, dass die echte und solide Linke an mich herangetreten war. Und so akzeptierte ich die Einladung ohne großes Zögern.

Das Programm war wahnwitzig. Ich musste in den zwei Städten Regina und Winnipeg so gut wie Tag und Nacht Reden halten: vor den Teilnehmern der Friedenskonferenz,

 » Lees verder

Amerika dreigt met invasie – Kabinet “verontrust”

amerika-dreigt-met-invasie-kabinet-verontrust

20-02-19 02:17:00,

De Verenigde Staten dreigen sinds 2002 met militair ingrijpen tegen het Internationaal Strafhof in Den Haag. Hoe heeft Nederland hier in de loop der jaren op gereageerd? Een reconstructie aan de hand van berichten van de Amerikaanse ambassade, Kamerstukken en krantenartikelen. 

De betrekkingen tussen Nederland en de VS zijn “excellent”, liet op 30 juni 2005 toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot weten, tijdens een ontmoeting met de Amerikaanse ambassadeur in Den Haag Clifford Sobel. Hij bespeurde de laatste vier jaar zelfs een verbetering van de betrekkingen. Er waren niettemin vier “zorgen” die Bot wilde voorleggen. Het ergerde de Nederlandse regering dat de Amerikanen herhaaldelijk en openlijk kritiek uitten op het Nederlandse aandeel in de strijd tegen de mensenhandel. Verder zou Nederland graag zien dat de Amerikanen samenwerkten met andere landen om de verspreiding van kernwapens te voorkomen, dus multilateraal in plaats van op eigen houtje. Ook herinnerde Bot de Amerikaanse ambassadeur aan een belofte die de VS niet waren nagekomen: mensenrechtenrapporteurs van de Verenigde Naties toegang verlenen tot het cellencomplex van Guantanamo Bay, waar krijgsgevangen werden vastgehouden. Last but not least: het Nederlandse bedrijfsleven, waaronder Philips, voelde zich onderbedeeld in ‘de wederopbouw’ van Irak. Franse en Duitse hadden veel meer contracten gekregen, en dit terwijl Nederland, aldus Bot, “een duidelijk veel grotere bijdrage” had geleverd aan “de stabiliteit van Irak”.

The Hague Invasion Act

Wat opvalt aan het onderhoud van de CDA-minister met de Amerikaanse ambassadeur, waarvan overigens het verslag dankzij Wikileaks op straat is komen te liggen, is dat er met geen woord werd gerept over een onderwerp waar drie jaar eerder veel ophef over was ontstaan in Den Haag: The American Service Members’ Protection Act (ASPA), bijgenaamd The Hague Invasion Act. Deze wet machtigt de Amerikaanse president met alle middelen, zo nodig met geweld, personen te bevrijden die door of namens het Internationale Strafhof in Den Haag gevangen worden gehouden. De wet verbiedt verder Amerikaanse deelname aan VN-vredesoperaties, tenzij latere berechting door het Strafhof uitdrukkelijk is uitgesloten voor Amerikanen. Ook mag geen militaire steun (meer) geleverd worden aan staten die het Strafhof hebben erkend, uitzonderingen daargelaten, zoals Amerika’s NAVO-partners.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

De Amerikaanse Senaat nam de wet aan in juni 2002.

 » Lees verder

‘Amerika tegen China’ doorprikt vooroordelen en toont echte inzet

8216amerika-tegen-china8217-doorprikt-vooroordelen-en-toont-echte-inzet

18-01-19 02:52:00,

‘Amerika tegen China – De nieuwe Koude Oorlog’ weerlegt de cliché’s over China en herleidt het conflict tot zijn ware dimensie: de hardnekkige strijd van een wereldmacht die zijn economische dominantie ziet afkalven en alleen nog zijn militaire suprematie over heeft om China (en de wereld) naar zijn hand te zetten. Auteur Jude Woodward is op 23 en 24 januari in België voor lezingen over haar boek. Een aanrader.

Wie in de doorsnee krant, tijdschrift, tv, radio het buitenlands nieuws volgt heeft er zeker al van gehoord of gelezen. Er broeit iets tussen China en de VS. Zelfverklaarde experten verschuilen zich achter academische titels om hun ideologische agenda te verkondigen en komen daarmee ruim aan bod in de mainstream. Ze vertellen steeds hetzelfde voorgekauwde verhaal. China dringt zich op aan Azië (en de wereld) als een nieuwe grootmacht, op een manier die niet de normale regels van het aanvaarde internationaal gedrag respecteert.

In Afrika koopt China zich met zijn enorme financiële reserves in bij meerdere twijfelachtige regimes, zonder enige voorwaarde te stellen op vlak van democratie en mensenrechten. Dit laatste in tegenstelling tot de westerse aanpak die dat wel doet (en altijd gedaan heeft?). China sluit deals met ‘regimes’ zoals in Venezuela, respecteert de regels van het vrij verkeer op zee niet, bezet eilanden waar het geen recht op heeft, enzovoort.

Obama en Trump, hetzelfde beleid

Bovendien blijft het land onduidelijk over zijn nucleaire plannen. Ook al is het nog steeds een zeer kleine kernmacht, het is een kernmacht. De Chinese zeemacht wordt fors uitgebreid, om de overmacht van China over zijn buurlanden in de wijde omgeving te vestigen. Kortom, reden genoeg voor de VS om in naam van de vrijheid van het internationaal verkeer zijn zeemacht grotendeels te verplaatsen naar de internationale wateren voor de Chinese kusten, zoals Obama heeft beslist met zijn ‘pivot to Asia’ (wending naar China). Die wending wordt door zijn opvolger verdergezet.


Mainstream-commentaren zijn tussen de lijnen doorspekt met nauwelijks ingehouden anti-Chinees racisme. Chinezen zijn niet te vertrouwen, wat denken zij wel, beseffen zij dan niet dat alleen wij (witte!) Europeanen en Amerikanen gemachtigd en geroepen zijn om de wereld zijn wil op te leggen. 

Na de eerste Koude Oorlog kwamen allerlei documenten en rapporten vrij die een heel ander licht wierpen op de drijfveren achter dat conflict.

 » Lees verder

Amerika tegen China, de nieuwe Koude Oorlog? | Uitpers

amerika-tegen-china-de-nieuwe-koude-oorlog-uitpers

16-12-18 05:04:00,

In haar boek Amerika tegen China. De nieuwe Koude Oorlog? ontzenuwt Jude Woodward het dominante discours over China en de VS. China wordt volgens dat verhaal steeds machtiger en bedreigender. Het land zou economische en territoriale expansie nastreven en de VS is uiteindelijk de enige macht die China wil en kan tegenhouden. Jude Woodward haalt die redenering onderuit. De actualiteit laat volgens haar zien dat de agressie juist van de VS uitgaat en welbewust tegen China gericht is. De naoorlogse geschiedenis geeft ons daarbij een verklaring. Woodward biedt een kijkje in het arsenaal van tactieken die de VS tijdens de eerste Koude Oorlog hebben ingezet en waaruit ze opnieuw zouden kunnen putten.

Woodward schrijft dat beheersing van China voor de VS op dit moment de hoogste prioriteit heeft. Die keuze is gemaakt door Obama en Hillary Clinton en heeft geleid tot een grote ommekeer in de Amerikaanse strategie. Nooit eerder is de Amerikaanse bemoeienis met China en het streven om de onafhankelijke en in essentie linkse koers van dat land te dwarsbomen zo groot geweest.

Met Trump in het Witte Huis heeft Washington gekozen voor een regelrechte handelsoorlog als eerste fase in de strategie tegen China. Ook het Pentagon zal offensiever optreden tegen China, een beperkt gewapend treffen is nu al mogelijk. Zelfs een grootschalig conflict valt niet uit sluiten, zo vreest de auteur. In grote lijnen zijn alle fracties in de Amerikaanse elite (tot en met diegenen die zichzelf als verlichte, progressieve liberalen beschouwen) het eens met de noodzaak China te dwarsbomen en zo sterk mogelijk in te perken. Alleen over de toe te passen tactiek lopen de meningen uiteen.

Woodward geeft de economische, diplomatieke en militaire actualiteit aan van de betrekkingen tussen de Verenigde Staten en hun traditionele of nieuwe bondgenoten. Washington biedt hun een betere bescherming aan, in ruil voor hun toetreden tot een coalitie die bereid is China op diverse manieren te bestrijden. Zij brengt een analyse van de belangrijke rol die Rusland, India, Japan en Australië in de regio spelen. In haar boek beschrijft Woodward als rechtgeaarde historica echter ook uitvoerig en gedetailleerd het parcours dat de Verenigde Staten in Azië hebben afgelegd.

De auteur beantwoordt de vraag in haar titel Amerika tegen China, de nieuwe Koude Oorlog? niet met een eenduidige voorspelling.

 » Lees verder

Nederland en Amerika ondertekenen defensieverdrag

Nederland en Amerika ondertekenen defensieverdrag

15-09-18 04:12:00,

Nieuwsbericht | 02-07-2018 | 17:49

En marge van de ontmoeting van premier Mark Rutte met president Donald Trump is vandaag in Washington een samenwerkingsverdrag ondertekend. Dat gebeurde door de Amerikaans ambassadeur in Nederland Pete Hoekstra en zijn Nederlandse ambtgenoot in Amerika Henne Schuwer. Het verdrag gaat over (versterkt) partnerschap op militair materieel en operationeel gebied.


Denk hierbij aan het uitwisselen van personeel, zoals vliegers, verbindingsofficieren en technici. Ook het delen van informatie over nieuwe technologische systemen valt onder het akkoord. Dat is vooral belangrijk bij grote materieelprojecten, zoals de vervanging van helikopters (Chinook en Apache), de aanschaf van onbemande vliegtuigen (Reaper), of de informatie-uitwisseling bij de vervanging van onderzeeboten en fregatten. Verder gaan beide landen samenwerken op het gebied van raketverdediging.

Amerika en Nederland doen overigens al veel samen op defensiegebied. Met dit nieuwe verdrag worden specifieke deelverdragen in een overkoepelend pakket ondergebracht.

Dezelfde waarden

Defensieminister Ank Bijleveld-Schouten is blij met de overeenkomst. ”We delen dezelfde waarden.” Ze doelt daarbij onder meer op het geven van trainingen en gezamenlijke operaties zoals in Afghanistan en Irak. Daarnaast verwijst ze naar de verplaatsing van Amerikaanse materieel afgelopen maand. Met inzet van Nederlandse militairen ging dat via Nederland naar Duitsland.

Defensiebudget

Bijleveld stelt dat er fricties zijn op andere dossiers, zoals handel. “Maar dat geldt niet voor defensie. Uiteraard willen de Verenigde Staten dat wij ons defensiebudget verhogen. Dat ben ik met ze eens en daar gaan we naar kijken.”

Exclusief

Met de ondertekening treedt Nederland toe tot een kleine exclusieve groep bondgenoten en partners. Amerika heeft soortgelijke overeenkomsten met onder meer het Verenigd Koninkrijk, Australië en Canada.

 » Lees verder

Amerika verheft zich boven internationale normen

Amerika verheft zich boven internationale normen

08-06-18 03:20:00,

Terwijl het nog vers in het geheugen lag hoe de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Duitsland gelijk bij zijn aantreden de Duitse regering al te verstaan gaf wat te doen, deed Richard Grenell er onlangs nog een schepje bovenop. In een interview verklaarde hij voornemens te zijn conservatieve partijen in Europa te versterken. Een dergelijke uitlating schendt alle normen van het internationale verkeer onder staten, die diplomaten tot partijpolitieke neutraliteit verplichten.

Dat het niet de eerste keer is, maakt wel duidelijk dat het niet slechts om een uitglijder gaat. Dat Grenell bovendien als ambassadeur in Duitsland dan ook nog de bondskanselier van het naburige Oostenrijk, Sebastian Kurz, als voorbeeld voorhoudt, verergert de zaak nog.

Aanvankelijk meenden sommigen nog dat Grenells gedrag te herleiden was tot slechte manieren of tot de diplomatieke onervarenheid van de man uit Michigan, maar een dergelijke verklaring stoot niet door tot de kern van het probleem. Grenell kent de diplomatische mores wel degelijk, maar voelt zich daaraan als Amerikaan niet gebonden. Hij weet donders goed dat het zijn taak is de Amerikaanse politiek te vertegenwoordigen en niet om de Duitse de les te lezen, maar dat interesseert hem niet. Als Amerikaan waant hij zich verheven boven dergelijke diplomatieke normen en in dat denken staat hij niet alleen.

We zien deze Amerikaanse houding immers niet alleen in het gedrag van ambassadeurs terug. De grondhouding dat voor de Verenigde Staten niet dezelfde regels gelden als voor andere landen, zien we bijvoorbeeld ook terug in een toespraak die generaal James Clapper, van 2010 tot 2017 hoogste coördinator van de Amerikaanse geheime diensten, onlangs hield. Hij verzekerde daarin zijn toehoorders ervan dat de Verenigde Staten zich alleen dan in de verkiezingen van andere landen zullen mengen en daar ook regimewissels door zullen voeren wanneer dat “in het belang van de mensen” is. Daarmee zei hij in feite twee dingen, namelijk ten eerste dat inmenging in verkiezingen en regime change tot het buitenlandbeleidsinstrumentarium van de VS behoren, en ten tweede dat het aan Washington is om te bepalen wat al of niet in “het belang van de mensen” in welk land dan ook is. Clapper deed deze uitspraken bij een prominente gelegenheid, namelijk de presentatie van zijn boek ‘Facts and Fears’. In een interview met Tobin Harshaw van Bloomberg weidt hij uit: “Ik geloof,

 » Lees verder